II SA/Lu 1110/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia pielęgnacyjnego za świadczenie nienależnie pobrane - w zakresie wniosku D. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: przywrócić D.J. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę D. J. złożoną w niniejszej sprawie. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącego, został mu doręczony w dniu 14 września 2015 r. Jednocześnie skarżący w dniu 15 lipca 2014 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 10 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie. W dniu 14 października 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie z dnia 7 października 2015 r. informujące, że w rozpoznawanej sprawie ustanowiono adwokata dla skarżącego w osobie adwokat E. O. W dniu 26 października 2015 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 9 lipca 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem (por. postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., I CZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7, uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 17 lutego 2009 r., III CZP 117/08, ONSC 2009, nr 7-8, poz. 91; B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 283 i n.). Wniosek złożony przez skarżącą odpowiada wymogom określonym we wskazanych przepisach. Strona wniosła go w terminie, dopełniając jednocześnie czynność, której nie dokonała w wyznaczonym terminie, a także uprawdopodobniła okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik, po otrzymaniu w dniu 19 października 2015 r. informacji, iż został wyznaczony przez organ samorządu adwokackiego pełnomocnikiem skarżącego oraz po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 22 października 2015 r., wniósł skargę kasacyjną w dniu 26 października 2015 r. Z tych względów i na podstawie powołanego art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.