II SA/Lu 1135/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i odmowy wznowienia postępowania w sprawie zasiłku celowego oddala skargę. Z. W. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., wnioskiem z dnia 2 czerwca 2013 r. (wpływ do SKO: 5 czerwca 2013 r.) oraz wnioskiem z dnia 8 czerwca 2013 (wpływ do SKO: 13 czerwca 2013 r.), o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2012 r. Nr [...]. Nadto w ww. piśmie z dnia 2 czerwca 2013 r. sformułował wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Kolegium Nr [...]. Powyższa decyzja Kolegium utrzymała w mocy decyzję Kierownika OPS w N. z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] odmawiającą przyznania Z.W. specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup opału, na pokrycie kosztów związanych z odwołaniami i skargami, na opłacenie rachunku za energię elektryczną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu wniosków Z. W. postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] odmówiło mu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] oraz odmówiło mu wznowienia postępowania w tej sprawie. Kolegium w swoim postanowieniu zwróciło uwagę, że powody mające uprawniać do wydania pozytywnego postanowienia w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia omawianego wniosku nie zasługują na uwzględnienie. Do tych powodów nie zaliczają się powody podane przez Z. W., a mianowicie, że uchybienie terminu nastąpiło z winy WSA w Lublinie oraz z uwagi na jego niepełnosprawność, której przypisano literę P. Z. W. we wniosku z dnia 24 września 2013 r. (wpływ do SKO: 27 września 2013 r.) o ponowne rozpoznanie sprawy, zakwestionował ww. postanowienie z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania oraz o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją SKO w L. Nr [...]. Wnioskodawca w swoim wystąpieniu do Kolegium podniósł: -zakres przywrócenia terminu załatwia się odrębnie, -skład orzekający WSA w Lublinie nie zajął się jego zarzutami zgłoszonymi na piśmie (należy przypuszczać, że chodzi o sprawę o sygn. akt II SA/Lu 945/12) i dlatego jego wystąpienia z dnia 2 i 8 czerwca br. są zasadne; -bez znaczenia są formułowane przez składy orzekające SKO opinie medyczne i porównywanie jego zachowań. W aktach sprawy nie znajduje się dokument, który by przesądzał, że jest on zdrowy w materii przywrócenia terminu; -Prezes SKO w L., jak i Kierownik OPS w N. obligowani są art. 24 § 1 pkt 3 Kpa. do podejmowania decyzji w materii wyłączenia poszczególnych pracowników (członków) organów od udziału w jego sprawach, a strona nie musi sama składać wniosku o wyłączenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] (zaskarżonym w niniejszej sprawie) utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...] września 2013 r. Nr [...]. W motywach powyższego rozstrzygnięcia przytoczono następujące ustalenia i wnioski: Z. W. jako powody uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium Nr [...] podaje - winna WSA w L. oraz jego niepełnosprawność określona lit. P. Prawidłowe jest stanowisko składu orzekającego SKO w L. wydającego kwestionowane postanowienie, że w/w powody nie stanowią przesłanki dla przywrócenia Z. W. terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Uprawnione jest też stanowisko Kolegium oceniające możliwość zachowania przez Z. W., który ma stwierdzoną chorobę psychiczną, terminu do dokonania czynności procesowej - złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w terminie przewidzianym prawem.- Inne stanowisko wskazywałoby na to, że w odniesieniu do osoby wnioskodawcy nie mają zastosowania żadne przepisy prawa procesowego z uwagi na jego schorzenie, a jest to sytuacja niepożądana przez ustawodawcę polskiego. Dlatego też po ponownym rozpatrzeniu sprawy skład orzekający potwierdził za postanowieniem Nr [...], że wprawdzie Z. W. ma stwierdzoną chorobę psychiczną, jednakże nie jest osobą niepoczytalną jak również nie posiada stosownego orzeczenia, z którego wynikałoby, że jest niepoczytalny. Z. W. posiada nawet prawo jazdy, które po przebadaniu zainteresowanego nie zostało mu cofnięte, co świadczy o tym, że podejmowane przez niego decyzję jak najbardziej są racjonalne. Ponadto nie jest on osobą ubezwłasnowolnioną. Nawet gdyby przyjąć, że skarżący przez jakąś chwilę może być "niepoczytalny", to z pewnością nie przez okres od 10 września 2012 r. (data doręczenia decyzji ostatecznej Kolegium) do 5 czerwca 2013 r. (data wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności), w którym to okresie czynnie uczestniczył w postępowaniach administracyjnych wnosząc osobiście do Kolegium zażalenia, odwołania, skargi i pisma, unikając jedynie kontaktów z pracownikami OPS w N. Z powyższego wynika, że postępowanie Z. W. może podlegać ocenie organów pomocy społecznej z zastosowaniem zasad racjonalności i logiki, co z kolei czyni bezzasadnym jego usiłowanie wykazania, że z uwagi na orzeczenie o niepełnosprawności z uwagi na schorzenie psychiczne należy do jego osoby stosować zaniżoną skalę ocen jego postępowania. Oczywiście organy orzekające dokonujące oceny poszczególnych zachowań wnioskodawcy winny mieć na uwadze też fakt ww. niepełnosprawności, ale winien on być uwzględniony w kontekście ustalonego w sposób prawidłowy stanu faktycznego. Odnosząc to do niniejszej sprawy nie oznacza to, że należy bezkrytycznie przyjąć to, że Z. W. przez okres, o którym wyżej, to jest od 10 września 2012 r. do 5 czerwca 2013 nie był w stanie wnieść wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na swoje schorzenie psychicznie w sytuacji kiedy swoimi działaniami wszczynał szereg postępowań administracyjnych i sądowych nie tylko przed WSA w Lublinie, lecz również i NSA w Warszawie. Natomiast kwestia winy WSA w Lublinie przy niezachowaniu terminu do złożenia przez Z. W. wniosku nie została przez niego wyjaśniona, a zagadnienie to nie podlega kontroli ani ocenie żadnego organu administracji publicznej. Z powyższego – w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego – bezsprzecznie wynika, iż Z. W. w prośbie o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie wskazał istotnej przyczyny, z powodu której nie był w stanie złożyć w ustawowym terminie podania o wznowienie postępowania. Z. W. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, a prośba wraz z podaniem o wznowienie postępowania została wniesiona w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W tym stanie rzeczy Kolegium odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W dalszej części uzasadnienia organ rozważył zachowanie przez stronę terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania stwierdzając: We wniosku z dnia 2 czerwca 2013 r. Z. W. jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 145 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.a., zaś we wniosku z dnia 8 czerwca 2013 r. wskazał na brak udziału w postępowaniu w pierwszej instancji oraz na udział pracowników OPS w N. i członków Kolegium podlegających wyłączeniu, czyli na podstawę wznowienia zawartą w art. 145 § 1 pkt 3, 4 k.p.a. Zarzut z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) zmierzający do wznowienia postępowania nie może zostać rozpatrzony z uwagi na uchybienie terminu miesięcznego do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w tym przepisie. Z. W. otrzymał decyzję organu pierwszej instancji w dniu 16 lipca 2012 r. a decyzję Kolegium 10 września 2012 r., tak więc uchybienie terminu nie budzi wątpliwości, skoro jego wniosek o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wpłynął do Kolegium w dniu 5 czerwca 2013 r. Zarzut z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. (decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27) nie może zostać rozpatrzony z uwagi na uchybienie terminu miesięcznego do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w tym przepisie, bo Z. W. otrzymał w dniu 28 czerwca 2012 r. postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r. odmawiające wyłączenia pracowników socjalnych: E. W., E. B., A. Z. – K. i E. P. od udziału w przedmiotowym postępowaniu organu pierwszej instancji prowadzonym z jego wniosków z dnia 18, 21 i 23 września 2011 r. (nie występował o wyłączenie H. L.). Natomiast w kwestii wyłączenia członków Kolegium, to Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. rozpatrując wniosek z dnia 10 sierpnia 2012 r. wydał w dniu [...] sierpnia 2012 r. postanowienie Nr [...] odmawiające wyłączenia od udziału w postępowaniu toczącym się w sprawach [...]i [...] członków Kolegium: K.A., E. C.- S., W. S. i W. T. Decyzja Kolegium z dnia [...] września 2012 r. została zainteresowanemu doręczona 10 września 2012 r. Dlatego też uchybienie terminu w odniesieniu do zarzutu dotyczącego art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. (w stosunku do organów obu instancji) nie budzi wątpliwości. Zarzut z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję) nie może zostać rozpatrzony z uwagi na uchybienie terminu miesięcznego do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w tym przepisie. Z. W. we wniosku z dnia 2 czerwca 2013 r. wskazał na brak w OPS, SKO, WSA orzeczenia "Komisji ds. Niepełnosprawności" z dnia [...] czerwca 2002 r., brak zaświadczenia o stanie zdrowia z "ZOZ". Z. W. wskazując jako podstawę wznowienia postępowania art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., powołuje się na okoliczności, które po pierwsze nie są okolicznościami czy dowodami nowymi, o których Z. W. dowiedział się po wydaniu decyzji ostatecznej przez Kolegium, gdyż kwestia tych okoliczności i dowodów była przedmiotem rozważania w postępowaniu odwoławczym oraz w postępowaniu sądowym co znalazło swoje odbicie w uzasadnieniu decyzji Kolegium Nr [...], jak również w wyniku rozpatrzenia skargi na tę decyzję w uzasadnieniu wyroku WSA w Lublinie z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 945/12 oddalającym skargę Z. W. na ww. decyzję Kolegium. Powyższe okoliczności były znane Z. W. już w postępowaniu odwoławczym zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej w dniu [...] września 2012 r., zaś podanie o wznowienie przedmiotowego postępowania złożone zostało [...] czerwca 2013 r. Nie budzi więc wątpliwości, że zarzut dotyczący wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie może zostać rozpatrzony z uwagi na uchybienie terminu miesięcznego do złożenia podania o wznowienie postępowania z tej przyczyny. Nadto Kolegium zauważa, że wnioskodawca w swoich pismach nie wskazuje na żadne dowody i okoliczności, co do których twierdziłby, że są nowymi okolicznościami faktycznymi czy dowodami istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanymi organowi, który wydał decyzję.  W sprawie przedmiotowej oczywisty jest fakt wniesienia przez Z. W. podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z uchybieniem miesięcznego terminu do jego wniesienia, o którym mowa w art. art. 148 § 1 k.p.a. i dlatego Kolegium orzekło o odmowie wznowienia postępowania, a następnie odmówiło wznowienia postępowania. Z. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Skarga ta (obejmująca także cztery inne akty wydane przez SKO w L.) nie została sprecyzowana co do wniosków procesowych i jedynie w sposób ogólny formułuje zarzuty wobec zaskarżonych orzeczeń ("patologia administracyjna z niskich pobudek "RP" "SKO" L."). Z treści skargi wynika jednak niewątpliwie, że jej autor jest niezadowolony z rozstrzygnięć nią objętych, w tym postanowienia będącego przedmiotem niniejszej sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania wynosi jeden miesiąc licząc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. termin ten biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z. W. we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] wskazał jako podstawy wznowienia przyczyny wymienione w punktach 3, 4 i 5 art. 145 § 1 k.p.a., tj.: - decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 (pkt 3), - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt 4), - wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5). (Powołanie w piśmie z dnia 2 czerwca 2013 r. także § 2 art. 145 k.p.a. jest niezrozumiałe o tyle, że przepis ten mówi o przypadkach, w których postępowanie może być wznowione z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 (sfałszowanie dowodu lub wydanie decyzji w wyniku przestępstwa) również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popoełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, zaś skarżący tych podstawy wznowieniowych nie wskazuje). W toku postępowania o przyznanie zasiłku celowego Z. W. złożył wniosek o wyłączenie pracownic Ośrodka Pomocy Społecznej w N.: E. P., A. Z.-K., E. B. i E. W., od udziału w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy Kierownik OPS działając z upoważnienia Wójta Gminy N. postanowieniami z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...],[...],[...] i [...]odmówił wyłączenia wskazanych osób od udziału w postępowaniu. Postanowienia te zostały stronie doręczone w dniu 28 czerwca 2012 r. (zwrotne dowody doręczeń w aktach administracyjnych). W toku postępowania odwoławczego skarżący składał także wniosek o wyłączenie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.: K. A., E. C.-S., W. S. i W. T. od udziału w postępowaniu. Wniosek ten został rozpatrzony negatywnie postanowieniem Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] (doręczonym skarżącemu [...] sierpnia 2012 r.). Spośród wskazanych osób w składzie orzekającym SKO, który wydał ostateczną decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] znajdował się tylko W.S. Decyzja ta została skarżącemu doręczona 7 września 2012 r. (w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia błędnie podano datę 10 września 2012 r.). Niezależnie zatem od zasadności twierdzeń strony o udziale w postępowaniu osób podlegających wyłączeniu, okoliczność ta znana była skarżącemu najpóźniej w dacie doręczenia mu ostatecznej decyzji. Ubocznie tylko zauważyć należy, że zarzut udziału w postępowaniu odwoławczym osób podlegających wyłączeniu był przez Z. W. podnoszony w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 31 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Lu 945/12 skargę tę oddalił, a w motywach orzeczenia powyższy zarzut ocenił jako niezasadny. Podstawę brak udziału strony w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) Z W. uzasadnia brakiem informacji według art. 10 § 1 k.p.a. W aktach sprawy brak jest stosownej informacji skierowanej do skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Informację taką skierowało natomiast do Z. W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. pismem z dnia 8 sierpnia 2012 r. nr [...] (doręczonym 10 sierpnia 2012 r.). Ewentualne uchybienia organów w tym zakresie także musiały być znane stronie najpóźniej w dacie doręczenia jej decyzji ostatecznej. Formułowany przy tej okazji zarzut wobec Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż nie rozstrzygnął sprawy w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") nie ma bezpośredniego związku z niniejszą sprawą, a skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 31 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Lu 945/12. Jeżeli chodzi o trzecią, wskazywaną przez Z. W. podstawę wznowieniową, tj. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a więc wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję to we wniosku z dnia 2 czerwca 2013 r. skarżący podniósł "...brak w OPS, SKO i WSA orzeczenia Komisji d/s Niepełnosprawności z dnia [...].06.2002 r. ze świeżą datą, tzn. aktualną według SKO (...) brak zaświadczenia o stanie zdrowia z ZOZ...". Niezależnie od oceny, czy tego rodzaju okoliczności mogą stanowić podstawę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to niewątpliwie sytuacja powyższa była skarżącemu znana już w toku postępowania przed organem I instancji, który pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. wezwał go do dostarczenia aktualnych dokumentów dotyczących stanu zdrowia (czego skarżący nie wykonał). Zatem również odnośnie tej podstawy wznowienia należy uznać, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania rozpoczął bieg najpóźniej z chwilą doręczenia stronie decyzji ostatecznej w sprawie, a więc w dniu 7 września 2012 r. Z. W. złożył wniosek o wznowienie postępowania w dniu 5 czerwca 2013 r. (w piśmie noszącym datę 2 czerwca 2013 r.). Przekroczenie terminów, o których mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. jest więc oczywiste i znaczne. Faktu tego skarżący nie kwestionuje. Zwrócił się bowiem w w/wym. piśmie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem strony uchybienie terminu nastąpiło "chyba z winy WSA" oraz z powodu "niepełnosprawności P znanej z urzędu". Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przy ocenie braku winy organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W doktrynie postępowania administracyjnego przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi "tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon (w;) E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz (teksty, wzory i formularze), wyd. IV, Warszawa 1970, s. 136). W konsekwencji "pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli "siły wyższej" (tamże, s. 136). Sąd podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., że Z. W. w prośbie o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie wskazał istotnej przyczyny, z powodu której nie był w stanie złożyć w ustawowym terminie tego podania. Innymi słowy skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nastąpiło bez jego winy, a prośba wraz z podaniem o wznowienie postępowania została wniesiona w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z pewnością nie uprawdopodabnia braku winy strony w uchybieniu terminu wskazanie, że nastąpiło to "chyba z winy WSA". Znamienne jest w tym momencie użycie przez samego skarżącego określenia "chyba". Przytoczone w nawiasie jako uzasadnienie zarzutu pod adresem Sądu stwierdzenie: ochrona członków SKO i wypowiedź sędziego na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. w sprawie II SA/Lu 199/13 stanowią w pierwszym przypadku (ochrona członków SKO) subiektywną i w żaden sposób nie uprawdopodobnioną, krzywdzącą ocenę Sądu, zaś w drugim należy uznać brak jakiegokolwiek związku wypowiedzi sędziego w innej sprawie, jeżeli rzeczywiście miała miejsce, z niezachowaniem przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie niniejszej. Należy zgodzić się z oceną braku wpływu na niezachowanie przez Z. W. terminu do dokonania czynności faktu choroby psychicznej strony (niepełnosprawność P) dokonaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazane przez Kolegium okoliczności, w szczególności ta, że w okresie między datą doręczenia skarżącemu kwestionowanej przez niego decyzji z dnia [...] września 2012 r., a złożeniem prośby o wznowienie postępowania ([...] czerwca 2013 r.), a więc przez około 9 miesięcy, Z. W. czynnie uczestniczył w różnych postępowaniach administracyjnych wnosząc osobiście do Kolegium zażalenia, odwołania, skargi i pisma, a także skargi do sądu administracyjnego, przeczą tezie, jakoby w tak długim okresie czasu choroba ta uniemożliwiała mu złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Sam fakt niepełnosprawności spowodowanej chorobą psychiczną bez uprawdopodobnienia, że w danym okresie czasu choroba ta się nasiliła i uniemożliwiała dokonywanie w terminie czynności procesowych, nie uzasadnia przywrócenia terminu do ich dokonania. Obowiązek takiego uprawdopodobnienia ciąży na stronie, czemu w niniejszej sprawie Z. W. nie sprostał. Wypada w tym miejscu przypomnieć że od decyzji z dnia [...] września 2012 r Z. W. wniósł w wymaganym przez prawo terminie skargę do WSA w Lublinie (oddaloną wyrokiem z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 945/12). Następnie wnosił również skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie, którą WSA w Lublinie oddalił wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 523/13. Wobec niespełnienia przesłanki braku winy w uchybieniu przez stronę terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2012 r. zasadnie odmówiono skarżącemu przywrócenia tego terminu. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest z kolei odmowa na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną SKO o L. z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. Złożenie żądania w tym względzie po upływie ustawowego terminu, gdy termin ten nie został przywrócony, stanowi bowiem przyczynę przedmiotową uniemożliwiającą wznowienie postępowania (zob. M. Jaśkowska (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydanie II, Zakamycze 2005, s. 884-885). W ocenie Sądu nie stanowi naruszenia art. 145 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy fakt jednoczesnej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania i odmowy wznowienia postępowania, zwłaszcza po nowelizacji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dokonanej ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), w wyniku której oba te rozstrzygnięcia mają formę postanowienia. Należy w tym miejscu przytoczyć orzecznictwo dopuszczające jednoczesną odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia na podstawie art. 134 k.p.a. uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy w sprawie bezsporne jest, iż termin do wniesienia odwołania nie został zachowany i nie doszło do jego przywrócenia na skutek rozpatrzenia w pierwszej kolejności wniosku strony o przywrócenie uchybionego terminu (zob. wyroki NSA: z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt II FSK 1015/12, z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 715/13, z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt I FSK 78/12, wyroki: WSA w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 3035/13 oraz WSA w Bydgoszczy z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 1315/13, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wprawdzie w powołanych orzeczeniach chodziło o uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a przedmiotem sprawy niniejszej było wznowienie postępowania, jednakże istota zagadnienia w obu przypadkach jest ta sama i sprowadza się do dopuszczalności wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie zanim ostatecznym stanie się orzeczenie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Dlatego też argumentacja zaprezentowana we wskazanych wyrokach sądów administracyjnych analogicznie uzasadnia także stanowisko Sądu w tej kwestii w sprawie niniejszej. Z przedstawionych wyżej względów i na podstawie art 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.