II SA/Lu 1153/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 23 października 2017 r. A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...], którą organ ten zmienił własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), uwzględnił w trybie autokontroli skargę A. D. i decyzją z dnia [...] r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] r., a także uchylił w całości utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] oraz orzekł co do istoty sprawy zmieniając decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w części dot. pkt 1 i 2 poprzez: 1. przyznanie zasiłku rodzinnego na dziecko W. D. na okres od 1 listopada 2016 r. do 31 maja 2017 r. w kwocie 124 zł miesięcznie, a na okres od 1 czerwca do 31 października 2017 r. w kwocie 116,30 zł miesięcznie; 2. przyznał zasiłek rodzinny na dziecko W. D. na okres od 1 listopada 2016 r. do 31 maja 2017 r. w kwocie 124 zł miesięcznie, a na okres od 1 czerwca do 31 października 2017 r. w kwocie 116,30 zł miesięcznie. Wskazana wyżej decyzja autokontrolna została doręczona skarżącej w dniu 23 listopada 2017 r. Skarżąca w dniu 6 grudnia 2017 r. złożyła w siedzibie SKO pisemne oświadczenie, że odstępuje od złożenia skargi na to rozstrzygnięcie (zob. notatka urzędowa – k. 13 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi A.D., kwestionującej prawidłowość decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych, stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionej skargi i uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. w drodze ostatecznej decyzji administracyjnej, którą ubocznie uznać należy za zgodną z wolą skarżącej – co potwierdza fakt złożenia przez nią oświadczenia o odstąpieniu od złożenia skargi na to rozstrzygnięcie. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.