II SA/Lu 1100/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Stanisława W. na decyzję Wojewody L. z dnia 23 sierpnia 1999 r. (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę - oddala skargę. Kierownik Oddziału Architektury, Budownictwa i Urbanistyki działając z upoważnienia Wojewody L. decyzją z dnia 23 sierpnia 1999 r. wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Stanisława W. - utrzymał w mocy decyzję z dnia 28 czerwca 1999 r. (...) wydaną przez Wicestarostę z upoważnienia Starosty Powiatu B. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Halinie i Henrykowi K. pozwolenia na budowę przyłącza gazowego do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ew. 88/2 położonej w miejscowości R. gmina T. Z motywów zaskarżonej decyzji wynika, że Wicestarosta działający z upoważnienia Starosty Powiatu B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia Halinie K. i Henrykowi K. na budowę przyłącza gazowego do budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 88/2 położonej w miejscowości R. I. Od decyzji tej odwołanie złożył Stanisław W. wnosząc o uchylenie jej w całości z powodu niezgodności stron występujących w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania i stron do których skierowano decyzję, a także, że została wydana z naruszeniem prawa. Organ odwoławczy - po przeanalizowaniu akt sprawy - stwierdził, że postępowanie wszczęto na wniosek Henryka i Elżbiety K. Do wniosku inwestorzy dołączyli ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy T., akt notarialny świadczący o prawie do dysponowania gruntem na cele budowlane oraz projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane. Strony zostały zawiadomione, a w toku postępowania Stanisław W. złożył zastrzeżenie argumentując, że prowadzenie sprawy jest bezzasadne w sytuacji prowadzonego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji pozwolenia na budowę budynku. Starosta nie uwzględnił zastrzeżenia - informując stronę na piśmie - i w dniu 28 czerwca 1999 r. wydał decyzję pozwolenia na budowę. Zdaniem organu odwoławczego decyzja została wydana słusznie i jest zgodna z prawem. Dokumenty załączone do wniosku są kompletne, a strony brały udział w postępowaniu. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Stanisław W., który wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż przyłącze gazowe będzie wywierało niekorzystny wpływ na jego działkę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Inwestorzy składając wniosek o pozwolenie na budowę przyłącza gazowego do budynku mieszkalnego, przedłożyli wymagane dokumenty - projekt budowlany wraz z wymaganymi uzgodnieniami, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazali prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a zatem zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ organ administracji nie mógł wydać decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę przyłącza gazowego. Lokalizacja przedmiotowego przyłącza w odległości 25 m od budynku skarżącego w niczym nie narusza jego interesów, bowiem przepisy rozporządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe /Dz.U. nr 139 poz. 686/ określają odległość gazociągu o ciśnieniu gazu nie większym niż 0,4 Mpa układanego w ziemi na 1,5 m od budynku. Zawarty w skardze zarzut jest bezzasadny nawet z punktu widzenia doświadczenia życiowego, bowiem tego rodzaju inwestycja jaką jest przyłącze gazowe tworzy powszechnie infrastrukturę budynków mieszkalnych, zatem sugestia, jakoby instalacja mogła wywierać niekorzystny wpływ na nieruchomość skarżącego jest subiektywny i niczym nie uzasadniony. W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa a skarga na nią jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.