II SA/Lu 1144/13
PostanowienieWSA w Lublinie2014-03-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy należy zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego przepisu stanowiącego materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji?Ratio decidendi
Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy skierowano do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji, celowe jest zawieszenie postępowania sądowego.Stan faktyczny
A. T. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Organ odmówił przyznania zasiłku, uznając, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, opierając się na art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności tego przepisu z Konstytucją RP.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie.
A. T. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Zastępcy Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] znak: [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką.
Jako materialnoprawną podstawę prawną wydania decyzji organ wskazał art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456). Przyczyną odmowy było uznanie, iż wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Sąd zważył, co następuje:
Postępowanie podlega zawieszeniu.
Zgodnie bowiem z art. art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi wiadome jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 1026/13 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1456) z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim przepis ten pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
W związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją RP przepisu, który stanowił podstawę wydania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji z możliwością wystąpienia w przyszłości przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145a kpa, Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania sądowego na podstawie powołanego art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło