II SA/Lu 1244/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia - w zakresie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze złożonej w niniejszej sprawie strona skarżąca zwróciła się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, gdyż nie posiada płynności finansowej, a zatem uiszczenie nałożonej na nią kary – z uwagi na jej wysokość – może wyrządzić znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na stronę skarżącą karę pieniężną za usunięcie bez zezwolenia drzewa w wysokości ponad dwudziestu tysięcy złotych. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że z powodu sytuacji finansowej skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej, a także mając na względzie wielkość sumy pieniężnej, do uiszczenia której została ona zobowiązana zaskarżoną decyzją, należy przyjąć, że wykonanie tego aktu może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla skarżącej, a tym samym uzasadnia uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.