II SA/Lu 1078/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość – w zakresie wniosku W. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia: I. przyznać W. D.prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1078/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. We wniosku z dnia 10 czerwca 2015 r. o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, skarżąca jednocześnie złożyła na urzędowym formularzu (symbol "PPF") wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten skarżąca uzasadniła trudną sytuacją materialną i rodzinną. Wyjaśniła, że stale opiekuje się niepełnosprawnym mężem, z którym prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczeń męża pobieranych z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie . Sama jest zaś osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Poza otrzymywanym w formie rzeczowej i żywnościowej wsparciem z pomocy społecznej skarżąca korzysta także z pomocy rodziny i Kościoła. Łączny dochód skarżącej i jej męża wynosi 1.074,40 zł brutto. Z kolei koszty ich miesięcznego utrzymania skarżąca określiła na kwotę 1.074,24 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów w toku postępowania. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku PPF wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z niepełnosprawnym mężem. Rodzina ta nie posiada żadnego majątku ani zasobów finansowych, zaś na jej dochód składają się wyłącznie świadczenia z pomocy społecznej wynoszące łącznie 1.074,40 zł brutto. Do ponoszonych przez tę dwuosobową rodzinę miesięcznych wydatków zalicza się natomiast: opłata za czynsz – 534,44 zł, opłata za energię elektryczną – 97,32 zł, opłata za gaz – 65,53 zł, opłata za usługi telekomunikacyjne – 54,99 zł, koszty zakupu leków – 113,96 zł oraz wydatki na jedzenie – 210 zł. Biorąc zatem pod uwagę wysokość ponoszonych przez rodzinę skarżącej stałych kosztów utrzymania koniecznego, które w istocie dorównują wysokości dochodu tej rodziny, a dodatkowo uwzględniając także inne niezbędne wydatki rodziny, takie jak koszty zakupu artykułów gospodarstwa domowego, środków czystości i higieny osobistej, czy też odzieży, należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej nie pozwala jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów samodzielnego ustanowienia w niniejszej sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Zasadne jest zatem uwzględnienie wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata, tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić ją możliwości podejmowania czynności procesowych. Odnosząc się w natomiast do wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że skarżącej w przedmiotowej sprawie zostało już udzielone prawo pomocy w tym zakresie. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1078/14, zostało bowiem skarżącej przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W związku z tym ponowny wniosek skarżącej w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, co skutkuje umorzeniem postępowania w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.