II SA/Lu 1133/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. i M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej - w zakresie zażalenia na Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia [...] r. p o s t a n a w i a na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) uchylić zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu M. P. do uiszczenia wpisu sądowego z dnia [...] r. L. G. i M. P. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] (ul. [...])-[...] Jara-Lublin (ul. [...], ul. [...]) od km [...]do km [...] z wyłączeniem odcinka pod budowę [...]". Przewodniczący Wydziału w dniu [...] r. wydał zarządzenia o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi (k. 6 i 7 akt sądowych). Odpisy powyższych zarządzeń zostały prawidłowo doręczone skarżącym wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi (złożenie 6 egzemplarzy odpisów skargi), odpisami odpowiedzi na skargę i stosownymi pouczeniami – skarżącym, odpowiednio: L. G. – w dniu [...] r. ( potwierdzenie odbioru k.16 akt sądowych) i M. P. – w dniu 29 listopada 2017 r. (k. 17 akt sądowych). W dniu [...] r. (k. 20 akt sadowych) skarżące złożyły w Biurze Podawczym Sądu zażalenie na zarządzenie skierowane do M. P., w którym podniosły, że skargę "złożyły wspólnie jako dotyczącą ich współwłasności". W oparciu o powyższy zarzut skarżące wniosły o zwolnienie M. P. od wnoszenia opłaty od wpisu sądowego. Jednocześnie skarżąca L. G. uiściła w kasie tutejszego Sądu należny wpis w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Dokonując analizy zażalenia skarżących na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi Sąd doszedł do wniosku, że jest ono oczywiście uzasadnione, co daje podstawy do uwzględnienia przedmiotowego zażalenia w trybie powołanego wyżej przepisu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminu siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Stosownie zaś do art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo, wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W niniejszej skardze L. G. i M. P. wniosły wspólną skargę na decyzję Wojewody Lubelskiego dotyczącą nieruchomości stanowiącej współwłasność obu ww. skarżących. Skarżące L. G. i M. P. biorą zatem udział w niniejszej sprawie na zasadzie współuczestnictwa materialnego, dlatego też są obowiązane solidarnie do uiszczenia jednego wpisu od skargi. W związku z powyższym Sąd nie powinien był w niniejszej sprawie podejmować dwóch zarządzeń zobowiązujących skarżących oddzielnie do uiszczenia wpisu w kwotach po 500 zł od każdej z nich. W tym stanie rzeczy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu skierowane do M. P. winno zostać uchylone, natomiast fakt uiszczenia w zakreślonym terminie przez skarżącą L. G. należnego wpisu czyni zadość temu obowiązkowi w odniesieniu do obu skarżących. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a, orzekł jak sentencji postanowienia.