II SA/Lu 1194/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 marca 2014 r., II SA/Lu 1070/13, w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. W dniu 19 grudnia 2014 r. (data nadania) J. W. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 marca 2014 r., II SA/Lu 1070/13, w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie siedmiu dni, braków formalnych skargi o wznowienie poprzez wskazanie podstawy wznowienia i uzasadnienie tej postawy – pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 28 stycznia 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął tych braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga J. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 1070/13 podlega odrzuceniu. W świetle art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać w szczególności podstawę wznowienia i jej uzasadnienie (art. 279 P.p.s.a.). W myśl przepisu art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu powołanego przepisu oznacza powołanie jednej lub kilku podstaw wznowienia, wymienionych w przepisach art. 271 – 274 P.p.s.a. Zgodnie z art. 271 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Stosownie do art. 272 § 1 i § 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis art. 273 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3). Nadto, jak wskazuje art. 274 P.p.s.a. z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Skarga J. W. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania określonej w powołanych przepisach P.p.s.a. W skardze o wznowienie z dnia 18 grudnia 2014 r. skarżący takiej podstawy nie wskazał. Powołana przez niego okoliczność, iż dowiedział się o "ratyfikowaniu umowy międzynarodowej przez Rzeczpospolitą Polską" nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga ta podlega zatem odrzuceniu na podstawie powołanego art. 280 P.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżący został wezwany przez Sąd prawidłowo do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania oraz został pouczony o prawnych konsekwencjach niedochowania powyższemu wezwaniu. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie usunął braków formalnych skargi o wznowienie postępowania. Zatem również z tego powodu skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.