II SA/Lu 1194/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [ nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. M. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W piśmie z dnia 11 sierpnia 2014 r. skarżąca oświadczyła, że w całości cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.