II SA/Lu 1080/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy uchylenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odrzucić skargę. S. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie odmowy uchylenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Od zaskarżonej decyzji Wojewody przysługiwało skarżącemu, na podstawie art. 127 § 1 K.p.a., odwołanie do Szefa [...]. Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w przypadku zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzji Szefa [...], wydanej po rozpoznaniu opisanego środka odwoławczego. Skargę złożoną w niniejszej sprawie na wskazaną wyżej decyzję Wojewody, wydaną w pierwszej instancji, należało więc odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Ubocznie należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie zaskarżenia tego aktu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.