II SA/Lu 1076/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalania gruntów p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojej renty w kwocie [...] złotych brutto oraz renty męża w kwocie [...] złotych brutto. Strona skarżąca oświadczyła również, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Wykonując wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość dochodów w kwocie brutto i netto oraz oświadczenia wskazującego na wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strona skarżąca nadesłała oświadczenie z dnia 3 lutego 2014 r., z którego wynika, że jej mąż otrzymuje rentę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto zaś ona rentę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Do oświadczenia dołączono dwie decyzje ZUS dotyczące wysokość renty strony skarżącej i jej męża, które potwierdzają wysokość tych świadczeń podaną w oświadczeniu z dnia 3 lutego 2014 r. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto i służy utrzymaniu dwu osób. Natomiast koszty sądowe związane z niniejszym postępowaniem prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Porównanie wysokości dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej do wysokości kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowanie prowadzi do wniosku, że strona skarżąca może ponieść koszty sądowe bez narażenia sobie i męża na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Najwyższa kwota, którą strona skarżąca jest zobowiązana uiścić tytułem kosztów sądowych stanowi bowiem mniej niż 1/13 część łącznego dochodu netto. Natomiast pozostałe kwoty, które strona skarżąca może być zobowiązana uiścić tytułem kosztów sądowych każdorazowo stanowić będą 1/26 część łącznego miesięcznego dochodu netto gospodarstwa domowego strony skarżącej bądź będą niższe. Jednorazowe uszczuplenie łącznego miesięcznego dochodu netto o kwotę trzynastokrotnie niższą od niego bądź uszczuplenie go o kwotę stanowiącą jego 26 część nie uszczupli dochodu gospodarstwa domowego na tyle, aby strona skarżąca nie była w stanie ponieść wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. Zaznaczyć przy tym należy, że strona skarżąca nie wykazała w jakiej wysokości ponosi stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego a tym samym nie wykazała, aby ich wysokość uniemożliwiała jej poniesienie kosztów sądowych w całości bądź w części. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.