II SA/Lu 1133/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (spr.), Sędziowie NSA Witold Falczyński, Bogusław Wiśniewski – Asesor WSA, Protokolant Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi W. M. - T. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę Działający z upoważnienia Wojewody Kierownik Oddziału Rozwoju Regionalnego decyzją z dnia [...]lipca 2003 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W.M. – T. od decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2003r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R.B. pozwolenie na budowę budynku gospodarczego usytuowanego na działce nr ewid. [...] w T.D. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że inwestor składając w dniu 26 marca 2003r. wniosek o pozwolenie na budowę, dołączył do niego wszystkie wymagane prawem dokumenty tj. dowód potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w terminie jej ważności oraz projekt budowlany sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. W takiej sytuacji brak było podstaw – w świetle przepisów prawa budowlanego – do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Zarzuty odwołującej się dotyczące wydania inwestorowi trzech decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie podważają trafności podjętego rozstrzygnięcia, albowiem dwie z nich dotyczą działek o numerach [...] i [...], a trzecia decyzja – dotycząca działki Nr [...] jest decyzją ostateczną i mogła stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę. Podnoszona przez odwołującą się kwestia zasypania przez inwestora rowu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bo istniejący wcześniej na działce Nr 652 rów stanowił własność prywatną i właściciel mógł go zasypać. Nie jest prawdą zarzut o braku dojazdu do działki Nr [...], bowiem z aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej wynika, że R.B. posiada od strony działki W.M. – T. przejazd o szerokości około 3,5 m, i może z niego korzystać dopóki nie zakłóca cudzej własności i nie wpływa negatywnie na inne grunty. Odwołująca się nie wykazała, by nieruchomość R.B. była obciążona służebnością na jej rzecz. Skargę do sądu administracyjnego wniosła W. M.-T., nie precyzując jej żądania a podnosząc, że zaskarżona decyzja narusza prawo i jest wynikiem korupcji, a zatem sąd winien ukarać winnych urzędników. Zarzuciła, że wydając pozwolenie na budowę organy orzekające pominęły fakt, że R.B. wydano kilka decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, które były uchylane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nie uwzględniły także podnoszonej przez nią okoliczności, iż zaskarżyła do sądu decyzję dotyczącą zasypania przez R.B. rowu melioracyjnego na jego działce i rozstrzygnięcie tej sprawy o numerze sygn. akt II SA/Lu 68/04 ma związek z udzielonym pozwoleniem. R.B. nie powinien otrzymać pozwolenia na budowę, gdyż działka jego nie posiada dojazdu. Urządził on samowolny dojazd w miejscu zasypanego rowu melioracyjnego ale naruszył przez to stosunki wodne na gruncie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem należy stwierdzić, że decyzja ta prawa nie narusza. Inwestor R.B. składając wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie mu pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w T.D. przedłożyli kompletny projekt budowlany opracowany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, odpis aktu notarialnego z dnia [...] lipca 1992r. Rep. A. Nr [...], z którego wynika, że jest współwłaścicielem tej działki, a także zgodę pozostałych współwłaścicieli N.B. i C.B. na realizację przedmiotowego obiektu budowlanego. Wniosek złożył w okresie ważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2003r., znak: [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...]. Tym samym inwestor spełnił wymóg zawarty w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz wypełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy. Zarzut skarżącej, co do nie wyjaśnienia w sprawie kwestii uzyskania przez inwestora kilku decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy uznać za nietrafny. Istotnie w aktach administracyjnych znajduje się kilka wydanych R.B. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ale dotyczą one działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...] Przedmiotowy budynek gospodarczy ma być realizowany na działce Nr [...] i w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę decyzja o warunkach zabudowy tej działki dotycząca, miała przymiot ostateczności i mogła stanowić podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie jest również zasadnym zarzut, że działka Nr [...] nie ma dojazdu do drogi publicznej. Podkreślić należy, że działka ta, jak wynika z mapy dla celów projektowych jest już zabudowana trzema budynkami i ma urządzony dojazd od strony szosy przez przejazd z przepustem. Skarżąca nie kwestionuje ani faktu istnienia zabudowy działki inwestora ani tego, że dojeżdża on do zabudowań po swoim gruncie. Wyraża ona tylko niezadowolenie z poszerzenia przez R.B. istniejącej na jego własnym gruncie drogi dojazdowej. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]grudnia 2003r. znak: [...], na którą skarżąca wniosła skargę do sądu administracyjnego, lecz skarga nie została jeszcze rozpatrzona w sprawie II SA/Lu 68/04, nie dotyczy braku dojazdu do działki Nr [...]. Decyzją tą Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] września 2003r. umarzającą postępowanie w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na gruncie. Jej rozstrzygnięcie przez Sąd nie ma znaczenia prawnego dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając powyższe na względzie, należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę, jako pozbawioną uzasadnionych podstaw prawnych, oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).