II SA/Lu 1230/13
WyrokWSA w Lublinie2014-12-16
Skład orzekający: Krystyna Sidor, Arkadiusz Mrowiec, Maria Wieczorek-Zalewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ponosi odpowiedzialność za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, jeśli podjął czynności zmierzające do jego wykonania, a opóźnienie wynikało z przyczyn niezależnych od organu lub z winy strony?Ratio decidendi
Skarga o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest zasadna, gdy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku, a ewentualne opóźnienia wynikały z przyczyn uzasadnionych, takich jak konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, trudności w przeprowadzeniu wywiadów środowiskowych czy działania strony utrudniające postępowanie. W takiej sytuacji organ prawidłowo powiadomił stronę o przyczynach zwłoki i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy.Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy N. za niewykonanie wyroku WSA w Lublinie dotyczącego zasiłku celowego na zakup bojlera. Organ administracji w odpowiedzi wnosił o oddalenie skargi, wskazując na podjęte czynności po otrzymaniu wyroku, w tym próby przeprowadzenia wywiadu środowiskowego i wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy. Ostatecznie organ wydał decyzję odmawiającą przyznania zasiłku.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę o wymierzenie grzywny organowi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. W. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie sygn. akt II SA/Lu 383/13 dotyczącego zasiłku celowego na zakup bojlera I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.
Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Lublinie skargę z dnia [...] listopada 2013r. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy N. za niewykonanie w terminie wskazanym w art. 35 § 1, 2, 3 K.p.a. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie II SA/Lu 383/13 z dnia 11 lipca 2013r. dotyczącej zasiłku celowego – na zakup bojlera. W uzasadnieniu skargi wskazał sygnaturę akt sprawy, datę wezwania – "15.11.13" i zawarł lakoniczne uwagi dotyczące pracowników gminy.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N., działający z upoważnienia Wójta Gminy N. – wnosił o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
W uzasadnieniu wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. w sprawie II SA/Lu 383/13 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 lutego 2013r.
i decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z upoważnienia Wójta Gminy N. z dnia [...] grudnia 2012r. Nr [...] odmawiającą przyznania Z. W. pomocy w postaci zasiłku celowego – z wniosku z dnia [...] listopada 2012r. Po zwrocie akt sprawy organ bezskutecznie próbował przeprowadzić wywiad środowiskowy informując uprzednio Z. W. o terminach wizyt. W dniu [...] listopada 2013r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił wyłączenia pracowników socjalnych od rozpoznawania sprawy i przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia [...] grudnia 2013r.
Dnia [...] grudnia 2013r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z upoważnienia Wójta Gminy N. wydał decyzję [...] odmawiającą przyznania Z. W. pomocy w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup bojlera, od której Z. W. złożył odwołanie w dniu [...] grudnia 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga o wymierzenie Wójtowi Gminy N. grzywny nie jest zasadna.
Skarga jest oparta na przepisie art. 154 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że w razie stwierdzenia niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz
w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona,
po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia grzywny temu organowi.
Powyższy przepis ma zatem zastosowanie, gdy właściwy organ, po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku uwzględniającego skargę, nie przeprowadził powtórnego postępowania i nie wydał stosownego aktu w terminach określonych
w ustawie, mimo uprzedniego wezwania do jego wykonania.
W rozpoznawanej sprawie brak podstaw do wymierzenia Wójtowi Gminy N. grzywny za niewykonanie wyroku WSA w Lublinie w sprawie II SA/Lu 383/13 z dnia 11 lipca 2013r.
Z. W. wystąpił do Wójta Gminy N. z pisemnym wezwaniem z dnia [...] listopada 2013r. do wykonania wyroku, co pozwala sądowi
na merytoryczną ocenę wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
Wyrok WSA w Lublinie w sprawie II SA/Lu 383/13 z dnia 11 lipca 2013r.
stał się prawomocny od dnia [...] września 2013r. i wpłynął do Ośrodka Pomocy Społecznej w N. w dniu [...] października 2013r. Organ podjął czynności,
o terminie których powiadomiono skarżącego.
W dniu [...] listopada 2013r. organ w sprawie [...] ustalił
na podstawie art. 36 K.p.a. – nowy termin (do dnia 2 grudnia 2013r.) załatwienia spraw wszczętych kilkoma wnioskami, w tym wnioskiem z dnia [...] listopada 2012r., który wpłynął do Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 7 października 2013r. Skarżący otrzymał pismo z dnia 4 listopada 2013r. – w dniu 14 listopada 2013r. (pokwitowanie odbioru).
Wójt Gminy N. w sprawie [...] wydał w dniu
2 grudnia 2013r. decyzję, w której odmówił Z. W. przyznania pomocy w postaci specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem. Decyzja została wydana po ponownym rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2012, w związku z wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 18 czerwca 2013r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 383/13.
Z art. 35 § 3 K.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, przy czym - stosownie do § 3 art. 35 K.p.a. – do terminów określonych w przepisach nie
wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności bądź okresów spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ ma obowiązek powiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 K.p.a.).
W rozpoznawanej sprawie zachodziła sytuacja uzasadniająca przedłużenie terminu do załatwienia sprawy spowodowana między innymi koniecznością rozpoznania przez organ wniosków skarżącego o wyłączenie pracowników organu,
o bezczynność organu, a także działaniami utrudniającymi prowadzenie postępowania w tym przeprowadzanie wywiadów środowiskowych.
Ostatecznie organ wydał decyzję w terminie wskazanym w doręczonym skarżącemu piśmie zawiadamiającym – przesłanym stosownie do art. 36 § 1 K.p.a.
Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi
Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 46).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło