II SA/Lu 1101/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie NSA Krystyna Sidor, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi T. K., E. G., Z. G., J. K., K. M., S. M., L. P., H. S., B. Z. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego oddala skargę Sygn.akt II SA / Lu 1101/ 03 U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska odrzuciła w całości zarzuty do projektu zmiany planu zagospodarowania Gminy zgłoszone przez E.G., T.K., M.O., H.S. K.M. , B.Z., M.S., C.K. , R.G. , D.M. , J.K., E.D., Z.G., S.M. i J.D. W piśmie z dnia 25 czerwca 2003 r. nazwanym protestem, domagali się przeznaczenia działek od nr [...] do [...] na budownictwo uzdrowiskowe, budownictwo jednorodzinne i pensjonatowo- letniskowe o profilu leczniczo – uzdrowiskowym. Uznając złożony protest jako zarzut do projektu planu Rada Gminy uznała, iż nie może być on uwzględniony. Omawiane działki położone są w D. Ś. R., która w całości została przeznaczona w projekcie planu na Park Uzdrowiskowy [...] i zdrojami. Park ten jest podstawowym funkcjonalnym obszarem uzdrowiska K. w leczeniu bioklimatycznym. Ze względów przestrzennych brak jest podstaw do zmiany funkcji tego obszaru na budowę jednorodzinną. Ponadto przeznaczenie tego obszaru zostało określone w studium Uwarunkowania i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy uchwalonym przez Radę Miasta I Gminy w dniu [...] sierpnia 2001 r. uchwałą Nr [...] oraz w § 7 Statutu Uzdrowiska uchwalonego uchwałą Rady Miasta i Gminy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T.K.., K.M. , E.G., L.P., H.S., B.Z., S.M. , Z.G. i J.K. domagali się uchylenia powyższej uchwały w zaskarżonej części. Ich zdaniem naruszono prawo poprzez samowolną zmianę przeznaczenia działek, których są właścicielami. Nie uwzględniono wniesionych przez nich wniosków i zarzutów dotyczących przedmiotowego terenu .Podkreślili ponadto , iż na tym terenie od ponad 10 lat nie rozpoczęto żadnej inwestycji pod przyszłe uzdrowisko. W latach 1987 – 1988 niektórzy ze skarżących sprzedali swoje nieruchomości o powierzchni 5,4 ha na budowę [...]. Opisując przebieg ich starań o zmianę przeznaczenia omawianego terenu, podkreślili, iż dotychczasowe przeznaczenie terenu nie jest i nie było wykorzystywane , co powoduje degradację tego terenu poprzez zarastanie działek chwastami, dziko rosnącymi drzewami i krzewami przyczyniając się tym samym do powstawania odłogów. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wyjaśniła, iż przeznaczenie obszaru doliny [...]. na cele uzdrowiskowe podyktowane jest jej walorami, co potwierdzono badaniami. Z tego tez względu objęty jest on strefą uzdrowiskową A 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Według art.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst. jedn. Dz.U z 1999 r Nr.15 , poz.139 ze zmianami ) w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, każdy ma prawo do zagospodarowania terenu do którego ma tytuł prawny oraz do ochrony własnego interesu prawnego, przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. Ograniczenie korzystania z prawa własności wynika wprost z treści art.33 powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi ,iż sposób wykonywania prawa własności nieruchomości kształtują wraz z innymi przepisami prawa ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według natomiast art.4 ust.1 powołanej ustawy ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego , do zadań własnych gminy. W świetle powołanych przepisów oczywistym staje się błędne przekonanie skarżących o konieczności konsultowania z nimi zakładanych zmian w planie zagospodarowania przestrzennego gminy K. . Kształtowanie polityki zagospodarowania przestrzennego jest suwerennym uprawnieniem Gminy. Można natomiast składać wnioski do planu ( art.18 ust.2 pkt.1 ustawy ), natomiast właścicielom nieruchomości , których dotyczą ustalenia projektu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego przysługuje możliwość złożenia zarzutu lub protestu . Wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez ustalenia przyjęte do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowiące przesłankę do wniesienia zarzutu, nie jest jednak równoznaczne z jego uwzględnieniem. Zarówno treść protestu , ostatecznie uwzględnionego jako zarzut, jak i skargi nie zawierają żadnych przekonujących argumentów przemawiających za poparciem stanowiska skarżących. Należy zwrócić uwagę, iż zmiana przeznaczenia terenu doliny [...] . z budownictwa uzdrowiskowego na teren parku uzdrowiskowego była efektem starannej i konsekwentnej koncepcji zabudowy jako miejscowości uzdrowiskowej , która statut taki otrzymała na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwalą Rady Gminy nr. [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. włączającym obszar doliny [...] . do strefy uzdrowiskowej A2 i wskazującym na jego zagospodarowanie jako park uzdrowiskowy , podkreślono konieczność utrzymania otwartego charakteru wnętrza doliny , poprzez wykluczenie zalesień oraz zieleni wysokiej i obiektów kubaturowych. Ze studium wynika ponadto dopuszczalność sytuowania obiektów usługowych i urządzeń leczniczych na obrzeżach doliny , z wkomponowaniem ich w tereny zboczowe w półenklawach leśnych. W dnie doliny mogą znajdować się znakowane ścieżki spacerowe i dydaktyczne, atrakcyjne ujęcia źródeł, trasy spacerowe, schrony turystyczne , amfiteatr , urządzona zieleń niska i średnia. Z protokołu przebiegu sesji Rady Gminy z dnia 25 lipca 2003 r wynika , iż sprawę funkcji doliny [...] . omawiano kilkakrotnie , wskazując na konieczność przestrzegania założeń planistycznych przedłożonych w Ministerstwie Zdrowia w związku ze staraniami Gminy o uzyskanie statutu uzdrowiska, a także na szanse rozwoju Gminy . Zasadnym jest zatem uznanie, że Rada Gminy w sposób właściwy wykorzystała swoje władztwo planistyczne, przekonująco argumentując i motywując swoje działania. Na podstawie zatem art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153 , poz.1270 ) skargę należało oddalić.