II SA/Lu 1124/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie powołania p.o. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie powołania p.o. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej W dniu 9 grudnia 2016 r. strona skarżąca złożyła pismo, w którym oświadczyła, że cofa powyższą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.