II SA/Lu 125/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. R. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., Nr [...], którą utrzymana w mocy została wcześniejsza decyzja tego organu z dnia [...] r., Nr [...] odmawiająca skarżącej przyznania pomocy pieniężnej. W piśmie z dnia 6 maja 2012 r. nadesłanym do tut. Sądu skarżąca oświadczyła, iż skargę "złożyła niesłusznie" i wniosła o "umorzenie tej sprawy". Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli stwierdzi, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu treść pisma R. P. z dnia 6 maja 2012 r. jednoznacznie wskazuje, iż cofa ona swoją skargę. Jako że okoliczności wyłączające możliwość cofnięcia skargi w niniejszej sprawie nie zachodzą, postępowanie - jako bezprzedmiotowe – należało zatem umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tego względu orzeczono, jak w sentencji postanowienia.