II SA/Lu 116/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego - w zakresie wniosku Gr. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 18 stycznia 2010 r. (data nadania) G. W. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] przyznającą skarżącemu zasiłek celowy w wysokości 450 zł na pokrycie części kosztów za energię elektryczną oraz na zakup żywności. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednak tego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: "ustawa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie wykazał w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji sprowadziłoby niebezpieczeństwo powstanie szkody, tym bardziej szkody znacznych rozmiarów, lub wywołałoby trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji przyznającą stronie zasiłek celowy w kwocie 450 zł na pokrycie części kosztów za energię elektryczną oraz na zakup żywności, a więc jej wykonanie ze swej istoty nie może wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.