II SA/Lu 1123/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenie postępowania egzekucyjnego - w zakresie wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 13 grudnia 2013 r., złożonym na urzędowym formularzu (druk "PPF") I. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. referendarz sądowy uwzględnił ów wniosek, przyznając skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych (k. 15 akt sprawy). W dniu 18 lutego 2015 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 2 grudnia 2014 r., II SA/Lu 1123/13 i jednocześnie ponownie zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., jako "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 p.p.s.a.). Oczywistym zatem jest, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy ma charakter stricte wnioskowy. Zgodnie jednak z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy) w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W niniejszej sprawie takim zwolnieniem skarżąca została objęta. Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r., referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Orzeczenie to oznacza, że skarżąca została w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniona już od kosztów sądowych. Co więcej przyznane tym postanowieniem prawo pomocy nie zostało dotychczas cofnięte ani zmienione, a tym samym skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, aż do jego prawomocnego zakończenia. Nie jest zatem konieczne zwracanie się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przykładowo po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie. Jak wyjaśniono wyżej prawo pomocy obejmuje swym zakresem cały tok postępowania (również postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym). Konkludując, Sąd nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów w sytuacji, gdy prawo pomocy w takim zakresie zostało już stronie udzielone prawomocnym postanowieniem. Z tych względów obecny (drugi) wniosek stał się bezprzedmiotowy, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu, o czym postanowiono, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., stosowanego w stosunku do postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy na zasadach analogii.