II SA/Lu 1092/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek – Zalewska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie zasiłku okresowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania T. A. od decyzji wydanej z up. Prezydenta Miasta L. przez Kierownika F. N. 2 Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego w postaci zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności od [...] r. do [...] r. w kwocie [...]zł miesięcznie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ stwierdza, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] r. została doręczona skarżącemu w dniu 21 czerwca 2017 r. Jak podkreśla Samorządowe Kolegium Odwoławcze określony w art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej k.p.a) termin do wniesienia odwołania wynoszący 14 dni upłynął w dniu 5 lipca 2017 r. Jak podnosi organ odwoławczy, z uwagi, na fakt, że odwołanie od decyzji z dnia [...] r. Nr [...] złożone zostało w siedzibie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] w L. w dniu 31 sierpnia 2017 r., to tym samym nie został zachowany 14-dniowy termin, o którym stanowi art. 129 § 2 k.p.a. Ponadto, jak zauważa organ odwoławczy strona nie wnosiła zgodnie z treścią art. 58 § 1 k.p.a. o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Ponadto, w zaskarżonym postanowieniu organ podnosi, że argumenty odwołującego się od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] r. przedmiotowo wykraczają poza zakres orzeczenia organu pierwszej instancji, a jak wynika z treści pisma MOPR z dnia [...] r. w zakresie podnoszonych zarzutów nie została jeszcze wydana decyzja. Stosownie więc, do art. 134 k.p.a organ odwoławczy stwierdził w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący oświadcza, że nie było uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ zgadzał się z decyzją wydaną przez MOPR w L. z dnia [...] r., a doręczoną 21 czerwca 2017 r. Skarżący jak sam stwierdza miał świadomość, że 14 dni na odwołanie upłynęło 5 lipca 2017 r. Oświadcza, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim. Leczy się z powodu schorzeń kręgosłupa i wymaga wsparcia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Według skarżącego, decyzję ustalająca prawo do przyznanego świadczenia uchylono, z uwagi na liczne nieprawidłowości w kontrakcie, w konsekwencji czego został oceniony negatywnie. Wyjaśnia, że w ramach aktywizacji zawodowej uczestniczył w projekcie "S. " w okresie od dnia [...] r. do [...] r., oraz "[...]" organizowanym przez firmę "[...]" Sp. z o.o. Ponadto skarży się na niemiłe zachowanie pracowników socjalnych i na swoją trudną sytuację materialną. Jak sam podnosi, odwołanie złożył w dniu 31 sierpnia 2017 r., ponieważ decyzja MOPR-u z dnia [...] r. przyznawała świadczenie właśnie na taki okres, a w tym czasie nie dostał żadnego z przyznanych świadczeń. Nadto podnosi, że organ przeprowadzając wywiad środowiskowy ustalił, że skarżący nie podjął żadnych starań w poszukiwaniu pracy, a według niego z ustaleń kontraktu wynikało, że to skarżący sam powinien informować pracowników socjalnych o jakichkolwiek zmianach związanych z zatrudnieniem. W dalszej części skargi, skarżący odpiera zarzuty jakoby nie wywiązywał się z warunków kontraktu, z powodu swojej trudnej sytuacji materialnej, ciężkiego stanu zdrowia i nieudanych próby skontaktowania się z pracownikiem socjalnym. Według niego, ta pogarszająca się sytuacja materialno-bytowa jest skutkiem niewypłacenia świadczenia, które zostało mu przyznane w decyzji MOPR z [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podnosi, że T. A. w sposób jednoznaczny wskazał, iż złożone odwołanie dotyczy decyzji [...], dodatkowo Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie Filia nr [...] w L. poinformowała, że brak jest w obrocie prawnym decyzji uchylającej decyzję Nr [...] z dnia [...] r. wskazanej w odwołaniu. Jak podkreśla organ odwoławczy wnosząc odwołanie od decyzji strona nie kwestionowała zarówno faktu jak i daty w której doręczona została decyzja, jak również nie podnosiła okoliczności świadczących o tym, że wystąpiły przeszkody, które mimo dołożenia należytej staranności uniemożliwiły złożenie odwołania w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadami prawnymi skutkującymi koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wskazać należy, że w świetle art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. od decyzji organu administracji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Odwołanie to – w myśl art. 129 § 1 i § 2 k.p.a.- wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W przypadku złożenia odwołania po upływie terminu do jego wniesienia organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art.134 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że opisana na wstępie decyzja wydana z upoważnienia Prezydenta Miasta L. przez Kierownika F. M. O. Pomocy Rodzinie w L. z dnia [...] r. nr [...], doręczona została skarżącemu w dniu [...] r. Decyzja ta, co nie jest kwestionowane, zawierała pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę odebrał skarżący osobiście. Poza sporem jest także, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało złożone osobiście w dniu [...] r. w siedzibie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie Filia nr [...] w L. – tym samym nie zachowując 14-dniowego terminu do jego wniesienia. Zauważyć należy, że skarżący błędnie podnosi, że nie było uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jednak jak sam stwierdza, zgadzał się z decyzją wydaną przez MOPR w L. z dnia [...] r., a doręczoną [...] r. Skarżący oświadcza, że miał świadomość, że 14 dni na odwołanie upłynęło 5 lipca 2017 r. Pomimo, iż skarżący wspomina w odwołaniu o decyzji uchylającej decyzję MOPR z [...] r. przyznającą mu świadczenie - z dnia [...] r. to w odwołaniu w sposób jednoznaczny wskazał, iż złożone odwołanie dotyczy decyzji z dnia [...] r. Nr [...] Dodatkowo Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie Filia nr [...] w L. poinformował, że brak jest w obrocie prawnym decyzji uchylającej decyzję Nr [...] z dnia [...] r. wskazanej w odwołaniu (k.23 akt administracyjnych). Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, Sąd stwierdził, że nie odnoszą się one do zaskarżonego postanowienia. Z treści skargi można wywnioskować, że skarżący zgadza się z decyzją z dnia [...] r., a przytoczone okoliczności związane z realizacją kontraktu socjalnego nie odnoszą się w żaden sposób do zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z analizy akt sprawy wynika, że ani w odwołaniu, ani w skardze od decyzji strona nie kwestionowała zarówno faktu jak i daty w której doręczona została decyzja, jak również nie podnosiła okoliczności świadczących o tym, że wystąpiły przeszkody, które mimo dołożenia należytej staranności uniemożliwiły złożenie odwołania w ustawowym terminie. Nie budzi zarazem wątpliwości, że skarżący nie złożył w toku postępowania administracyjnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] r.nr [...]. W tym stanie sprawy, w związku ze złożeniem przez skarżącego odwołania po terminie, organ odwoławczy obowiązany był do wydania postanowienia stwierdzającego – na podstawie art. 134 k.p.a. – uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.