II SA/Lu 120/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie dotyczącej wstrzymania robót budowlanych oraz nakazania przedłożenia określonych dokumentów p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Stosownie do przepisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej "ppsa" skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji, gdy skarga zostanie skierowana bezpośrednio do sądu, sąd ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej, a za datę złożenia skargi przyjmuje się wówczas dzień nadania skargi przez sąd pod adres tego organu. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie dotyczącej wstrzymania robót budowlanych oraz nakazania przedłożenia określonych dokumentów zostało doręczone skarżącej A. M. w dniu 7 grudnia 2009r. /potwierdzenie odbioru/ z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Skarżąca wniosła skargę na to postanowienie w dniu 6 stycznia 2010 r. /data nadania/ kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który następnie w dniu 14 stycznia 2010r. /data nadania/, a więc po upływie 30 dni od doręczenia skarżącej postanowienia, przekazał ją Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego . Mając na uwadze powołane przepisy art. 53 § 1 i 54 § 1 ppsa stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, dlatego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.