II SA/Lu 1096/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. J. G. P. G. Spółki partnerskiej lekarzy na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W myśl art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie O. J. G. P. G. Spółka partnerska lekarzy – wnosząc w dniu 30 września 2016 r. (data nadania) skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [....] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności – nie uiściła należnego wpisu w kwocie 200 złotych. Z uwagi na to Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 7 listopada 2016 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni należnej kwoty, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono stronie skarżącej prawidłowo w dniu 16 listopada 2016 r. (w tym dniu w siedzibie Spółki wezwanie odebrał upoważniony pracownik A. H. – potwierdzenie odbioru, k. 22). Zakreślony termin upłynął jednak w dniu 23 listopada 2016 r. bezskutecznie, albowiem strona skarżąca dotychczas nie uiściła wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Z tego względu należało orzec jak w sentencji postanowienia.