II SA/Lu 1204/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym uiszczoną sumę pieniężną w wysokości 100 (sto) złotych. W dniu 10 listopada 2016 r. K. P. i T. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącym w dniu 19 grudnia 2016 r. Skarżący uiścili wpis w dniu 29 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa skarżącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd odrzuca skargę. Nie budzi wątpliwości, że uiszczenie wpisu po upływie wyznaczonego terminu jest równoznaczna z nieuiszczeniem wpisu. Stosownie bowiem do art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym, która została podjęta przez stronę po upływie terminu, jest prawnie bezskuteczna. To oznacza, że uiszczenie wpisu od skargi po upływie terminu wyznaczonego do usunięcia tego braku, stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że w dniu 19 grudnia 2016 r. doręczono skarżącym odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. W treści tego zarządzenia zawarte było pouczenie następującej treści: "Wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu (kasa czynna: w godz. od 715 do 1300) bądź na rachunek bankowy Sądu (konto: NBP O/O w Lublinie 68 1010 1339 0092 4722 3100 0000) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi" (k. 8, 13-16). Zakreślony skarżącym termin do uiszczenia wpisu – zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. – upływał więc w dniu 27 grudnia 2016 r. – w dniu następującym po dniu ustawowo wolnym od pracy. Z akt sprawy wynika również, że skarżący uiścili wpis na rachunek bankowy Sądu w dniu 29 grudnia 2016 r. (k. 17), a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, co czyni ją bezskuteczną. Oczywistym jest zatem, że skarżący pouczeni prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do uiszczenia wpisu, w zakreślonym terminie nie wykonali wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie na rzecz skarżących uiszczonej sumy pieniężnej Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.