II SA/Lu 1144/01

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Danuty F. i Leszka F. na decyzję Wojewody L. z dnia 7 czerwca 2001 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę - oddala skargę Decyzją z dnia 7 czerwca 2001 r., (...), wydaną na podstawie przepisu art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa /Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1071/, Wojewoda L. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia 17 kwietnia 2001 r., (...), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Bogdanowi S. pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem płynnym wraz z przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej, energii elektrycznej i bezodpływowym zbiornikiem na ścieki sanitarne na działce nr ewid. 2439/2 przy ul. F. w K. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane /Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ze zm./ inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył projekt budowlany wraz z uzgodnieniami, prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz prawomocną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 26 lipca 2000 r., (...). Zbiorniki gazu zostały usytuowane w odległości 30 m od budynku mieszkalnego, co jest zgodne z par. 133 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych /Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1067/. Stacja gazu płynnego nie jest wymieniona w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa /Dz.U. 1998 nr 93/ w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska, w związku z czym nie stwarza uciążliwości. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli Danuta i Leszek F. W uzasadnieniu skargi skarżący wnoszą o wnikliwe rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto podnoszą, że stacja paliw wraz z przyłączami, szambo i plac manewrowy pod oknami ich domu będą stanowić dla nich i dla domu duże zagrożenie i uciążliwość oraz będą szkodliwe. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./, jeżeli inwestor spełni wszystkie wymogi określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Podzielić należy wyrażoną przez organ odwoławczy ocenę, iż inwestor spełnił wszystkie wymogi prawa określone w przepisach art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 cyt. ustawy. Jest bowiem bezsporne, że złożył on wniosek w sprawie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Poza tym projekt zagospodarowania działki zgodny jest z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wymaganiami ochrony środowiska, przepisami techniczno-budowlanymi, jest przy tym kompletny i zawiera wymagane uzgodnienia z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Powiatu P. oraz decyzję Starosty Powiatowego w P. z dnia 20 października 2000 r. (...) w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej. Projekt wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Zamierzenie inwestycyjne zgodne jest z prawomocną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 26 lipca 2000 r. (...), czego nie kwestionują skarżący. Owa decyzja ustaliła warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji gazu płynnego propan-butan z dwoma zbiornikami o pojemności 2500 litrów każdy, przy czym podkreślić należy, że na etapie uzgadniania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie zachodziła konieczność sporządzenia oceny oddziaływania tej inwestycji na środowisko, jako inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska, bowiem budowa stacji tankowania gazem płynnym nie jest inwestycją wymienioną w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz.U. 1998 nr 93 - cyt. Rozporządzenie utraciło moc z dniem 13 listopada 2002 r./. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że podnoszone przez skarżących argumenty nie odnoszą się w zasadzie do materii prawa administracyjnego, lecz wskazanie na potencjalną uciążliwość spowodowaną funkcjonowaniem planowanej stacji paliw, jest zagadnieniem prawa cywilnego dotyczącym prawa sąsiedzkiego /imisje/, podlegającym rozstrzygnięciu w postępowaniu przed sądem powszechnym. Z tych względów oraz na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.