II SA/Lu 118/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędzia WSA Jacek Czaja Sędziowie Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 24 lutego 2025 r., znak: SKO.II.41/403/PS/2025 w przedmiocie opłaty za pobyt w schronisku oddala skargę. K. G. (dalej jako "strona", "skarżący", "wnioskodawca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 24 lutego 2025 r. w przedmiocie opłaty za pobyt w schronisku. Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że Burmistrz Krasnegostawu decyzją z dnia 9 stycznia 2025 r. przyznał K. G. pomocy w formie udzielenia schronienia w postaci tymczasowego pobytu w Stowarzyszeniu Monar — Schronisko dla osób Bezdomnych MARKOT w C. w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., oraz ustalił odpłatności dla K. G. za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. w wysokości 30% dochodu osoby kierowanej do schroniska, tj. 173,11 zł miesięcznie płatne na konto MOPS w Krasnymstawie w terminie do 15-go następnego miesiąca. Z powyższą decyzją nie zgodził się skarżący wskazując, że jego pobyt powinien być bezpłatny lub ewentualnie, odpłatność powinna być ustalona w wysokości 10% jego dochodu jako osoby samotnie gospodarującej. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Chełmie decyzją z 24 lutego 2025 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Kolegium powołało treść przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r., poz. 1283 ze zm. – dalej jako "u.p.s.") mających zastosowanie w sprawie oraz wskazało, że w dniu 30 grudnia 2024 r. ze skarżącym został zawarty kontrakt socjalny, dotyczący jego pobytu w schronisku dla osób bezdomnych. Podano, że Rada Miasta Krasnystaw podjęła uchwałę nr XIV/108/2019 z dnia 26 listopada 2019 r., w sprawie ustalenia szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia, udzielających schronienia osobom bezdomnym. Z § 2 ust. 2 powyższej uchwały wynika, że przy ustalaniu odpłatności za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych lub w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi w przypadku dochodu ustalonego zgodnie z art. 8 u.p.s., wynoszącego do 100% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s., opłata za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych (bez usług opiekuńczych) wynosi 30% dochodu osoby samotnie gospodarującej. Kolegium wyjaśniło, że skarżący od października 2024 r. uzyskuje miesięczny dochód w postaci emerytury w wysokości 577,03 zł. Ze względu na fakt, że dochód skarżącego wynosi do 100% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, opłatę za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych ustalono w wysokości 30% dochodu osoby kierowanej do schroniska, tj. w wysokości 173,11 zł miesięcznie (577,03 zł x 30%). W związku z powyższym Kolegium uznało, że brak jest podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, gdyż należna opłata została prawidłowo ustalona w wysokości 30% z kwoty 577,03 zł. W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 48a ust. 1, art. 36 pkt 2, art 97 ust. 1 u.p.s. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Krasnegostawu przyznającą skarżącemu pomocy w formie udzielenia schronienia w postaci tymczasowego pobytu w schronisko dla osób bezdomnych w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r., oraz ustalająca odpłatności za ten pobyt w wysokości 30% dochodu osoby kierowanej do schroniska, tj. 173,11 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 48a ust. 1 u.p.s., udzielenie schronienia, będące w myśl art. 36 pkt 2 lit. i u.p.s. jest jedną z form świadczenia niepieniężnego z pomocy społecznej następuje przez przyznanie tymczasowego schronienia m.in. w schronisku dla osób bezdomnych. Stosownie do art. 97 ust. 1 u.p.s., opłatę za pobyt m.in. w ośrodkach wsparcia ustala podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną, uwzględniając przyznany zakres usług. Osoby nie ponoszą opłat, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego. Jednakże według art. 97 ust. 1a u.p.s. w przypadku osoby bezdomnej skierowanej do schroniska dla osób bezdomnych albo schroniska dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi nie ma zastosowania art. 97 ust. 1 zdanie drugie u.p.s. Powyższe oznacza, że nawet w przypadku osoby bezdomnej, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego, obciąża ją opłata za pobyt w danym rodzaju schroniska dla bezdomnych, która jednakże nie może być wyższa niż 30% dochodu osoby samotnie gospodarującej lub dochodu na osobę w rodzinie osoby skierowanej do schroniska dla osób bezdomnych, a w przypadku schroniska dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi nie może być wyższa niż 50% tego dochodu. W myśl art. 97 ust. 5 u.p.s., rada powiatu lub rada gminy w drodze uchwały ustala, w zakresie zadań własnych, szczegółowe zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia i mieszkaniach treningowych lub wspomaganych. Rada Miasta Krasnystaw w dniu 26 listopada 2019 r. podjęła uchwałę Nr XIV/108/2019 w sprawie ustalenia szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia udzielających schronienia osobom bezdomnym (Dz. Urz. Woj. Lub z 2019 r. poz. 6668). Z § 2 ust. 2 powyższej uchwały wynika, że przy ustalaniu odpłatności za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych lub w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi w przypadku dochodu ustalonego zgodnie z art. 8 u.p.s., wynoszącego do 100% kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s., opłata za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych (bez usług opiekuńczych) wynosi 30% dochodu osoby samotnie gospodarującej. Jak wynika z akt sprawy od października 2024 r. skarżący uzyskuje miesięczny dochód w postaci emerytury w wysokości 577,03 zł. Biorąc pod uwagę treść art. 8 ust.1 pkt 1 u.p.s., zgodnie z którym kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej wynosi 1.010 zł (§ 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2024 r. w sprawie zweryfikowanych , kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej — Dz. U. z 2024 r. poz. 1044) stwierdzić należy, że w sytuacji, iż dochód skarżącego wynosi do 100% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, opłatę za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych organ I instancji prawidłowo ustalił w wysokości 30% dochodu osoby kierowanej do schroniska, tj. w wysokości 173,11 zł miesięcznie (577,03 zł x 30%). Mając na uwadze powyższe regulacje stwierdzić należy, że ustalenie wysokości należnej opłaty jest uzależnione wyłącznie od dochodów osoby zamieszkującej w schronisku, a organ I instancji prawidłowo dokonywał zabiegu stricte rachunkowego. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że osoby bezdomne, skierowane do schroniska dla bezdomnych, zostały wyłączone z ustawowego zwolnienia od ponoszenia opłat za udzieloną pomoc społeczną, nawet jeśli nie przekraczają kryterium dochodowego wskazanego w art. 8 ust. 1 u.p.s. Reasumując wskazać należy, że analizując niniejszą sprawę Sąd nie stwierdził aby wydane w sprawie decyzje naruszały normy prawa procesowego lub materialnego, w tym wskazane w skardze, w zakresie, który skutkowałby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.