II SA/Lu 11/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Asesor sądowy Maciej Gapski (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Natalia Kondraciuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 31 października 2024 r. znak: SKO.41/3188/SD/2024 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę. Zaskarżoną do sądu przez J. W. (dalej jako: skarżący) decyzją z dnia 31 października 2024 r. znak: SKO.41/3188/SD/2024 Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie (dalej jako: Kolegium) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Opola Lubelskiego (dalej jako: Burmistrz) z dnia 16 lipca 2024 r. znak: GKR.6220.4.2021 w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie fermy drobiu w miejscowości P., gmina P. Rozstrzygnięcie organu zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Burmistrz Opola Lubelskiego po rozpatrzeniu wniosku M. z dnia 29 marca 2021 r. określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie fermy drobiu w miejscowości P., gmina P." na nieruchomości oznaczonej jako działki o nr ewid. [...], obr. 0012 P., gm. P., powiat opolski, woj. lubelskie. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że przedsięwzięcie nie wpłynie negatywnie na środowisko, przy realizacji zgodnie z warunkami wynikającymi z obowiązujących przepisów prawa. Wskazano również, że obawy mieszkańców, związane z ochroną zdrowia i ewentualnymi emisjami gazów do środowiska, są bezzasadne i nie mogą stanowić przesłanki wydania decyzji odmownej. Rozpatrując odwołanie J. W. od decyzji organu I instancji Kolegium powołało przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm., dalej jako u.i.o.ś.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839, dalej jako rozporządzenie). Kolegium wyjaśniło, że stosownie do dyspozycji przepisu art. 59 ust. 1 u.i.o.ś. uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1. przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, 2. przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Kwalifikacja planowanego przedsięwzięcia następuje w oparciu o przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Rozporządzenie to wskazuje przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z przepisem § 2 ust.1 pkt 51 lit. b. rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chów lub hodowlę zwierząt innych niż wymienione w lit. a w liczbie nie mniejszej niż 210 DJP, przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę, zwierząt; współczynniki przeliczeniowe sztuk zwierząt na DJP są określone w załączniku do rozporządzenia. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również przedsięwzięcia polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu przedsięwzięć realizowanych lub zrealizowanych wymienionych w ust. 1, jeżeli ta rozbudowa, przebudowa lub montaż osiąga progi określone w ust. 1, o ile progi te zostały określone. Docelowo przedmiotowa ferma ma osiągnąć obsadę 376,44 DJP. Dodatkowo wyjaśniono, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należą, zgodnie z § 3 pkt 37 lit. d rozporządzenia, instalacje do naziemnego magazynowania gazów łatwopalnych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem instalacji do magazynowania paliw wykorzystywanych na potrzeby gospodarstw domowych, zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10 m3 oraz zbiorników na olej o łącznej pojemności nie większej niż 3 m3, a także niezwiązanych z dystrybucją instalacji do magazynowania stałych surowców energetycznych. Następnie Kolegium podkreśliło, iż przeprowadzając postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ prowadzący ma przede wszystkim, już na wstępnym etapie, określić podmioty, którym przysługuje przymiot strony tegoż postępowania. Kolegium wyjaśniło zasady ustalania stron przedmiotowego postępowania i podniosło, że uznało za stronę postępowania i tym samym za podmiot, któremu przysługuje legitymacja procesowa do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji jedynie J. W., którego nieruchomość znajduje się w strefie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Jednocześnie wskazano, że przymiotu stron postępowania nie przyznano A. L. - sołectwo P. - Kolonia III i IV, D. C. - Sołtysowi Gminy P., E. D. — sołectwo P. - Kolonia I i II, M. R. — sołectwo P. Osoby te, pomimo wezwania, nie wykazały swojego interesu prawnego w toczącym się postępowaniu. Organ odwoławczy odnosząc się do meritum sprawy wyjaśnił, że organy właściwe do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie dysponują swobodą, co do odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięć, a katalog przesłanek powodujących możliwość, czy też obowiązek odmowy wydania decyzji określony jest w art. 80 ust. 1, art. 81 ust. 1, 2 i 3 u.i.oś. Podkreślono także, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową, lecz ma charakter związany. Oznacza to, że odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w ustawie. Przesłanki odmowy zgody na realizację przedsięwzięcia stanowią więc: niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 u.i.o.ś.), brak zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie, niż wariant proponowany przez wnioskodawcę jeżeli w stosunku do proponowanego zaistniały przesłanki odmowy uzgodnienia warunków realizacji (art. 81 ust. 1 u.i.o.ś.), wykazanie znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 (art. 81 ust. 2 u.i.o.ś.), wykazanie, że przedsięwzięcie może wpływać negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 Prawa wodnego (art. 81 ust. 3 u.i.o.ś.). Zatem nie może stanowić przesłanki odmowy wydania decyzji fakt, że przeprowadzona dla przedsięwzięcia ocena oddziaływania na środowisko wykazała, że przedsięwzięcie będzie miało (mniejszy lub większy) wpływ na środowisko. Wszakże właśnie ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko polega na zebraniu obiektywnych informacji o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w celu ostatecznego ukształtowania decyzji, której warunki mają pozwolić na zmniejszenie negatywnego oddziaływania na środowisko. Decyzja środowiskowa określa wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania jakie powinny być spełnione, by ten wpływ minimalizować w zakresie ewentualnych czynników szkodliwych lub uciążliwych. Kolegium podkreśliło, że okoliczność negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sama w sobie, nie stanowi podstawy do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Co więcej zauważyć należy, że negatywne oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko stanowi typową i nieodłączną cechę przedsięwzięć, co do których wydawana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Także sama nieodwracalność, czy też trwałość negatywnego oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko, nie jest okolicznością, która uzasadnia wydanie decyzji odmownej. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa bowiem wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, aby minimalizować skutki negatywnego wpływu przedsięwzięcia na środowisko. Oczywiście optymalnym byłoby, aby określając warunki realizacji przedsięwzięcia w ogóle wyeliminować negatywny wpływ inwestycji na środowisko. Jest to, jednakże postulat trudny, czy wręcz niemożliwy do zrealizowania, w związku z czym typowy cel decyzji środowiskowej polega na takim ukształtowaniu planowanego przedsięwzięcia, aby przedsięwzięcie w możliwie najmniejszym stopniu pogorszyło lub wpłynęło na stan otoczenia. Kolegium podniosło również, że określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji danego przedsięwzięcia nie może być, w świetle obowiązujących unormowań, uzależnione od akceptacji mieszkańców czy też lokalnej społeczności. Sprzeciw mieszkańców nie może bowiem stanowić podstawy do wydania negatywnej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Przepisy nakazują jedynie zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu i umożliwienie zgłoszenia uwag i wniosków, natomiast nie nakładają obowiązku uzyskania społecznej akceptacji dla przedsięwzięcia. Kolegium wskazało, że ocena możliwości realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia w toku postępowania administracyjnego została przeprowadzona w oparciu o raport o oddziaływaniu na środowisko, który jest dokumentem opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne, uwzględniającym wymagania nałożone w przepisie art. 66 u.i.o.ś. oraz jednocześnie kluczowym dowodem w tym postępowaniu administracyjnym. W opinii Kolegium raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko spełnia wymagane kryteria i pozwala na rzetelną ocenę jego oddziaływania na środowisko. Następnie wyjaśniono, że podstawowym kryterium oceny możliwości realizacji przedsięwzięcia jest zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bowiem zgodnie z art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie budzi wątpliwości, że w przypadku stwierdzenia niezgodności planowego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego procedowanie co do meritum, w sprawie potrzeby ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, staje się bezprzedmiotowe, a organ ma obowiązek wydania decyzji odmownej. W uzasadnieniu wskazano, że teren planowanego przedsięwzięcia jest objęty postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej Nr V/34/03 z dnia 28 marca 2003 r. w sprawie miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru wiejskiego gminy P. (Dz. Urz. Woj. Lub. nr 58 poz. 1626). Do przedmiotowego terenu mają zastosowanie także przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą LXXXIII/570/23 Rady Miejskiej Poniatowej z 12.grudnia 2023 r. (Dz. Urz. Woj. Lub. z 16 stycznia 2024 r. poz. 474). Działki [...] położone w miejscowości P. w planie miejscowym oznaczone są: - nr [...] symbolem RU (tereny urządzeń obsługi gospodarki rolnej), RPZ (tereny rolne z dopuszczeniem zabudowy), RP (tereny rolne bez prawa zabudowy); - nr [...] symbolem RPZ (tereny rolne z dopuszczeniem zabudowy), RP (tereny rolne bez prawa zabudowy). Przy czym zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 uchwały LXXXIII/570/23 na obszarze objętym planem zakazuje się: 1) lokalizacji i działalności przedsięwzięć mogących zawsze znacząco i potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów odrębnych, za wyjątkiem inwestycji celu publicznego w tym łączności publicznej i infrastruktury technicznej, o ile ustalenia Działu II nie stanowią inaczej; 2) lokalizacji zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Ponadto zgodnie z §11 ust. 2 w/w uchwały dopuszcza się w ramach istniejących przedsięwzięć rozbudowę i przebudowę istniejących w dniu wejścia w życie planu obiektów budowlanych i instalacji zaliczanych do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, przy czym ich rozbudowa lub przebudowa musi być prowadzona w sposób ograniczający wpływ na środowisko i zdrowie ludzi. W opinii Kolegium planowane przedsięwzięcie, wbrew stanowisku skarżącego, spełnia warunki określone w §11 ust. 2 przywołanej wyżej uchwały oraz pozostałych przepisów ustawowych i prawa miejscowego. Planowana inwestycja polegać będzie na rozbudowie istniejącej fermy drobiu o budynek inwentarski. Zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektowany kurnik oznaczony symbolem K3 został zaprojektowany na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem RPZ. Zgodnie z § 48 i ust. 2 pkt 2 planu miejscowego na terenie RPZ dopuszcza się m.in. fermy hodowlane. Kolegium zauważyło, że obecne zagospodarowanie terenu stanowią 2 budynki inwentarskie (kurniki), budynek mieszkalny, waga z budynkiem obsługi, stacja trafo, budynek z agregatem prądotwórczym, budynek garażowo-magazynowy, budynek garażowo-magazynowy, północna część budynku wykorzystywana jest jako magazyn (produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego), dwa budynki magazynowe na paszę, słomę, studnia, drogi wewnętrzne, place składowe i manewrowe, instalacje infrastruktury technicznej. Ferma będzie podlegać rozbudowaniu, a w nowej części będzie wykorzystywana taka sama technologia produkcji. Planowana obsada maksymalna wyniesie 94 109 sztuk brojlerów: kurnik nr 1 - 29 895 szt. (istniejący), kurnik nr 2 - 28 022 szt. (istniejący), kurnik nr 3 - 36 192 szt. (rozbudowa istniejącego budynku). Kurniki będą wyposażone w nagrzewnice gazowe po 2 szt. na kurnik. Dwa istniejące kotły opalane ekogroszkiem użytkowane będą tylko w przypadku wystąpienia bardzo dużych mrozów do ogrzewania kurników nr 1 oraz 2. Ścieki będą odprowadzane do zbiorników bezodpływowych. Maksymalna obsada 376,44 DJP w cyklu będzie zgodna z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.). Po rozbudowie w skali rocznej prowadzony będzie 7 cykli. Chów intensywny wiąże się z upadkami na poziomie ok. 3,7 % w związku z czym przewiduje się, że liczebność końcowa stada ubojowego wyniesie około 90 627 sztuk brojlerów. Obsadzenia kurników planowane jest pisklętami jednodniowymi, które będą miały zapewnione odpowiednie warunki, właściwie zbilansowaną paszę oraz dostęp do wody w celu uzyskania brojlerów o masie ubojowej ok. 2,7 kg w ciągu ok. 42 dni trwania cyklu. Wnioskodawca będzie utrzymywał brojlery kurze przez 5 tygodni, po których nastąpi odsort w wadze ok. 2 kg. W ostatnim 6-tym tygodniu będą utrzymywane pozostałe zwierzęta tj. ok. 69 710 szt./cykl/fermę. Chów zwierząt prowadzony będzie w kurniku na ściółce ze słomy. Podczas eksploatacji planowanego przedsięwzięcia powstawać będzie obornik. Po każdym cyklu obornik będzie usuwany bezpośrednio na pojazdy odbierające, co będzie minimalizować oddziaływanie odorowe generowane w wyniku utylizacji substancji pochodzenia odzwierzęcego. Zaopatrzenie w wodę będzie realizowane z wodociągu gminnego oraz z istniejącego ujęcia na podstawie decyzji pozwolenia wodnoprawnego. Wnioskodawca planuje możliwość zaopatrzenia w wodę całości planowanego przedsięwzięcia za pomocą własnego ujęcia. Na terenie przedsięwzięcia woda wykorzystywana będzie do pojenia zwierząt, utrzymania czystości w budynkach inwentarskich i zaspokajania potrzeb bytowych osób obsługujących oraz zapewnienia higieny przy wykonywaniu czynności weterynaryjnych. Gospodarka ściekowa będzie realizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, w sposób gwarantujący minimalny wpływ na środowisko. Ścieki socjalno-bytowe i technologiczne odprowadzane będą do szczelnych zbiorników bezodpływowych. W fazie realizacji inwestycji, w trakcie prowadzenia prac budowlanych wystąpią lokalne uciążliwości związane z emisją zanieczyszczeń do powietrza wynikające z przygotowywaniem terenu pod budowę oraz prowadzeniem prac budowlanych i montażowych. Zasięg oddziaływania tych emisji ograniczy się do najbliższego otoczenia, a ich wpływ będzie miał charakter lokalny i krótkotrwały, niekumulujący się w środowisku, który ustąpi po zakończeniu prac budowlanych. W celu ograniczania emisji zanieczyszczeń do powietrza na etapie budowy będą stosowane dostępne rozwiązania ograniczające emisje, w tym odpowiedni sprzęt i maszyny. Na etapie eksploatacji wystąpi emisja zanieczyszczeń do powietrza z procesu chowu drobiu a także procesów pomocniczych: ogrzewania obiektów inwentarskich i załadunku silosów paszowych. Wystąpi również niezorganizowana emisja ze spalania paliw w silnikach pojazdów samochodowych poruszających się po terenie fermy. Szczególne uciążliwości będą związane z emisją substancji odorowych, w szczególności amoniaku i siarkowodoru. W celu zminimalizowania tych oddziaływań zastosowane będą odpowiednie urządzenia. Przy czym natężenie ruchu środków transportu po terenie fermy będzie niewielkie, dlatego emisji tej nie uwzględniono w wykonanych obliczeniach. Kolegium wyjaśniło, że emisje zanieczyszczeń do powietrza nie spowodują przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 845) oraz wartości odniesienia określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87) poza granicami nieruchomości należącej do wnioskodawcy przedsięwzięcia. Spełnione zatem będą wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa. Kolegium podkreśliło, że w odniesieniu do uciążliwości zapachowej w polskim porządku prawnym nie określono ani norm, ani nie przewidziano mechanizmów oceny uciążliwości odorowej i substancji złowonnych. Przeprowadzona analiza dotyczy więc jedynie stężeń maksymalnych dla amoniaku i siarkowodoru. Wynika z niej, że poza terenem przedsięwzięcia nie powinny występować oddziaływania o wartościach przekraczających próg wyczuwalności. W raporcie dokonano porównania proponowanych w instalacji rozwiązań z treścią decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2017/302 z dnia 15 lutego 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do intensywnego chowu drobiu lub świń zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (tzw. Konkluzje BAT), w oparciu o którą ustalono, że instalacja będzie zgodna z przyjętymi konkluzjami BAT. W celu ochrony powietrza, a także ograniczenia uciążliwości zapachowych związanych z eksploatacją przedsięwzięcia zaplanowano m. in.: utrzymywanie kurników w czystości oraz zapewnianie odpowiedniej temperatury i wilgotności wewnątrz budynku, nakładanie worków na rury odpowietrzające silosy podczas przeładunku paszy, prowadzenie kontroli systemu zadawania paszy, stosowanie paliw niskoemisyjnych - gaz płynny LPG, zastosowanie nakładek na wentylatory szczytowe, kontrole stanu technicznego stosowanych urządzeń, dezynfekcję kurników po zakończonym cyklu produkcyjnym, dobór odpowiednio zbilansowanych i dostosowanych do potrzeb energetycznych zwierząt oraz ich zapotrzebowania na białko pasz, stosowanie poideł smoczkowych oraz rozdzielenie linii do zadawania paszy i wody, utrzymanie ściółki w stanie suchym poprzez zastosowanie nagrzewnic gazowych oraz systemu wentylacji wymuszonej, wywóz obornika po każdym zakończonym cyklu - brak magazynowania na terenie wnioskowanego przedsięwzięcia, wywożenie obornika podczas suchej, bezwietrznej pogody w czasie gdy istnieje najmniejsze prawdopodobieństwo przebywania okolicznych mieszkańców w domach oraz nasadzenie roślinności izolacyjnej o szerokości ok 5 m na odcinku od strony północnej i wzdłuż większej części wschodniej granicy przedsięwzięcia. Wyniki modelowania poziomów substancji w powietrzu wykonane w raporcie oddziaływania na środowisko wskazują, że standardy jakości środowiska będą zachowane. W celu ich dotrzymania organ nałożył obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej, która będzie miała na celu weryfikację faktycznego oddziaływania kurników i efektywność zastosowanych środków minimalizujących w kontekście przewidzianych przepisami prawa standardów jakości powietrza i wartości odniesienia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowe przedsięwzięcie wiąże się z emisją hałasu do środowiska. Najbliższe tereny chronione przed hałasem stanowią tereny zabudowy zagrodowej znajdujące się w odległości ok. 80 m w kierunku północno-zachodnim, ok. 240 m w kierunku południowym od przedmiotowych budynków inwentarskich oraz tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej zlokalizowane w odległości ok. 110 m w kierunku północno-wschodnim od projektowanego budynku inwentarskiego. Źródłem hałasu na etapie realizacji inwestycji będzie praca sprzętu budowlanego i wykończeniowego oraz ruch środków transportu. Oddziaływanie akustyczne przedsięwzięcia na etapie budowy będzie miało charakter przejściowy i ustanie po zakończeniu prac. Zastosowanie przewidywanych rozwiązań chroniących środowisko, takich jak wykonywanie prac w porze dnia, dbałość o dobry stan techniczny wykorzystywanego sprzętu, eliminowanie jałowej pracy silników, przyczyni się do zminimalizowania wpływu inwestycji na klimat akustyczny. Na etapie realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się znaczącego oddziaływania wynikającego z emisji hałasu do środowiska. Źródłem hałasu na etapie eksploatacji przedsięwzięcia będą wentylatory szczytowe kurników istniejących (po-8 sztuk na kurnik) i planowanych (łącznie 13 sztuk), środki transportu - (transport ptaków, odbiór brojlerów, dostawa paszy, ściółki, odbiór obornika, ścieków, obsługa weterynaryjna), rozładunek paszy, gazu, urządzenia zlokalizowane w budynkach inwentarskich istniejących i planowanych (wentylatory kominowe, podajniki, nagrzewnice gazowe) oraz istniejący agregat prądotwórczy (zlokalizowany w budynku murowanym, pracujący w przypadku awarii zasilania). Ruch pojazdów obsługujących fermę, rozładunek paszy i gazu ograniczać się będzie do pory dnia, natomiast oddziaływanie pozostałych źródeł emisji występować będzie zarówno w porze dnia, jak i w porze nocy, przy czym praca wentylatorów szczytowych generalnie będzie się odbywać w czasie wysokich temperatur w okresie letnim. Z przeprowadzonej analizy wpływu inwestycji na klimat akustyczny wynika, iż eksploatacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na terenach chronionych przed hałasem, zarówno w porze dnia, jak i w porze nocy. Jednocześnie należy wskazać, że przedsięwzięcie wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego, w związku z czym podlega obowiązkowi wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku, do których zobowiązany jest wnioskodawca przedsięwzięcia na podstawie przepisów odrębnych, w szczególności rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1706). Zdaniem Kolegium w zaskarżonej decyzji organ szczegółowo określił wymagania w zakresie gospodarki wodnej. Niekorzystne oddziaływania, jakie mogą wystąpić na etapie funkcjonowania przedsięwzięcia związane są z możliwością zanieczyszczenia wód podziemnych w wyniku uszkodzenia sprzętu mechanicznego i wycieku do gruntu substancji ropopochodnych. W związku z tym inwestor został zobowiązany do używania sprzętu sprawnego technicznie i wyposażenia zaplecza technicznego w sorbent do usuwania ewentualnych wycieków płynów eksploatacyjnych z maszyn i urządzeń. Na etapie funkcjonowania przedsięwzięcia woda wykorzystywana będzie do pojenia zwierząt, do mycia budynków inwentarskich i zaspokajania potrzeb bytowych osób obsługujących oraz zapewnienia higieny przy wykonywaniu czynności weterynaryjnych. Zaopatrzenie w wodę realizowane będzie z gminnej sieci wodociągowej oraz za pomocą istniejącej studni. Zapotrzebowanie na wodę na ten cel oszacowano na podstawie Dokumentu Referencyjnego o Najlepszych Dostępnych Technikach dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń, Warszawa 2005 r. (BREF). Do obliczeń przyjęto maksymalny wskaźnik zapotrzebowania na wodę w skali 1 cyklu produkcyjnego. Łączne zapotrzebowanie na wodę dla planowanego przedsięwzięcia zostało określone na poziomie ok. 14 555,094 m3/rok. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia będą powstawały ścieki bytowe, ścieki z utrzymania czystości oraz wody opadowe i roztopowe, których źródłem będzie codzienna obsługa fermy oraz zapewnienie higieny przy wykonywaniu czynności weterynaryjnych. Łączną ilość ścieków bytowych przyjęto na podstawie szacunkowego zużycia wody na ten cel w wysokości ok. 43,8 m3 w skali roku. Szacowana łączna ilość powstających na terenie planowanego przedsięwzięcia ścieków wyniesie ok. 719,454 m3 w skali roku. Obornik kurzy nie będzie gromadzony na terenie gospodarstwa, po każdym cyklu będzie usuwany bezpośrednio na pojazdy i wywożony z terenu przedsięwzięcia. Załadunek odbywał się będzie wewnątrz budynku, co zminimalizuje emisję ewentualnych odorów złowonnych. Nowe utwardzenia terenu będą wykonane z betonu i płyt betonowych. Wody opadowe i roztopowe z terenu inwestycji są i będą odprowadzane powierzchniowo do ziemi, na tereny zielone w obrębie działki, na której zlokalizowane będzie przedsięwzięcie. W raporcie odniesiono się do wymogów BAT dla instalacji do hodowli drobiu i w zakresie efektywnego zużycia wody (BAT 5) stosowane będą następujące wymagane działania, takie jak: prowadzenie rejestru zużycia wody, prowadzenie systematycznych kontroli sprawności i bieżących konserwacji instalacji wodociągowej, niezwłoczne naprawy usterek; mycie wysokociśnieniowe z użyciem środków dezynfekujących w postaci aktywnej piany, każdy z kurników wyposażony w odrębną linię do zadawania wody z poidłami smoczkowymi, zwierzęta będą miały stały dostęp oraz urządzenia do dystrybucji wody będą regularnie kontrolowane i w razie potrzeby kalibrowane. W zakresie emisji ze ścieków (BAT 6) w celu ograniczenia ich powstawania w ramach przedmiotowej instalacji stosowane będzie: wstępne mechaniczne czyszczenie kurników prowadzone przed myciem z użyciem wody, brak magazynowania obornika na terenie przedsięwzięcia; zapewnienie mycia budynków urządzeniami wysokociśnieniowymi /pianowymi; wody opadowe nie łączą się ze ściekami wymagającymi oczyszczenia. W zakresie BAT 7 w celu ograniczenia emisji do wody ze ścieków, stosowane będzie: ścieki z mycia kurników i socjalno-bytowe będą gromadzone w oddzielnych, szczelnych zbiornikach bezodpływowych i wywożone przez podmiot posiadający stosowne uprawnienia; całość powstających wód opadowych odprowadzana będzie powierzchniowo na tereny zielone. Dla BAT 32a określono, że dzięki poidłom smoczkowym system pojenia będzie niewyciekowy. W celu minimalizacji oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne w czasie eksploatacji przedsięwzięcia nie będzie gromadzenia obornika na terenie gospodarstwa, obiekty inwentarskie będą wyposażone w szczelną posadzkę, prowadzona będzie odpowiednia gospodarka wodna a ścieki będą gromadzone w szczelnych, bezodpływowych zbiorników, stosowane będą wysokowydajne myjki ciśnieniowej do mycia budynków inwentarskich, wody opadowe będą w całości odprowadzane na tereny zielone. Przedsięwzięcie położone jest poza obszarami wodno-błotnymi oraz innymi obszarami o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliskami łęgowymi i ujściami rzek, poza obszarami wybrzeży, poza strefami ochronnymi ujęć wód i obszarami ochronnymi zbiorników wód śródlądowych, poza obszarami przylegającymi do jezior. Biorąc pod uwagę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko i ich skalę, a także zaproponowane rozwiązania chroniące środowisko, należy stwierdzić, że inwestycja nie spowoduje znacząco negatywnych oddziaływań na środowisko gruntowo-wodne. Funkcjonowanie planowanego związane będzie z emisją odpadów. Na etapie realizacji inwestycji powstaną odpady związane z prowadzeniem planowanych prac budowlanych, ziemnych oraz funkcjonowaniem zaplecza socjalnego dla pracowników. Emisja ta będzie miała charakter czasowy i ograniczy się do najbliższego otoczenia inwestycji. Masy ziemne zostaną przekazane uprawnionym podmiotom jako odpad do dalszego zagospodarowania. Na etapie eksploatacji, w wyniku procesów produkcyjnych chowu zwierząt oraz prac towarzyszących powstawać będą odpady niebezpieczne oraz inne niż niebezpieczne. Część odpadów, tj. powstających w wyniku diagnozowania, leczenia oraz profilaktyki weterynaryjnej, będzie wytwarzana przez firmy świadczące usługi. Nie będą one magazynowane na terenie przedsięwzięcia i będą bezpośrednio zabierane przez lekarza weterynarii świadczącego usługi związane z leczeniem zwierząt. Pozostałe odpady będą magazynowane selektywnie w wyznaczonym miejscu w odpowiednich oznakowanych pojemnikach lub kontenerach w sposób uniemożliwiający ich negatywne oddziaływanie na środowisko, w tym przenikanie składników odpadów do środowiska. Odpady niebezpieczne, jakie mogą pojawić się na terenie inwestycji będą odpowiednio segregowane. Po zgromadzeniu odpowiedniej ilości wszystkie rodzaje odpadów będą zagospodarowywane zgodnie z obowiązującymi unormowaniami i przekazywane uprawnionym podmiotom posiadającym aktualne zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w raporcie, w wyniku funkcjonowania przedsięwzięcia powstawać będą również produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w postaci padłych zwierząt (materiał kat. 2). Padłe zwierzęta będą na bieżąco przekazywane jednostkom uprawnionym do odbioru i transportu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub czasowo magazynować mroźni do momentu odbioru w terminie późniejszym niż 48 h od momentu stwierdzenia upadku, zabezpieczonej przed dostępem nieupoważnionych osób i zwierząt. Powstający na fermie obornik przekazywany będzie jako odpad zakładowi produkcji podłoży pod uprawę pieczarek, bezpośrednio po usunięciu z budynków inwentarskich po każdym cyklu produkcyjnym, bez konieczności magazynowania go na terenie przedsięwzięcia. Właściwa gospodarka odpadami na terenie inwestycji poprzez stworzenie prawidłowych warunków magazynowania odpadów zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów, oraz zapewnienie dalszego zagospodarowania wytworzonych odpadów przez uprawnione do tego podmioty w sposób zgodny z przepisami w zakresie ochrony środowiska spowoduje, że emisja odpadów z terenu inwestycji nie będzie stanowiła negatywnego oddziaływania na środowisko. Będzie to emisja o charakterze zwykłym, właściwym dla tego rodzaju przedsięwzięcia. Planowana inwestycja nie jest położona poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Na terenie przedsięwzięcia nie występują żadne drzewa oraz krzewy jak również rośliny, grzyby podlegające ochronie gatunkowej. Inwestycja jest zlokalizowana na obszarze suchym, niepodlegającym okresowemu zalewaniu, stąd jej atrakcyjność dla awifauny nie wyróżnia jej niczym spośród obszarów rolnych. Przedsięwzięcie nie przyczyni się do zniszczenia bądź dewastacji siedlisk przyrodniczych, czy też stworzenia zagrożeń dla gatunków chronionych. W związku z czym inwestycja nie wymaga naruszenia i przekształcania siedlisk naturalnych, bądź półnaturalnych, usunięcia drzew i krzewów czy zajęcia siedlisk wrażliwych będących potencjalnym miejscem występowania gatunków chronionych. Przedsięwzięcie nie spowoduje trwałego uszczuplenia lub fragmentacji siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla ochrony których wyznaczone zostały obszary europejskiej ekologicznej sieci Natura 2000, a także innego rodzaju zakłóceń w funkcjonowaniu tej sieci. Zakres prac nie wpłynie negatywnie na zachowanie integralności obszarów ani spójności sieci ekologicznej. Prace związane z realizacją przedsięwzięcia, jak i sama eksploatacja nie spowodują zjawisk w środowisku przyrodniczym, które mogłyby wywrzeć znaczące oddziaływanie na obszary Natura 2000 oraz na ochronę przyrody i krajobraz. Przed realizacją przedsięwzięcia nic zachodzi konieczność zapewnienia kompensacji przyrodniczej. Fermy hodowlane drobiu stanowią źródło powstawania gazów cieplarnianych (głównie CO2, ale i CH4, N2O). Z raportu wynika, że nie przewiduje się znaczącego wpływu przedsięwzięcia na klimat. W celu łagodzenia zmian klimatu podejmowane będą działania takie jak odpowiednie żywienie hodowanych zwierząt, utrzymywanie w sprawności systemów wentylacyjnych oraz zapewnienie optymalnego klimatu (m.in. temperatury i wilgotności), chów będzie prowadzony na ściółce z praktycznym wyeliminowaniem wycieków wody w celu minimalizacji stopnia przemian zawartych w odchodach ptasich w kierunku wytwarzania odorów. Planowane jest wykonanie nasadzeń zieleni izolacyjnej, w celu ograniczenia oddziaływania na klimat poprzez emisję gazów cieplarnianych. Zastosowanie proponowanych rozwiązań w zakresie minimalizowania emisji zanieczyszczeń do powietrza związanych z ruchem pojazdów obsługujących inwestycję, poruszających się po terenie przedsięwzięcia, (stosowanie sprawnych, dobrze konserwowanych i posiadających właściwe atesty środków transportu, prowadzenie stałej kontroli stanu technicznego środków transportu, - utrzymywanie ich w pełnej sprawności, optymalizacja transportu i jego odpowiednia logistyka) przyczyni się do ograniczenia oddziaływania związanego z emisją gazów cieplarnianych. W zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia nie znajdują się zabytki chronione. W przypadku ujawnienia przedmiotu, który posiada cechy zabytku osoby prowadzące roboty budowlane i ziemne obowiązane są wstrzymać wszelkie roboty mogące uszkodzić lub zniszczyć odkryty przedmiot, a także zabezpieczyć go i miejsce jego odkrycia oraz niezwłocznie zawiadomić wojewódzkiego konserwatora zabytków. Dla przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność realizacji z uwzględnieniem wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, gdyż nie zalicza się ono do zakładów o zwiększonym bądź dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Kolegium stwierdziło, że zasięg oddziaływania przedsięwzięcia ograniczony będzie do działek, na których zostanie zlokalizowane przedsięwzięcie. Jego realizacja nie będzie powiązana z innymi przedsięwzięciami i nie wystąpi kumulacja przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych i planowanych lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Z uwagi na skoncentrowanie w jednym miejscu dużej liczby ptactwa potencjalnym występuje zagrożenie epidemiologiczne. Z tego powodu inwestor zobowiązany będzie do ochrony zdrowia drobiu przed czynnikami zakaźnymi i podejmowania działań mających na celu zapobieganie występowania zjawisk chorobotwórczych na terenie fermy i w jej najbliższym sąsiedztwie. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo przeanalizował uzgodnienia organów opiniujących, przedłożony materiał dowodowy oraz zgłaszane uwagi i wnioski. W przeprowadzonym postępowaniu organ dokonał analizy i oceny bezpośredniego oraz pośredniego wpływu inwestycji na środowisko, możliwości oraz sposobów zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, stwierdzając, że po zrealizowaniu przez inwestora wszystkich warunków zawartych w przedłożonych dokumentach, planowane przedsięwzięcie może być zrealizowane, w wariancie określonym w zaskarżonej decyzji. Powyższe wnioski stały się podstawą do utrzymania w mocy decyzji Burmistrza. Skargę na decyzję SKO w Lublinie złożył pełnomocnik J. W. W skardze zarzucono decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego: 1. art. 85, 86, 144 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz przepisów Rozporządzenia Ministra Środowiska z 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu poprzez ich niezastosowanie sprowadzające się do braku dokonania analiz, czy planowane przedsięwzięcie spowoduje przekroczenie standardów jakości środowiska (w szczególności poprzez przekroczenie norm emisji amoniaku), a nadto doprowadzi do wprowadzenia gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu powodujące przekroczenie standardów jakości środowiska poza terenem, do którego inwestorom przysługuje tytuł prawny; 2. art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że nie wystąpiła pozytywna przesłanka wydania decyzji odmownej; 3. art. 80 ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2 oraz art. 81 u.i.o.ś. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oparcie rozstrzygnięcia o uznanie organu, pomimo, iż przepisy prawa określają zamknięty katalog przesłanek wydania decyzji środowiskowej, która z tego powodu nie jest decyzją uznaniową, a jej wydanie lub odmowa jej wydania może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w tych przepisach, zaś w stanie faktycznym sprawy zaistniały przesłanki do odmowy wydania decyzji środowiskowej; 4. art. 29-43, 62 § 1, 79, 80 § 1 pkt 3 u.i.o.ś., art. 5 Konstytucji oraz art. 3 pkt 50 Prawa ochrony środowiska poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań ma charakter związany a organ administracji jest zobowiązany do jej wydania, gdy w toku postępowania zostaną zgromadzone - pozytywne dla inwestora dokumenty (postanowienie RDOS, opinia PPIS oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko) natomiast stanowisko (udział) społeczności lokalnej nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, podczas gdy z treści ww. przepisów w sposób oczywisty wynika, iż owe stanowisko ma mieć kluczowy i realny wpływ na treść decyzji; 5. art. 74 § 1 pkt 6 u.i.o.ś. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo niedołączenia przez inwestorów do wniosku wypisów z rejestru gruntów pozwalających na ustalenie stron postępowania; 6. art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., 77 art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego polegającą na przyjęciu, że nie wystąpiły przesłanki odmowy wydania, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podczas gdy, z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż zachodzą przesłanki odmowy wydania w/w decyzji; 7. art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 2 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności bezkrytyczną ocenę o-pinii na temat oddziaływania na środowisko w oderwaniu od postanowień obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 8. art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności wyciągnięcie nieprawidłowych wniosków z treści opinii i uzgodnień organów zewnętrznych; 9. art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w konsekwencji pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pomimo, iż brak jest zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego co stanowi przesłankę wydania negatywnej decyzji środowiskowej, określonej w przepisach prawa materialnego, tj. art. 80 ust. 2 u.i.o.ś.; 10. art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 2 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie przesłanek, którymi organ kierował się wydając zaskarżoną decyzję; 11. naruszenie przepisu ort. 7, 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez pominięcie w ocenie materiału dowodowego licznych protestów społeczności lokalnej; 12. naruszenie przepisu art. 7. 77, 80 i 107 k.p.a., poprzez obdarzenie walorem wiarygodności raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, podczas gdy ww. dokument został sporządzony z rażącym naruszeniem przepisów art. 66, 74a i 81 § 3 u.i.o.ś. 13. naruszenie przepisu art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez brak rozpatrzenia istoty sprawy w zakresie, jaki jest (bezpośredni i pośredni) wpływ planowanego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi (art. 62 § 1 pkt 1 u.i.o.ś.), b) dobra materialne - w szczególności wartość sąsiadujących nieruchomości oraz drogi powiatowe (art. 62par. 1 pkt 1b u.i.o.ś.), c) krajobraz - w tym krajobraz kulturowy (art. 62 § 1 pkt 1c u.i.o.ś.), d) wzajemne oddziaływanie pomiędzy ww. elementami (art. 62 § 1 pkt Id u.i.o.ś.), e) czystość wód i cele środowiskowe z nimi związane (art. 77 § 1 pkt 4, 81 § 3 u.i.o.ś., art. 56, 57, 59 i 61 ustawy Prawo wodne), 14. art. 7.15, 77 § 1,136 k.p.a., polegającym na niedostatecznym wyjaśnieniu kwestii odorowego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie decyzji organu II instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumentację świadczącą zdaniem pełnomocnika skarżącego o zasadności złożonego środka zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W dniu 27 stycznia 2025 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo uczestnika postępowania M. Z. (dalej jako: inwestor), w którym odpowiedziano na zarzuty skargi oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik inwestora zażądał oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy w swych orzeczeniach nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego ani norm prawa materialnego odnoszących się do określania środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Zainicjowane podaniem M. Z. postępowanie doprowadziło do wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy wątpliwości, zapewniono udział społeczeństwa w postępowaniu środowiskowym, a wszystkim stronom możliwość czynnego działania. Sąd podziela wnioski, na których zostały oparte decyzje organów obu instancji, co do kompletności i poprawności przygotowanego w sprawie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także zgodności planowanej inwestycji z planem miejscowym. W ustalonym w sprawie stanie faktycznym i prawnym zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku u jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i aktach wykonawczych, do określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na "Rozbudowie fermy drobiu w miejscowości P., gmina P.". Odnosząc się do obowiązującej w sprawie regulacji prawnej należy wskazać, że: Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.i.o.ś przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. W nawiązaniu do tej regulacji rozporządzeniem Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1838) określono dwie grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pierwsza grupa) oraz przedsięwzięcia mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko (druga grupa). Planowane przedsięwzięcie należy do obu grup przedsięwzięć jako wymienione w § 3 ust. 1 pkt 51 lit b oraz § 3 pkt 37 lit d rozporządzenia. Inwestycja została więc prawidłowo zakwalifikowana przez organy administracji obu instancji. Z art. 59 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. wynika, że dla przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanych przedsięwzięć mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Dlatego też w przedmiotowej sprawie konieczne było sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko z uwzględnieniem stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Opolu Lubelskim, Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie. Wypełniając ustawowy obowiązek inwestor przedłożył wraz z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu w miejscowości P. z dnia 29 marca 2021 r. (k. 1, akt I inst.) Raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko sporządzony przez firmę E. w L. (k. 28 i n., akt I inst.). Raport podlegał uzupełnieniu w trakcie postępowania, ostateczna wersja raportu (ujednolicony dokument) uwzględniająca uwagi organów uzgadniających (w szczególności RDOŚ) została złożona przez inwestora w dniu 13 stycznia 2023 r. (k. 412 i in., akt I inst.) Należy podkreślić, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2024 r. (k. 746 i n., akt I inst.) uzgodnił planowane przedsięwzięcie, określając warunki jego realizacji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Opolu Lubelskim Kraśniku w dniu 21 maja 2024 r. wydał opinię sanitarną (k. 736 i n., akt I inst.), określają warunki realizacji przedsięwzięcia. Marszałek Województwa Lubelskiego pismem z dnia 8 maja 2024 r. podtrzymał swoją pozytywną opinię dla przedsięwzięcia z dnia 14 lutego 2023 r. (k. 734, 489 i n., akt I inst.). Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie w piśmie z dnia 31 maja 2024 r. potwierdził swoją opinię wyrażoną w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2023 r. (k. 744, 538 i n., akt I inst.), określając warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia. Należy również uznać, że organ I instancji umożliwił społeczeństwu udział w postępowaniu. Świadczy o tym w szczególności obwieszczenie z dnia 10 maja 2021 r. (k. 119, akt I inst.) o podaniu do publicznej wiadomości informacji o rozpoczęciu postępowania z udziałem społeczeństwa. Po opublikowaniu obwieszczenia mieszkańcy zorganizowali spotkanie w dniu 31 maja 2021 r. i wyrazili swój sprzeciw wobec realizacji przedsięwzięcia (k. 124-125, 128-150, akt I inst.). Na kolejnych etapach postępowania w tym przed wydaniem decyzji przez organ I instancji społeczeństwo oraz strony postępowania byli informowani o czynnościach procesowych w formie obwieszczeń (k. 767-769, akt I inst.). Zdaniem tut. Sądu wydana po przeprowadzeniu prawidłowego postępowania administracyjna decyzja zawiera wymagane prawem elementy. Określa ona przede wszystkim: - rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia. - istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. - wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust.1 u.i.o.ś., w szczególności w projekcie budowlanym. Podkreślić należy, że w decyzji nałożono na inwestora obowiązek realizacji działań dotyczących zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a także nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej w zakresie emisji substancji gazowych do powietrza w celu porównania ustaleń zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko. Istotne jest również, że w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń na tereny sąsiednie (co było wielokrotnie podkreślanie w wypowiedziach mieszkańców okolicznych terenów) nałożono na inwestora obowiązek wykonania pasa zieleni izolacyjnej średniej i wysokiej o minimalnej szerokości 5m co najmniej od strony północnej i wschodniej na wysokości planowanego budynku inwentarskiego. W ocenie sądu uzasadnienie decyzji środowiskowej spełnia wymogi art. 85 ust. 1 i 2 u.i.o.ś., a także art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. Zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 2 u.i.o.ś. uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać, w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: – ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, – uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1, – wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4, tj. stanowiska w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18. Uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Burmistrz dokonał analizy przedsięwzięcia oraz przedłożonego raportu, wykazując, że uwzględniono w nim należycie wpływ przedsięwzięcia na środowisko. W decyzji przeanalizowano regulacje zawarte w obowiązujących przepisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uznając prawidłowo, że przedsięwzięcie jest zgodne z jego ustaleniami. W decyzji dokonano wszechstronnej oceny przygotowanego przez inwestora raportu oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu decyzji zawarte zostały ponadto szczegółowe informacje o przeprowadzonym postępowaniu z udziałem społeczeństwa. Przywołano zgłoszone w toku postępowania uwagi, zastrzeżenia oraz sprzeciwy. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że okoliczność złożenia sprzeciwu przez mieszkańców sąsiadujących z planowaną inwestycją nie może stanowić podstawy do odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia. Wydając decyzję w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia organy zobowiązane są do uwzględnienia wyników postępowania z udziałem społeczeństwa (art. 80 ust. 1 pkt 3 u.i.o.ś.), jednakże sprzeciw społeczności lokalnej w stosunku do konkretnego przedsięwzięcia nie może być podstawą do wydania decyzji odmownej. Stanowisko powyższe należy uznać za ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok NSA z 11.10.2017 r., II OSK 2113/16, LEX nr 2457880, wyrok NSA z 26.06.2019 r., II OSK 2114/17, LEX nr 2740746). Analiza materiału dowodowego doprowadziła Sąd do przekonania, że w przeprowadzonym postępowaniu należycie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, uwzględniając wymogi art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. Dokonano właściwej wykładni i zastosowania norm prawa materialnego stanowiących podstawę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ odwoławczy odniósł się należycie do zarzutów zgłoszonych w odwołaniu i przeprowadził właściwie kontrolę instancyjną. Odnosząc się do zarzutów skargi złożonej przez J. W., tut. Sąd uznał, że są bezpodstawne. W zakresie zgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. należy w pełni podzielić stanowisko organów administracji oraz inwestora zawarte w odpowiedzi na skargę. Planowane przedsięwzięcie ma być zlokalizowane na działkach nr ewid. [...], obręb 0012, P., gmina P. Teren inwestycji ma charakter rolniczy, obecnie funkcjonuje już tam ferma drobiu należąca do inwestora, która w ramach planowanego przedsięwzięcia ma być rozbudowana o dodatkowy budynek – rozbudowa kurnika nr 3 – oraz wzbogacona ma być infrastruktura techniczna o silosy do magazynowania paszy, zbiorniki na gaz LPG, zbiorniki na ścieki. Wskazane powyżej działki znajdują się, stosownie do aktualnego wpisu z m.p.z.p. gmin P. z 7 lutego 2024 r. (k. 678 akt. I inst.), na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolami: 1RU – działka nr [...] oraz 14R i 16R – działka [...]. Teren oznaczony symbolem R został opisany w planie, jako teren rolniczy, zaś RU jako obsługa produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych oraz gospodarstwach leśnych i rybackich. Istotne jest to, że pomimo generalnego zakazu wynikającego z § 11 ust. 1 pkt 1 planu miejscowego lokalizacji i działalności przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów odrębnych, w planie przewidziano od niego wyjątki. W § 11 ust. 2 planu dopuszczono w ramach istniejących przedsięwzięć rozbudowę i przebudowę istniejących w dniu wejścia w życie planu obiektów budowlanych i instalacji zaliczanych do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, przy czym ich rozbudowa lub przebudowa musi być prowadzona w sposób ograniczający wpływ na środowisko i zdrowie ludzi. Konieczne jest także podkreślenie, że stosownie do § 35 ust. 1-3 planu na terenach oznaczonych symbolem 16R wprowadzono zakaz budowy obiektów budowlanych. Sąd zauważa, że planowane przedsięwzięcie w trakcie postępowania zostało zmodyfikowane przez inwestora poprzez zmianę pierwotnego wniosku oraz modyfikację raportu - ujednolicony raporcie oddziaływania na środowisko ze stycznia 2023 r. W konsekwencji zmiany wniosku planowana inwestycja polega na rozbudowie funkcjonującej już fermy drobiu na wskazanych powyżej działkach, co w pełni uzasadniania stanowisko organów, co do zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. z dnia 12 marca 2023 r. Należy podkreślić, że zgodność z planem nie polega na tym, aby konkretna inwestycja była przewidziana w planie miejscowym. Dlatego też dla oceny zgodności inwestycji z planem nie jest konieczne zawarcie w planie miejscowym dokładnej lokalizacji konkretnej inwestycji w określonym miejscu lub obszarze gminy. Natomiast umiejscowienie planowanej inwestycji w rejonie rolniczym, gdzie już istnieje ferma drobiu, a plan dopuszcza rozbudowę tego typu przedsięwzięć jest zgodne z ustaleniami planu. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących niekompletności i nierzetelności sporządzonego w sprawie raportu oddziaływania na środowisko należy uznać je za nieuzasadnione. Zdaniem Sądu wobec wiążącego organy wydające decyzję środowiskową pozytywnego postanowienia uzgadniającego realizację przedmiotowego przedsięwzięcia wydanego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie, a także braku przedstawienia przez skarżącego kontrraportu zarzuty zawarte w skardze, odnoszące się do braku analizy, czy planowane przedsięwzięcie spowoduje przekroczenie standardów środowiska ponad normy umożliwiające działanie planowanego przedsięwzięcia, są bezpodstawne. W ocenie sądu nie wykazano, by raport nie obejmował wszystkich znajdujących zastosowanie do przedsięwzięcia poziomów dopuszczalnych i standardów emisyjnych substancji. W odniesieniu do zarzutu skargi dotyczącego amoniaku, czy szerzej substancji "odorowych", czyli również siarkowodoru, należy podkreślić, że w raporcie szczegółowo odniesiono się do tej problematyki. W raporcie wskazano (m.in. k. 465, akt adm. I inst.), że maksymalne stężenie uśrednione dla 1 godziny poza terem przedsięwzięcia nie będzie przekraczało progu wyczuwalności węchowej. Ustalone w decyzji warunki, w tym dotyczące instalowanych wentylatorów, dezynfekcji pomieszczeń, sposobu karmienia, ilości obsady oraz procedury odbierania i wywozu obornika z terenu przedsięwzięcia w połączeniu z obowiązkiem nasadzenia pasem zieleni izolacyjnej, mają zapobiegać rozprzestrzenianiu się przykrych zapachów. W tym zakresie raport został pozytywnie oceniony przez organy orzekające, a sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości. Ponadto skarżący nie przedstawili żadnych dowodów, aby ustalenia przyjęte w raporcie, a wynikające również z uzgodnień z organami opiniującymi były nieprawidłowe. Należy podkreślić, że zupełnie bezpodstawne są zarzuty odnoszące się do błędów przygotowanego w sprawie raportu oddziaływania na środowisko. Oczywiste jest, że w sprawie, w której wydawana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, kluczowym dowodem jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport jest dokumentem prywatnym, a zawarte w nim stwierdzenia podlegają ocenie jak każdy dowód w sprawie, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest sprawdzenie zawartości raportu w kontekście spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych. Raport może być kwestionowany przez strony, jak również przedstawicieli społeczeństwa. Nie ulega wątpliwości, że skuteczność zarzutów wobec raportu może być różna w zależności od poparcia ich odpowiednimi dowodami i konkretną argumentacją, jednak w każdym przypadku rzeczą organu administracji jest wyjaśnienie i ocena rozbieżnych stanowisk dotyczących oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. (por. wyrok NSA z 18.05.2016 r., II OSK 2151/14, LEX nr 2083431). W niniejszej sprawie wobec braku merytorycznego uzasadnienia przedstawionych zarzutów oraz niezłożenia przez stronę skarżącą kontrraportu nie było żadnych podstaw do ich uwzględnienia. Wbrew zarzutom skargi organy szczegółowo oceniły raport, który wraz z stanowiskiem organów uzgadniających, stał się podstawą do ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przez inwestora przedsięwzięcia. Sąd oceniając całokształt materiału dowodowego oraz treść decyzji oraz uzasadnień, nie dostrzegł natomiast wad, które uniemożliwiałyby oparcia wydanych decyzji na przedstawionym przez inwestora raporcie. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz postępowania administracyjnego, co sugerowano w skardze. Wobec tego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.