II SA/Lu 123/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowalnych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczającą nowy termin do dnia 30 marca 2018 r., w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] nakazującą skarżącemu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania, argumentując go tym, że przebudowa drzwi wejściowych budynku wraz z rozbiórką niektórych elementów budynku będzie wiązała się z dużym kosztem oraz może wywołać znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Ponadto wykonanie określonych robót budowlanych, jak podkreśla skarżący będzie wymagało, na okres ich realizacji, zamknięcia lokalu użytkowego, w którym skarżący prowadzi z żoną działalność gospodarczą, stanowiącą źródło ich utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest, że wykonanie robót budowlanych objętych zaskarżonym rozstrzygnięciem (m.in. przebudowa drzwi wejściowych, obniżenie poziomu posadzki, wykonanie schodów wewnętrznych), spowoduje trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego wymagałoby dużych nakładów, zarówno finansowych, jak i nakładów siły. Charakter i zakres nałożonego na skarżącego obowiązku (przy uwzględnieniu również kosztu jego realizacji), determinuje zatem uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz niewątpliwie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącym jedynie tymczasową ochronę ich praw, gdyż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia