II SA/Lu 1203/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA J. Marcinowski, Sędziowie: Sędzia WSA J. Pastusiak, Sędzia NSA Z. Sadurski (spr.), Protokolant st.sekr.sąd. M. Duda, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia decyzji o zarejestrowaniu pojazdu samochodowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedno Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z 2000r. ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2002r., znak: [...] w sprawie uzupełnienia decyzji z dnia [...] czerwca 2002 r. w sprawie zarejestrowania samochodu osobowego. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy podał, że w oparciu o wniosek strony z dnia [...] czerwca 2002 r. Starosta decyzją z dnia [...] lipca, znak: [...] dokonał uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...] czerwca w sprawie zarejestrowania samochodu osobowego marki Volkswagen Polo 1,4 w zakresie naliczania opłat związanych z rejestracją pojazdu. W odwołaniu P. Z. M. zarzucił tej decyzji naruszenie art.8 i art.32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej nakazujących równe traktowanie wszystkich obywateli. Nie zgadzając się z wysokością pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 500 zł, wniósł o uchylenie tej decyzji w tej części i ustalenie opłaty w wysokości 55 zl, bądź o przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania P. M. wskazał , że został gorzej potraktowany, gdyż wprowadził pojazd na polski obszar celny po dniu wejścia w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 18,poz.177 z 2002r.). Jego zdaniem, zmiana wysokości opłat stanowi wyraz dyskryminacji społeczno-gospodarczej z uwagi na kryterium czasu wprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Uważa również, że przepisy w/w rozporządzenia oraz art.77 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym są niezgodne z Konstytucją RP, a organ winien był wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie ich niezgodności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie podniosło, że zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedno - Dz.U. Nr58, poz. 515 z 2003r.ze zm.) producent lub importer nowych pojazdów jest obowiązany wydać kartę pojazdu dla każdego pojazdu samochodowego wprowadzonego do obrotu handlowego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Kartę pojazdu dla pojazdu innego niż w/w wydaje za opłatą, właściwy w sprawach rejestracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zasady ustalania wysokości opłat za kartę pojazdu regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, wydanego na podstawie delegacji ustawowej - art. 77 ust 4 pkt.2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z § 1 ust.1 w/w rozporządzenia za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium RP organ rejestrujący, z zastrzeżeniem ust.2, pobiera opłatę w wysokości 500 zł. W stosunku do pojazdów objętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, tj. przed 10 marca 2002r., procedurą tranzytu przez graniczny urząd celny i zgłoszonych do odprawy w wyznaczonym terminie, organ rejestrujący, wydając kartę pojazdu, pobiera opłatę w wysokości dotychczasowej tj. 55 zł, jeżeli rejestracja pojazdu, o którym mowa wyżej, nastąpi do dnia 31.12.2002r. (§2 rozporządzenia). Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. M., domagając się· uchylenia decyzji w części dotyczącej ustalenia i pobrania opłaty za wydanie karty pojazdu w kwocie 500 zł. Skarżący zarzucił decyzji naruszenie art. 138 §1 pkt. 1 i pkt.2 kodeksu postępowania administracyjnego, naruszenie art.8 ust.1 i ust.2 oraz art.32 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.Nr78,poz. 483 z 1997r.), a także naruszenie §1 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Skarżący wniósł również o przedstawienie na podstawie art.193 Konstytucji RP pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu co do zgodności § 1 ust.1 i ust.2 oraz §2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu z art.32 Konstytucji RP oraz z art.77 ust.5 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 58,poz.515 z 2003r. ze zm.), a także art.77 ust.1 i ust.3 ustawy z 20.06. 1997r. Prawo o ruchu drogowym z art.32 Konstytucji RP. W ocenie skarżącego przepisy powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 4 marca 2002 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu nie stwarzają podstaw do równego traktowania obywateli. Skarżący uważa, że został gorzej potraktowany, ponieważ wprowadził pojazd na polski obszar celny po dniu wejścia w życie powołanego rozporządzenia, co spowodowało pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu w wyższej wysokości, tj. 500 zł. Jego zdaniem stan taki stanowi wyraz dyskryminacji społeczno-gospodarczej z uwagi na kryterium czasu wprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ odwoławczy winien był zastosować wprost zgodnie z art.8 ust.2 Konstytucji RP - przepis art.32 Konstytucji RP, który nakazuje równe traktowanie obywateli i uchylić zaskarżoną część decyzji pierwszej instancji i orzec o pobraniu opłaty za kartę pojazdu w kwocie 55 zł. W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.77 ust.1 i ust.3 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (t. jedno - Dz.U.Nr58, poz.515 z 2003r. ze zm.) producent lub importer nowych pojazdów jest obowiązany wydać kartę pojazdu dla każdego pojazdu samochodowego wprowadzonego do obrotu handlowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kartę pojazdu dla pojazdu samochodowego, innego niż określony w ust.1, wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, właściwy w sprawach rejestracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie zgodnie z ust.4 pkt.2 i ust.5 powołanej ustawy, minister właściwy do spraw transportu, określi w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za kartę pojazdu z uwzględnieniem znaczenia tych dokumentów dla rejestracji pojazdu oraz wysokości kosztów związanych z drukiem i dystrybucją kart pojazdów. Wydane na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 18 z dnia 6 marca 2002r., poz.177 z 2002r.) w §1 ust.1 stanowi, iż za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący, z zastrzeżeniem ust.2, pobiera opłatę w wysokości 500,00 zł. Zgodnie zaś z §2 cytowanego rozporządzenia w stosunku do pojazdów objętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia procedurą tranzytu przez graniczny urząd celny i zgłoszonych do odprawy w wyznaczonym terminie, organ rejestrujący, wydając kartę pojazdu, pobiera opłatę w wysokości dotychczasowej, jeżeli rejestracja pojazdu, o której mowa w § 1 ust. 1 nastąpi do dnia 31 grudnia 2002r. W sprawie bezspornym jest, że Z. M. wystąpił o zarejestrowanie pojazdu osobowego marki Volkswagen Polo 1,4 w dniu 17 maja 2002r., a więc w dacie obowiązywania powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2002r., które weszło w życie 10 marca 2002r. (§4 rozporządzenia). Do wniosku o zarejestrowanie pojazdu skarżący dołączył m.in. fakturę zakupu pojazdu z dnia [...] maja 2002r., dowód odprawy celnej SAD z dnia [...] maja 2002r., a także decyzję Urzędu Celnego Oddział Celny z dnia [...] maja 2002r. Skoro wszystkie czynności związane z zakupem i odprawą celną przedmiotowego samochodu miały miejsce po dniu wejścia w życie cytowanego rozporządzenia, nie zachodziły podstawy do zastosowania przepisu §2 i pobrania opłaty za wydanie karty pojazdu w dotychczasowej wysokości. Organ I instancji stosując w przypadku skarżącego § I rozporządzenia i pobierając opłatę za wydania karty pojazdu w wysokości 500, 00 zł postąpił prawidłowo. Należy zważyć, iż niewątpliwie akt prawny w postaci rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu został wydany na podstawie delegacji ustawowej z art. 77 ust.4 pkt. 2 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym. Jest zatem konstytucyjnym źródłem prawa powszechnie obowiązującego (art.87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), które musi być stosowane zarówno przez obywateli, organy administracji, jak i sądy. Bezpośredniość stosowania Konstytucji wyrażona w art. 8 ust.2 Konstytucji, na co powołuje się skarżący, nie oznacza kompetencji do kontroli konstytucyjności obowiązującego ustawodawstwa przez sądy i inne organy powołane do stosowania prawa. Nie jest zasadny zarzut skarżącego, iż stosując wyrażoną w art. 8 ust.2 Konstytucji RP zasadę bezpośredniości stosowania Konstytucji, organ wydający skarżoną decyzję winien zażądać opłaty w wysokości 55 zł z pominięciem obowiązującego przepisu. Domniemanie zgodności ustawy i aktów niższego rzędu wydanych na podstawie delegacji ustawowej z Konstytucją może być obalone jedynie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. A zatem związanie organu stosującego prawo aktami normatywnymi obowiązuje dopóty, dopóki aktom tym przysługuje moc obowiązująca. Nie jest trafny zarzut naruszenia art.32 ust.1 i ust.2 Konstytucji RP i wyrażonej w tym przepisie zasady równości wszystkich wobec prawa, bowiem organ administracji wszystkich traktuje jednakowo przy wydawaniu karty pojazdu i pobieraniu za tę czynność opłaty, stosując kryterium kraju zakupu pojazdu i kryterium czasu jego wprowadzenia na polski obszar celny. Ustawa Prawo o ruchu drogowym w art.77 ust.3 przewiduje bowiem obowiązkowe pobieranie opłaty za wydanie karty pojazdu dla każdego pojazdu samochodowego, innego niż określonego w ust. 1, przy pierwszej rejestracji samochodu na terytorium RP. Jedynie jej wysokość jest uzależniona jak wynika z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, od daty przeprowadzenia procedury tranzytu przez graniczny urząd celny i zgłoszenia do odprawy w wyznaczonym terminie. Minister Infrastruktury jako organ uprawniony w drodze delegacji ustawowej był organem właściwym do ustalenia wysokości opłat za powyższe czynności. Art.77 ust.5 w/w ustawy nakazuje uwzględnienie przez właściwego ministra szczegółowo opisanych wymogów, w tym również szeroko rozumianych kosztów związanych z tymi kartami, co niewątpliwie mogło mieć wpływ na wysokość pobieranych opłat, a te okoliczności odnoszą się w równym stopniu do wszystkich, którym te karty są wydawane. Nie są również trafne zarzuty skarżącego odnośnie naruszenia art. 13 8 § 1 pkt.1kpa przez niewłaściwe zastosowanie i przepisu art. 138 §1 pkt.2 kpa przez błędną jego wykładnię. Organ odwoławczy stosując obowiązujące prawo nie znalazł przesłanek do uchylenia zaskarżonej decyzji w części objętej zaskarżeniem. Dlatego też prawidłowo stosując art. 138 § 1 pkt. 1 orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Brak także podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przedstawienie pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu. Stosownie do art.193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy Sąd może przedstawić pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Jest przy tym oczywiste, iż przedstawienie pytania prawnego może nastąpić wówczas, gdy sąd rozstrzygający sprawę uzna, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do zgodności danego aktu normatywnego z Konstytucją (postanowienie SN z 18.09.2002r. III CKN 326/01). Zgodnie natomiast z § 60 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 września 2003r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz.1646 z 2003r.) w postanowieniu o wystąpieniu z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego skład orzekający uzasadnia wątpliwości co do zgodności aktu niższego rzędu z przepisami aktu wyższego rzędu, a ponadto wskazuje, w jakim zakresie odpowiedź na pytanie prawne może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, w związku z którą pytanie to jest postawione. W świetle powyższych rozważań, zdaniem sądu nie powstają wątpliwości co do zgodności powyższych aktów normatywnych z Konstytucją. Należy również zauważyć brak jednolitego stanowiska w tej kwestii samego skarżącego. Z jednej bowiem strony domaga się uznania za niekonstytucyjne m.in. przepisów § 1 ust.1 i ust.2 i §2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 4 marca 2002r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, z drugiej zaś domaga się zastosowania w jego sytuacji §2 tegoż rozporządzenia, mimo, iż uważa ten przepis za niezgodny z Konstytucją. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153,poz.1270) w związku z art.97 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153, poz.1271), skargę należało oddalić.