II SA/Lu 1102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. i A. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nielegalnej budowy zbiornika na ścieki postanawia odrzucić skargę. W związku z tym, że nie można było ustalić przedmiotu skargi z dnia 7 listopada 2014 r. Z. B. i A. B. zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 23 stycznia 2015 r. do jej sprecyzowania. W piśmie z dnia 3 lutego 2015 r. (k. 48 akt sądowych) skarżący wskazali, że przedmiotem ww. skargi jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili postanowienie pierwszoinstancyjne. Od postanowienia skarżącym przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia (art. 61a § 2 kpa), a nie skarga do sądu administracyjnego. Niezależnie od tego, czy skarżący złożyli zażalenie, czy też nie, skarga na postanowienie I instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na rozstrzygnięcie organu II instancji, rozpoznając którą sąd bada także legalność postanowienia I instancji. Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni postanowienie organu I instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy skargę należało odrzucić.