II SA/Lu 1124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak:[...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę kasacyjną M. S. Wyrokiem z dnia 16 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. S., złożoną w niniejszej sprawie. Odpis tego wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej (ustanowionemu w ramach prawa pomocy) w dniu 27 stycznia 2015 r. W dniu 23 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. stwierdzono prawomocność tego wyroku. W dniu 18 października 2016 r. (data nadania) M. S. wniósł skargę kasacyjną od omawianego wyroku, sporządzoną przez siebie osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga kasacyjna M. S. podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oczywiste jest przy tym, że skargę kasacyjną może złożyć – co do zasady – wyłącznie strona postępowania. Zgodnie z art. 177 § 1 i art. 141 § 2 P.p.s.a. warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego skargę jest wcześniejsze złożenie wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia na piśmie. W razie zatem wniesienia skargi kasacyjnej, bez wcześniejszego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ze strony podmiotu, który wnosi ten środek odwoławczy, taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Ponadto, w myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza przymus adwokacki, wyłączający możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 P.p.s.a., do których M. S. nie należy, uprawnione są do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście. W świetle zaś art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że M. S. nie był stroną postępowania, nie składał też wniosku o uzasadnienie wydanego wyroku, a nadto samodzielnie sporządził wniesioną skargę kasacyjną. Sąd zobowiązany był zatem odrzucić tę skargę na podstawie art. 178 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.