II SA/Lu 123/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie N. pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych, polegających na realizacji inwestycji o nazwie "Wykonanie infrastruktury turystycznej w otoczce zbiornika wodnego "N." – II część", obejmującej: plażę, kąpielisko, budynek socjalno-sanitarny, budynek przebieralni z sanitariatami, hangar – wiatę na sprzęt pływający, punkt informacji turystycznej, wieżę ratownika, bezodpływowe zbiorniki na ścieki sanitarne i deszczowe z lokalnymi przyłączami, drogi wewnętrzne, parkingi i place, maszt flagowy, wieżę głównego startera, zalicznikowe linie elektroenergetyczne kablowe nn zasilające i oświetlenia terenu zlokalizowane na działce nr ewid. 2563; sieć wodociągową i przyłącze wodociągowe, przyłącze telekomunikacyjne zlokalizowane na działkach nr ewid. 1774/2, 1284, 1285, 2563, 2448/7, 2448/6; zjazd z drogi powiatowej nr 3205L (działka nr ewid. 1774/2) na działki nr ewid. 2448/7 i 2448/6; obiekty małej architektury na działkach nr ewid. 1700/1, 1700/2; zjazd z drogi powiatowej nr 3205L ( działka nr 1739/3) i drogi gminnej (działka nr ewid. 1738) do działek nr ewid. 1700/1 1700/2; drogi wewnętrzne, parkingi i place na działkach nr ewid. 1700/1, 1700/2, położonych w obrębie ewidencyjnym N. Wojewoda Lubelski, po rozpoznaniu odwołania R. M., decyzją z dnia [...]nr [...], utrzymał w mocy wskazaną decyzję organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja Wojewody została doręczona R. M. w dniu 20 grudnia 2012 r. W dniu 18 stycznia 2013 r. (data nadania) złożył on skargę na tę decyzję do Sądu, którą to skargę nadał bezpośrednio na adres Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 21 stycznia 2013 r., a w dniu 23 stycznia 2013 r. została nadana w urzędzie pocztowym na adres organu drugiej instancji (notatka urzędowa – k. 14 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działalności skarga dotyczy. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga została złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu administracji publicznej, którego działanie jest przedmiotem skargi, o dochowaniu terminu do złożenia skargi decyduje data, z jaką skarga została przekazana przez sąd temu organowi. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 grudnia 2012 r. (k. 5v akt adm. II inst.). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 19 stycznia 2013 r. W tym terminie skarżący winien był zatem złożyć skargę za pośrednictwem Wojewody Lubelskiego, który wydał zaskarżoną decyzję. W dniu 18 stycznia 2013 r. skarżący nadał skargę bezpośrednio na adres tutejszego Sądu, zamiast na adres Wojewody. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 21 stycznia 2013 r. (już po upływie terminu do wniesienia skargi) i przekazana została organowi w dniu 23 stycznia 2013 r. (notatka urzędowa – k. 14). Skarga R. M. została więc złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. Skarga tę należało zatem odrzucić jako spóźnioną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Należy zauważyć, iż, jak wynika z treści decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia 12 grudnia 2012 r., nr IF-Z.7721.3.30.2012, skarżący został błędnie pouczony przez organ o trybie i sposobie zaskarżenia powyższej decyzji. Pouczenie zawarte w tej decyzji zawiera bowiem stwierdzenie: "decyzja ta może być zaskarżona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Błędne pouczenie strony o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji organu odwoławczego nie powoduje przedłużenia ustawowego terminu do wniesienia na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego, może natomiast stanowić podstawę wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący, który zastosował się do wadliwego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji i wniósł skargę "bezpośrednio" do Sądu, zamiast "za pośrednictwem" Wojewody Lubelskiego, może więc na tej podstawie wnioskować o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. O ile jednak skarżący chciałby skorzystać z tej instytucji procesowej, to zobowiązany byłby do złożenia odrębnego wniosku o przywrócenie tego terminu. Wniosek taki powinien spełniać określone przepisami wymogi, w szczególności zaś winien być złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.