II SA/Lu 116/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z [...] r., znak: [...], Prezydent Miasta P. uchylił decyzję własną z [...] r., znak: [...] przyznającą M. W. (dalej: skarżąca) świadczenie z funduszu alimentacyjnego dla dziecka M. N., na okres od [...] r. do [...] r. w kwocie [...]zł miesięcznie. Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] r., znak: [...], utrzymało w mocy opisaną decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja Kolegium została doręczona skarżącej 20 stycznia 2016 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na poświadczeniu odbioru korespondencji (k. 6 akt adm. II inst.). Skargę na powyższą decyzję Kolegium skarżąca złożyła 20 grudnia 2017 r. (data nadania). Jednocześnie strona zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Prawomocnym postanowieniem z 14 lutego 2018 r. Sąd odrzucił opisany wyżej wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jak wskazano wyżej, zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo skarżącej 20 stycznia 2016 r. Skarga M. W. na tę decyzję została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego 20 grudnia 2017 r. (prezentata; k. 13 akt sąd.), a więc z ponad rocznym uchybieniem terminu do jej wniesienia, który upłynął 27 stycznia 2016 r. Skargę tę należało zatem odrzucić jako spóźnioną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.