II SA/Lu 1136/13
PostanowienieWSA w Lublinie2014-05-28
Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej przywrócenie stosunków wodnych na gruncie, zgodnie z art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej przywrócenie stosunków wodnych na gruncie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca gmina nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd bada jedynie przesłanki formalne wniosku, a nie merytoryczną zasadność decyzji.Stan faktyczny
Gmina G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nakazującą udrożnienie przepustu wodnego. Jednocześnie Gmina wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji w części dotyczącej nakazu udrożnienia przepustu. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie; w zakresie wniosku Gminy G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 1. tiret pierwszy p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie Gmina G. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 1. tiret pierwszy tj. nakazania udrożnienia przepustu fi 45cm i długości ok. 10,5m w ciągu rowu przydrożnego pod płytą betonową i nawierzchnią asfaltową wzjazdu na działkę nr 335.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja nakazująca przywrócenie stosunków wodnych do stanu pierwotnego wydana na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 145 ze zm.) do takiej kategorii aktów należy. Ponadto konstrukcja powyższego przepisu wskazuje, że to na stronie wnioskującej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w tym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał okoliczności uzasadniających ten wniosek w świetle powołanego wyżej przepisu, lecz podniósł wyłącznie argumenty merytoryczne dotyczące zaskarżonego aktu. W tej sytuacji wskazać należy, iż na tym etapie postępowania Sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie Sąd, rozpatrując zarówno wniosek skarżącego, jak również biorąc z urzędu pod uwagę okoliczności decydujące o wstrzymaniu wykonania decyzji stwierdził, że przesłanki warunkujące orzeczenie wstrzymania zaskarżonego aktu nie zachodzą. Nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki.
Brak uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu powoduje, że Sąd nie może dokonać merytorycznej oceny wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04, niepubl.).
Należy także wskazać, że zgodnie z art. 61 § 6 cyt. ustawy postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 powyższej ustawy).
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło