II SA/Lu 1095/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 10 grudnia 2012 r. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] r., nr [...] wymierzającą skarżącej opłatę za pobór wód za I półrocze 2012 r. w wysokości 402 179 złotych. W skardze zażądano wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (egzekucja tej kwoty, która niemal ośmiokrotnie przewyższa kapitał zakładowy skarżącej, grozi jej zaprzestaniem działalności). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie sądu, w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uprawnia do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nakładające na skarżącą obowiązek uiszczenia opłaty za pobór wód w wysokości 402 179 złotych, która to kwota kilkakrotnie przewyższa kapitał zakładowy skarżącej, wynoszący 51 000 złotych. Nie ulega wątpliwości, iż wykonanie tej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, co wypełnia dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Podnieść przy tym należy, iż na obecnym etapie postępowania sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a jedynie bada przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.