II SA/Lu 1114/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. i A. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku A. C. i A. C. o zmianę postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1114/12 p o s t a n a w i a: zmienić postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1114/12, w ten sposób, że przyznać A. C. i A. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej . Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącym A. C. i A.i C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od opłat sądowych (pkt I) oraz odmówił przyznania im prawa pomocy w pozostałym zakresie (pkt II). Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r. Sąd oddalił złożoną w niniejszej sprawie skargę. W dniu 6 sierpnia 2013 r. skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 5 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił zmiany ww. postanowienia z dnia 15 lutego 2013 r. Odpis postanowienia z dnia 5 września 2013 r. doręczono skarżącemu A. C. w dniu 16 września 2013 r., a skarżącej A. C. w dniu 17 września 2013 r. (k. 122, 123). W dniu 23 września 2013 r. (data nadania) złożyli oni sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 5 września 2013 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Z powołanego art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane w szczególności poprzez zwolnienie od opłat sądowych w połączeniu z ustanowieniem fachowego pełnomocnika dla strony (M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2013, s. 874-875, nb. 4). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla swojej rodziny. W związku z tym, że w niniejszej sprawie zapadło już prawomocne postanowienie w przedmiocie przyznania prawa pomocy skarżącym, ich wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata należało potraktować jako wniosek o zmianę tego postanowienia w trybie art. 165 P.p.s.a. Przepis ten daje Sądowi możliwość uchylenia lub zmiany wydanych w sprawie postanowień, w razie zmiany okoliczności sprawy. Skarżący wykazali, że w ich przypadku nastąpiła istotna zmiana sytuacji finansowej uzasadniająca zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2013 r. poprzez ustanowienie dla nich adwokata. Z oświadczenia skarżących wynika, że z uwagi na rozpoczynający się rok szkolny skarżący byli zmuszeni obecnie ponieść dodatkowe wydatki związane z koniecznością zakupu dla dzieci podręczników, przyborów szkolnych oraz odzieży w kwocie 1 500,00 zł. Okoliczność ta ma wpływ na ocenę możliwości ponoszenia przez skarżących kosztów ustanowienia adwokata. Obciążenie skarżących wspomnianymi dodatkowymi wydatkami oznacza, iż aktualnie nie są oni w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla swoich dzieci. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.