II SA/Lu 1202/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. K. w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] znak:[...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo – usługowego o pow. sprzedaży do 2000m, parkingów, dróg dojazdowych i chodników, towarzyszącej infrastruktury technicznej w tym przyłącza wodociągowego, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, przyłącza gazowego, telekomunikacyjnego, masztów, reklam oraz przebudowę zjazdu na działkach nr ewid. [...], [...]m [...] przy ul. B. "R." - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że przedmiotowa inwestycja została zaplanowana w granicy z jego działką, co narazi go na uciążliwości, a ponadto zakłóci ład przestrzenny i urbanistyczny. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, gdyż inwestor na jej podstawie ma możliwość uzyskania pozwolenia na budowę, a następnie realizacji inwestycji. Skarżący obawia się przy tym, że zostanie pozbawiony statusu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, a więc nie będzie mógł na dalszych etapach procesu budowlanego, kwestionować inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Skarżący nie wykazał dostatecznie takich przesłanek, stwierdzając ogólnie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki, co nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku. Wprawdzie na podstawie decyzji ustalającej warunki zabudowy inwestor może ubiegać się o pozwolenie na budowę, to jednak nie oznacza to nieodwracalnych skutków, w rozumieniu powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. Nieodwracalne skutki rozumiane jako istotna lub trwała zmiana rzeczywistości i brak możliwości przywrócenia stanu poprzedniego w krótkim czasie czy bez poniesienia dużych nakładów sił i środków, mogłyby ewentualnie wystąpić już po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Ochrona tymczasowa, przysługująca na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., w postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie może sięgać tak daleko i obejmować skutków kolejnych postępowań, pomimo że postępowania te wiążą się ze sobą. Ochrona ta ma na celu uniknięcie okoliczności, o jakich mowa w powoływanym przepisie, wyłącznie w okresie do wydania wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny. Z założenia tej ochrony, ma ona zabezpieczać przed wystąpieniem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. przez krótki czas, do wydania wyroku w danym postępowaniu. Ponadto stwierdzić należy, że ewentualne uchylenie przez sąd decyzji ustalającej warunki zabudowy, uniemożliwi realizację inwestycji, w szczególności udzielenie pozwolenia na budowę, a w ostateczności daje podstawę do wyeliminowania udzielonego już pozwolenia. Podkreślić przy tym należy, że inwestycja podlega kontroli nie tylko organów architektoniczno – budowlanych, ale również organów nadzoru budowlanego, które podejmują czynności nadzorcze nie tylko na wniosek strony, ale również z urzędu. Obawy skarżącego o brak kontroli inwestycji z związku z jego ewentualnym brakiem przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, są więc nieuzasadnione i nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie. Nie ma również podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę – skarżący nie przedstawił bowiem swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że realizacja przedmiotowej inwestycji na działce sąsiedniej wyrządziłaby jego szkodę w znacznych rozmiarach, a nie jakąkolwiek, co uzasadniałoby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia - przesłanka ta nie zachodzi tym bardziej w stosunku do inwestora, w interesie którego została wydana zaskarżona decyzja ustalająca warunki zabudowy i który nie wskazuje na niebezpieczeństwo mogące wyniknąć z wykonania tej decyzji. Ponadto, z uwagi na szczegółowo wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, okolicznością uzasadniającą wniosek o wstrzymanie nie jest ewentualne naruszenie ogólnie wskazanego "ładu przestrzennego". Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.