II SA/Lu 109/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 20 maja 2013r. skarżąca A. M. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 maja 2013r., sygn. akt II SA/Lu 109/13. W formularzu wniosku PPF powołała swoje oświadczenia i dokumenty załączone do poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wynika z nich, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i synem; rodzina utrzymuje się wyłącznie z gospodarstwa rolnego o pow. 9,70 ha, z którego dochód w 2012r. wyniósł 25.404,07 zł, z czego na zasiew przeznaczono kwotę 12.000 zł - rzeczywisty dochód wyniósł więc 13.404,07 zł, ponadto rodzina otrzymała dopłaty z ARMiR w wysokości 8.322,17 zł. Wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa przekraczają dochody, bowiem wynoszą 50.000 zł rocznie, dlatego skarżąca zaciąga kredyty na cele rolnicze – w roku bieżącym tj. 11 stycznia 2013r. zaciągnęła kredyt w wysokości 14.000 zł. Rodzina skarżącej posiada dom o pow. 180 m2, a także trzy budynki gospodarcze o pow. 270 m2 i jeden stary budynek mieszkalny oraz samochód dostawczy marki Renault Trafic z 2005r., poza tym nie posiada żadnego majątku. Z zaświadczenia Urzędu Gminy [...]z dnia 26 lutego 2013r. wynika, że dochód z posiadanego przez skarżącą gospodarstwa rolnego o pow. 13,35 ha przeliczeniowych wynosi 36.212 zł. Skarżąca przedstawiła również szereg dokumentów potwierdzających wydatki tj. rachunki i faktury za energię, wodę, gaz, telefon, TV, wywóz nieczystości, węgiel, a także potwierdzające ubezpieczenia budynków, samochodu i ubezpieczenia w KRUS oraz uiszczenie podatku rolnego – z dokumentów tych wynika, że miesięczne wydatki rodziny wynoszą ok. 800 zł (opłaty i ubezpieczenia KRUS), a niezależnie od tego rodzina ponosi okresowe opłaty (inne ubezpieczenia, zakup węgla, podatek rolny) w wysokości ok. 1700 zł. Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a, przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na jej wniosek, w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Wniosek o ustanowienie adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Przedstawione przez skarżącą oświadczenie o sytuacji majątkowej jej rodziny nie daje podstaw do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata we własnym zakresie, którego ustawowe wynagrodzenie wynosi 240 zł. Rodzina skarżącej osiąga stałe dochody z działalności rolniczej i choć ponosi znaczne wydatki związane z tą działalnością, to jednak planowane inwestycje oraz zdolność kredytowa na prowadzenie tej działalności dają podstawy do przyjęcia, że ma ona możliwość ustanowić adwokata we własnym zakresie. Poniesienie przez skarżącą kosztów wynagrodzenia adwokata – zdaniem Sądu - nie spowoduje uszczerbku koniecznego utrzymania jej rodziny uzasadniającego przyznanie prawa pomocy, wydatkowanego ze środków Skarbu Państwa. Ponadto Sąd miał na uwadze, że skarżąca korzysta już z prawa pomocy w niniejszej sprawie, przyznanego jej postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2013r., sygn. akt II SA/Lu 109/13, którym została zwolniona od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 150 zł, a składając wniosek o ustanowienie adwokata skarżąca nie wykazała znacznego pogorszenia się jej sytuacji materialnej. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.