II SA/Lu 117/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos – Janusz Sędziowie: Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. F. – K. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lipca 2010r., sygn. akt II SA/Lu 117/10 w sprawie ze skargi K. F. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lipca 2010r., sygn. akt II SA/Lu 117/10 Wyrokiem z dnia 1 lipca 2010r., sygn. akt II SA/Lu 117/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. F. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] ustalającą dla D. B. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu usługowo – handlowego na przedszkole na działce nr ewid. [...] położonej w L. przy ul. D.M. M. nr [...].. W dniu 24 grudnia 2010r. skarżąca w obszernym piśmie wniosła o "ustanowienie wykładni" tego wyroku poprzez wskazanie jego "podstawy prawnej". Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w istocie stanowi on polemikę ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie, co nie może być przedmiotem wykładni sądowej dokonywanej w trybie art. 158 ustawy z dani 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. (por. postanowienie SN z dnia 8 stycznia 1998r., III AO 25/97) Skarżąca podnosi zarzuty co do rozstrzygnięcia Sądu oraz zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego , mianowicie: - zarzuca, że zarówno organy administracji publicznej, jak i Sąd wyszły poza granice wniosku inwestora "ograniczającego się do zakresu robót budowlanych w odniesieniu wyłącznie do kubatury wewnętrznej własnego lokalu handlowego i dokonanie w nim remontu kapitalnego", bowiem nie posiada on "zgody wspólnoty mieszkaniowej na użytkowanie części wspólnej budynku i gruntu", na którym ma być urządzony plac zabaw i parking; zdaniem skarżącej, zarówno Sąd, jak i organy dokonały "nadinterpretacji wniosku" i "przeniosły interes prawny pojedynczego właściciela lokalu w odniesieniu do całego prywatnego budynku, zakupionego na wyłączną własność całej wspólnoty"; - kwestionuje zapis w zaskarżonej decyzji: "Decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich"; - oraz zarzuca pominięcie przez organy i Sąd faktu rezygnacji inwestora "z zamierzonego remontu kapitalnego lokalu na cele przedszkola". Z uwagi na to, że zarzuty powyższe dotyczą stanowiska Sądu i organu administracyjnego, mogą być one skutecznie podniesione wyłącznie w skardze kasacyjnej, sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, natomiast nie mogą być przedmiotem wykładni wyroku Sądu. Z tych względów, na podstawie art. 158 ppsa, orzeczono, jak w sentencji.