II SA/Lu 1140/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 28 września 2023 r., znak: DOR.7111.90.2023.MML/DKA w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość; 2. przekazać sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. G. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 28 września 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z kolei zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Organ ten ma siedzibę w Warszawie, czyli na terenie województwa mazowieckiego – właściwym dla obszaru tego województwa jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (§ 1 pkt 13 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości; Dz. 2004 r., nr 72, poz. 652 ze zm.). Stosownie do powyższych rozważań, właściwym do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.