II SA/Lu 1075/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie wniosku skarżącej M] P.o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 6 października 2014 r. skarżącej M. P. została doręczona osobiście jako adresatowi decyzja Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] (dowód doręczenia – k. 38 dołączonych akt administracyjnych). W dniu 6 listopada 2014 r. skarżąca wniosła do Sądu skargę na wskazaną decyzję, składając ją osobiście w biurze podawczym Urzędu Wojewódzkiego Skarga została postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. odrzucona z powodu uchybienia ustawowego terminu do jej wniesienia (k. 15-16 akt sprawy). W piśmie z dnia 28 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej – k. 60), skarżąca M. P. wniosła o przywrócenie terminu jej terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że w dniu 5 listopada 2014 r. grupa osób zainteresowanych złożeniem skarg zorganizowała wspólny wyjazd prywatnym pojazdem do organu, aby dokonać tych czynności. Pojazd uległ jednak awarii i po nieudanej próbie naprawy dojazd środkiem komunikacji publicznej do siedziby organu nastąpił po godzinach jego urzędowania. Spowodowało to niemożność złożenia skarg w terminie, przez co skarga M. P. złożona została w dniu następnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z poźn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Według zaś art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu uzależnione jest od kumulatywnego spełnienia przesłanek określonych w art. 87 §§ 1-5 p.p.s.a., zgodnie z którym, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Z uregulowań tych wynika zatem, że w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia. Jak wynika z uzasadnienia wniosku skarżącej M. P.o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zdarzenie losowe (awaria pojazdu) na które skarżąca się powołuje, ustało w dniu tej awarii, kiedy miała miejsce nieudana próba osobistego złożenia w siedzibie organu skargi w ostatnim dniu biegu terminu do jej wniesienia (dnia 5 listopada 2014 r.). W takich zatem okolicznościach, przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 12 listopada 2014 r. Oznacza to w konsekwencji, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony przez skarżącą w dniu 28 stycznia 2015 r. jest spóźniony i z tego względu na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.