II SA/Lu 1169/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania obowiązku wykonania oceny technicznej przewodów kominowych - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. M. R. wniósł skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania obowiązku wykonania oceny technicznej przewodów kominowych. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, uzasadniając to żądanie prawdopodobieństwem uchylenia tego postanowienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zasadny. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu (a także innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za taką nie można bowiem uznać prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonego postanowienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym Okoliczność ta nie spowoduje bowiem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że ewentualność wyeliminowania przez sąd zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania tej decyzji. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi bowiem jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania administracyjnego, stąd niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Ubocznie wskazać trzeba, że rozstrzygnięcie niniejszym postanowieniem o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie wyłącza możliwości udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej na dalszym etapie postępowania sądowego. Przepis art. 152 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że w razie uwzględnienia skargi zaskarżony akt nie wywołuje skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, sąd oddalił wniosek skarżącego w oparciu o treść art. 61 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.