II SA/Lu 1217/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi H. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz H. T. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania H. T.-K., Wojewoda L. utrzymał w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] umarzającą postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości oznaczonej dawnym nr [...] w części wchodzącej w obszar aktualnej działki ewidencyjnej nr [...], położonej w L. przy al. [...]. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r. H. T.-K. zbyła na rzecz Gminy L. nieruchomość położoną w L. w pobliżu ul. [...], oznaczoną jako działki gruntu nr [...], nr [...] i nr [...] o łącznej powierzchni [...] m˛. Przy sporządzaniu tego aktu stronom okazano uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 1991 r. Miejskiej Rady w L. w sprawie nabywania na rzecz miasta nieruchomości pod budownictwo mieszkaniowe oraz urządzenia służące do funkcjonowania osiedli, podjętą na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2013 r. H. T.-K. wystąpiła do Prezydenta Miasta L. o zwrot działki nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej część dawnej działki nr [...], nabytej przez Gminę L. powołanym wyżej aktem notarialnym, podnosząc, że przedmiotowa nieruchomość stała się zbędna na cel nabycia, bowiem nie zrealizowano na niej żadnej inwestycji pomimo upływu ponad 20 lat od zawarcia umowy. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] Wojewoda L. wyłączył Prezydenta Miasta L. od prowadzenia sprawy o zwrot przedmiotowej nieruchomości i wyznaczył do jej rozpatrzenia Starostę L.. W dniu [...] października 2013 r. organ pierwszej instancji przeprowadził oględziny przedmiotowej nieruchomości, w trakcie których ustalono, że nieruchomość w całości jest niezagospodarowana, niezabudowana i użytkowana rolniczo przez nieznane osoby. W dniu [...] lutego 2014 r., a następnie w dniu [...] lutego 2014 r., wpłynęły pisma pełnomocnika strony modyfikujące wniosek z dnia [...] sierpnia 2013 r. w taki sposób, że strona zażądała zwrotu działki ewidencyjnej nr [...] oraz części aktualnej działki nr [...]. Zarząd Dróg i Mostów w L. w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] poinformował organ, że działki nr [...] i nr [...] nie są objęte decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Jednocześnie wskazał, że w świetle uchwały Nr [...] Rady Miasta L. z dnia [...] marca 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. - część IV, działka nr [...] przeznaczona jest częściowo pod pas drogowy drogi KDL- G, natomiast część działki nr [...] - pod pas drogowy drogi KDG-P - ul. [...]. Następnie w dniu [...] czerwca 2014 r. pełnomocnik wnioskodawczyni złożył do akt sprawy operat geodezyjny dotyczący działki nr [...], wnosząc jednocześnie o wyłączenie do odrębnego postępowania żądania zwrotu działki nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. Starosta L. wyłączył ze sprawy o sygnaturze akt: [...] do odrębnego postępowania o sygnaturze akt: [...] sprawę zwrotu nieruchomości stanowiącej byłą własność H. T.-K., oznaczonej dawnym nr [...], w części stanowiącej aktualną działkę nr [...] położoną w L. przy al. [...] i ul. [...]. Jednocześnie postanowiono uwzględnić w sprawie znak: [...] dowody dotychczas przeprowadzone w sprawie znak: [...] W dniu [...] grudnia 2015 r. strona złożyła do akt sprawy dokumentację geodezyjno-prawną, przyjętą do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego prowadzonego przez Prezydenta Miasta L. pod nr [...], a następnie pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. ograniczyła zakres wniosku do żądania zwrotu części działki nr [...], przeznaczonej obecnie w planie pod budownictwo mieszkaniowe, tj. działki oznaczonej w dokumentacji nr [...] oraz nr [...], natomiast cofnęła wniosek w części obejmującej zwrot działki nr [...], przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego pod drogi. Kierownik Wydziału Geodezji Urzędu Miasta L. w piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...] stwierdził, że nie posiada dokumentów dotyczących nabycia działki nr [...], stanowiącej własność H. T.-K.. Zgodnie z jego wiedzą, grunty położone w obszarze, w którym znajdowała się działka nr [...], przeznaczone były pod budowę osiedla "F. " i nie były objęte postępowaniem wywłaszczeniowym. Tereny te nabywano na wniosek właściciela. Z aktu notarialnego wynika, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na podstawie uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] grudnia 1991 r. Organ pierwszej instancji analizował również materiał archiwalny, dotyczący wywłaszczeń nieruchomości, zgromadzony w archiwum L. Urzędu Wojewódzkiego w L., lecz nie odnalazł dokumentów świadczących o wszczęciu lub zamiarze wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do działki nr [...], położonej przy ul. [...] w kilkuletnim okresie poprzedzającym zawarcie umowy nabycia tej działki na rzecz Gminy L.. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Starosta L. wystąpił ponownie do Wydziału Geodezji Urzędu Miasta L. o wskazanie dowodów, w oparciu o które stwierdzono, iż nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na wniosek właścicielki, bez związku z procedurą wywłaszczeniową. W piśmie z dnia [...] marca 2016 r. kierownik Wydziału Geodezji Urzędu Miasta L. stwierdził, że nie posiada dokumentów dotyczących nabycia działki nr [...], lecz, jak wynika z aktu notarialnego A Nr [...], nabycie tej działki nastąpiło na podstawie uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] grudnia 1991 r., na ogólnych zasadach nabywania terenów przeznaczonych pod osiedle mieszkaniowe "F. ". Obszar, na którym znajdowała się objęta wnioskiem działka, był terenem potencjalnego rozwoju wielorodzinnego budownictwa mieszkaniowego, a w latach, w których następowały nabycia, teren był nieuzbrojony i użytkowany rolniczo. Ponadto poinformowano, że po reformie ustroju w 1990 r., w okresie powstania samorządu terytorialnego oraz po zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, Gmina L., tworząc komunalny zasób nieruchomości, nabywała nieruchomości przeznaczone pod osiedla mieszkaniowe na terenie całego miasta L. na zasadzie pełnej dobrowolności. Podstawę nabycia gruntów stanowiła powołana uchwała Nr [...], która obejmowała grunty przeznaczone pod osiedla: R. W., B. . Jak wynika z treści uzasadnienia projektu uchwały Nr [...], podjęto ją w nawiązaniu § 13 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] października 1991 r. w sprawie kierunków działania na rzecz rozwoju budownictwa mieszkaniowego w okresie perspektywicznym, w którym to § uznano za celowe tworzenie komunalnych zasobów gruntowych na obszarach przewidzianych pod budownictwo mieszkaniowe. W treści uchwały Nr [...] uznano również za uzasadnione tworzenie nowej infrastruktury technicznej np. budowę komunalnego ujęcia wody w Strzeszkowicach (§ 6), gazociągu do celów grzewczych (§ 7), komunalnych sieci magistralnych (§ 10) oraz budowę systemu komunikacyjnego miasta (§ 12). Obie te uchwały miały na celu ukierunkowanie przyszłego rozwoju miasta L.. Z powyższego wynika, ze uchwała Nr [...] stanowiła więc rozwinięcie i uzupełnienie uchwały Nr [...], a jej intencją było nabywanie gruntów przeznaczonych pod budowę osiedli mieszkaniowych, mających powstać w przyszłości. W treści tych uchwał brak jest sugestii o możliwości zastosowania trybu wywłaszczenia przy pozyskiwaniu gruntów na cele inwestycyjne, a także powołania na decyzje lokalizacyjne, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, a których wydanie było niezbędne przy planowaniu wywłaszczenia. Kierownik Wydziału nie wykluczył, że nabycia zrealizowane do 1990 r. mogły nastąpić pod presją wywłaszczenia, jednak nie można tego odnieść do transakcji sprzedaży dokonanych po 1990 r., zwłaszcza zawartych na podstawie uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia [...] grudnia 1991 r., w oparciu o którą Gmina L. tworzyła zasób komunalny. Gmina nabywała bowiem do zasobu grunty o dużym potencjale inwestycyjnym, który miał zostać wykorzystany w latach późniejszych, a Kierownictwo Wydziału, realizując nabycia nieruchomości na cele mieszkaniowe i inne, z zasady nie stosowało, a nawet nie przewidywało procesu wywłaszczenia jako procedury z definicji "złej" i niezasadnej w nowych warunkach ustrojowych, zaistniałych po wyborach samorządowych przeprowadzonych w dniu 27 maja 1990 r. Nie ma zatem, jak wskazał organ, wątpliwości, że nabycia nieruchomości dokonywane na podstawie uchwały Nr [...] następowały na zasadzie pełnej dobrowolności, za cenę uzgodnioną ze sprzedającym. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] Starosta L. umorzył postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości stanowiącej byłą własność H. T.-K., oznaczonej dawnym nr [...] w części wchodzącej w obszar aktualnej działki ewidencyjnej nr [...], położonej w L. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 1992 r., Rep A Nr [...] na rzecz Gminy L., a zatem roszczenie o jej zwrot nie przysługuje, ponieważ przepis art. 216 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm., dalej: u.g.n.) nie obejmuje sytuacji, w których nabycie nieruchomości nastąpiło na mocy umowy cywilnoprawnej. Zdaniem organu pierwszej instancji, skoro roszczenie o zwrot nieruchomości nabytej na podstawie umowy cywilnoprawnej nie przysługuje, to niniejsze postępowanie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu w trybie art. 105 § 1 k.p.a. Od decyzji organu pierwszej instancji odwołanie wniosła H. T.-K.. Powołaną na wstępie decyzją Wojewoda L. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ podkreślił, że art. 136 ust. 3 u.g.n., który przyznaje byłemu właścicielowi wywłaszczonej nieruchomości lub jego spadkobiercom uprawnienie do żądania jej zwrotu, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji, ma zastosowanie do nieruchomości, których prawo własności zostało odjęte w drodze wywłaszczenia, albo, stosownie do treści art. 216 tej ustawy, przejęte lub nabyte na rzecz Skarbu Państwa albo gminy na podstawie przepisów wymienionych w tym artykule. Zdaniem organu odwoławczego, z załączonych do akt sprawy dokumentów nie wynika, aby w stosunku do działki nr [...] istniało zagrożenie wywłaszczeniem, tj. wydaniem decyzji o odjęciu własności tej działki w drodze przymusu administracyjnego. Z materiału dowodowego nie wynika również, że zbycie - zamiana przedmiotowej nieruchomości w formie aktu notarialnego nastąpiła po wezwaniu na piśmie do zawarcia tej umowy przez rejonowy organ rządowej administracji ogólnej. Nabycie zatem przez Gminę L. działki nr [...] nastąpiło w drodze dobrowolnej umowy zawartej na mocy przepisów Kodeksu cywilnego. Skoro zatem w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie wszczęto ani nie prowadzono postępowania wywłaszczeniowego, to umowa sprzedaży przedmiotowej nieruchomości miała charakter zwykłej cywilnoprawnej czynności zawartej za obopólną zgodą stron. Wobec nieruchomości objętych taką umową nie miały zastosowania przepisy ustawy z 1985 r., a więc nie ma zastosowania do nich art. 216 ust. 2 pkt 3 u.g.n. Organ odwoławczy nie zanegował przy tym twierdzenia wnioskodawczyni, że jej nieruchomość przeznaczona była w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo wielorodzinne, jak również, że Rada Miejska w L. podjęła uchwałę z dnia [...] grudnia 1991 r. w sprawie nabywania na rzecz miasta nieruchomości pod budownictwo wielorodzinne, w tym dla dzielnicy F. , fakt ten jednak – zdaniem organu – nie przesądza o tym, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta w związku z wywłaszczeniem. Zdaniem Wojewody, twierdzenie właścicielki, że sprzedaż działki na rzecz Gminy L. umową cywilnoprawną była skutkiem prowadzonych od 1975 r. działań w ramach toczącego się postępowania wywłaszczeniowego pod budowę osiedla mieszkaniowego R. " nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym, w tym w materiale archiwalnym znajdującym się w archiwum L. Urzędu Wojewódzkiego, dotyczącym wywłaszczeń nieruchomości położonych w L. przy ul. [...] pod budowę osiedla mieszkaniowego R. ", prowadzonym na wniosek Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w L.. Wniosek Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenami w L. z dnia [...] stycznia 1976 r., znak: [...] o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do nieruchomości położonych w L. przy ul. [...] (F. ) przeznaczonych pod budowę osiedla mieszkaniowego R. " nie wymienia bowiem nieruchomości stanowiącej własność P. T., ani też H. T.-K.. Organ zauważył, że wymienione w tym wniosku nieruchomości zostały wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa w latach 1976-1977, a zawarcie przedmiotowej umowy nabycia działki nr [...] nastąpiło po 16 latach od tych wywłaszczeń, co – zdaniem organu – również oznacza, że umowa sprzedaży z dnia [...] sierpnia 1992 r. nie miała żadnego związku z wywłaszczeniami z tamtych lat. Z powyższych względów, w ocenie Wojewody, organ pierwszej instancji nie miał podstaw do uwzględnienia żądania zwrotu przedmiotowej nieruchomości i zasadnie umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Innymi słowy uznał, że wnioskodawcom nie przysługuje roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości przewidziane w art. 136 ust 3 u.g.n. Skargę na tę decyzje wniosła H. T.-K., zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyjaśnieniu przez organ pierwszej i drugiej instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy, zaniechaniu wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz dokonaniu oceny tego materiału z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, czego rezultatem było błędne ustalenie, że nabycie przez Gminę L. nieruchomości nie nosiło znamion wywłaszczenia i nie miało żadnego związku z wywłaszczeniem, oraz uznanie, że w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie wszczęto ani też nie prowadzono postępowania wywłaszczeniowego; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 216 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 136 ust. 1 i 3 i art. 137 u.g.n. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nabycie w rozumieniu przepisu art. 216 ust. 2 pkt 3 obejmuje jedynie tryb wywłaszczenia, podczas, gdy prawidłowa wykładnia tego terminu musi prowadzić do wniosku, że termin ten ma charakter szerszy niż "wywłaszczenie w drodze indywidualnej decyzji administracyjnej" i obejmuje przejście własności pod każdym tytułem, a więc także nabycie w drodze umowy cywilnoprawnej; 3) naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieuwzględnienie konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej w związku z różnicowanie sytuacji prawnej jednostki tylko w oparciu o formalistyczne pojmowanie wywłaszczenia nieruchomości poprzez zawężenie możliwości zwrotu nieruchomości do tych tylko, które przejęto dla realizacji celu publicznego w trybie administracyjnym z wyłączeniem trybu cywilnoprawnego przewidzianego w procedurze wywłaszczeniowej, a także w ten sposób, że rozpatrując ten sam wniosek o zwrot dwóch części tej samej nieruchomości w identycznym stanie prawnym, na podstawie tego samego materiału dowodowego, wydał dwie rożne decyzje: jedną z dnia [...].07.2014 r. o zwrocie części nieruchomości, drugą zaś z dnia [...].06.2016 r. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu pozostałej części tej samej nieruchomości. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz uchylenie decyzji Starosty L. z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że część nieruchomości objętej tym samym aktem notarialnym została już skarżącej zwrócona decyzją Starosty L. z dnia [...] lipca 2014 r. i zobowiązał się przedłożyć kopię tej decyzji w terminie 3 dni. W dniu [...] kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył kopię decyzji Starosty L. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], wydanej na podstawie art. art. 136 ust. 3, art. 137 ust. 1 pkt 1, art. 139, art. 140 ust. 1, 2 i 3, art. 142, art. 216 ust. 2 pkt 3 i art. 227 u.g.n., którą orzeczono m. in. o zwrocie na rzecz H. T.-K. nieruchomości oznaczonej w dokumentacji geodezyjno-prawnej jako projektowana działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącą część aktualnej działki nr [...], położonej w L. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej LU [...]/1. Jednocześnie zobowiązano wnioskodawczynię do zwrotu kwoty ustalonej tytułem odszkodowania za wywłaszczony grunt, zwaloryzowanej według wskaźników wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ustalonej na dzień wydania niniejszej decyzji na kwotę: [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja umarzająca postępowanie administracyjne z wniosku skarżącej o zwrot nieruchomości oznaczonej dawnym nr [...] w części wchodzącej w obszar aktualnej działki ewidencyjnej nr [...], położonej w L. przy al. [...]. Przesłanką uchylenia tej decyzji jest naruszenie przez organ odwoławczy dyspozycji art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 136 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, wszechstronnego wyjaśnienia istotnych w sprawie okoliczności. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie kwestionuje ustaleń organów obu instancji odnoszących się do okoliczności i podstaw prawnych nabycia przedmiotowej działki na rzecz Gminy L. w drodze aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 1992 r., Rep A Nr [...]. Nie mogło jednak ujść uwadze Sądu, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Starosty L. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] o zwrocie na rzecz H. T.-K. nieruchomości oznaczonej w dokumentacji geodezyjno-prawnej jako projektowana działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiąca część aktualnej działki nr [...], położonej w L. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej LU [...]/1. Nieruchomość zwrócona tą decyzją, oznaczona numerem [...], stanowi część nieruchomości dawniej oznaczonej numerem [...], podzielonej na mniejsze działki, w tym wnioskowaną do zwrotu w niniejszej sprawie działkę nr [...]. Działka nr [...] o łącznej pow. [...] ha, obecnie podzielona na mniejsze działki, została nabyta na rzecz Gminy L. w drodze wyżej powołanej umowy zawartej w formie aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 r. pod budownictwo mieszkaniowe oraz urządzenia służące do funkcjonowania osiedli zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w L. [...] z dnia [...] grudnia 1991 r., na podstawie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. W sprawie zwrotu działki nr [...] organ odwoławczy dokonał zupełnie odmiennej oceny prawnej podstaw nabycia tej działki przez Gminę L., niż ta dokonana w niniejszej sprawie, mimo wystąpienia analogicznych okoliczności faktycznych i braku zmian w stanie prawnym. W uzasadnieniu decyzji o zwrocie działki nr [...] organ wskazał bowiem, że "nieruchomość oznaczona nr [...], stanowiąca własność H. I. T.-K. została nabyta na rzecz Gminy L. aktem notarialnym Rep. A Nr [...] w dniu [...] sierpnia 1992 r., a więc w czasie obowiązywania ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Jak wynika z treści aktu notarialnego, przedmiotowa nieruchomość nabyta została w związku z realizacją budownictwa mieszkaniowego zgodnie z Uchwalą Rady Miejskiej w L. z dnia [...] grudnia 1991 r. [...], na podstawie przepisów w/w ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe warunki, w jakich zawarto umowę sprzedaży zawnioskowanej do zwrotu nieruchomości, w ocenie organu zachodzą przesłanki do zastosowania w niniejszej sprawie przepisów dotyczących zwrotu wywłaszczonych nieruchomości". Należy w tym miejscu ponownie podkreślić, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie przesądza o prawidłowości uznania, że działka nr [...] nie podlega zwrotowi z uwagi na to, że nie została nabyta przez gminę w drodze wywłaszczenia. Nie może jednak pozostawić zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym z uwagi na brak odniesienia się organu odwoławczego do okoliczności zwrotu skarżącej działki nr [...], gdyż stanowi to istotne naruszenie nie tylko powołanych wyżej przepisów dotyczących postępowania wyjaśniającego, ale również wyrażonej w art. 8 k.p.a. zasady budzenia zaufania do organów władzy publicznej. Stwierdzone naruszenie przepisów postępowania czyni przedwczesnym odnoszenie się do zarzutów naruszenia prawa materialnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) z powodu istotnego naruszenia przepisów postępowania, które mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zostało wydane na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 tej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Rozpoznając sprawę ponownie, organ drugiej instancji uwzględni powyższe uwagi i wnioski, a w szczególności fakt istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Starosty L. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], którą orzeczono o zwrocie na rzecz H. T.-K. nieruchomości oznaczonej w dokumentacji geodezyjno-prawnej jako projektowana działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej część aktualnej działki nr [...], położonej w L. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej LU [...]/1, a następnie rozstrzygnie w przedmiocie wniosku skarżącej w oparciu o odpowiednie normy prawa materialnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.