II SA/Lu 1255/16

PostanowienieWSA w Lublinie2017-01-26

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej można przyznać prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego ze względu na trudną sytuację finansową i zdrowotną?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W sytuacji, gdy dochody osoby są na tyle niskie, że nie pozwalają na pokrycie podstawowych wydatków życiowych, a dodatkowo występują trudności zdrowotne i wysokie koszty utrzymania, należy przyznać prawo pomocy w pełnym zakresie.
Stan faktyczny
Z. J. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na trudną sytuację finansową i zdrowotną. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom i działkę, ale nie ma zasobów pieniężnych ani wartościowych przedmiotów. Jej dochód to renta netto, a miesięczne wydatki obejmują kredyt, media, opał i leki. Skarżąca ma 73 lata, cierpi na schorzenia kolan i nadciśnienie, a koszty utrzymania domu są wysokie.
Rozstrzygnięcie
Przyznał Z. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, z jednoczesnym zwróceniem się do Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. J. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania sporządzenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a przyznać Z. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada dom o powierzchni [...] m˛, jest współwłaścicielem działki o powierzchni [...] ha. Wskazała, że nie posiada zasobów pieniężnych i żadnych wartościowych przedmiotów. Dochodem wnioskodawczyni jest renta w wysokości [...] złotych netto. Poza tym we wniosku przedstawiła miesięczne wydatki, tj. kredyt w banku – [...] zł, energia elektryczna – [...] zł, gaz – [...] zł, woda - [...] zł, opał - ok. [...] zł, leki– [...] zł – w sumie [...] złotych. W uzasadnieniu wniosku podniosła także, że ma trudną sytuację finansową, 73 lata, cierpi na schorzenia kolan i leczy się na nadciśnienie tętnicze. Mieszka w domu wybudowanym w latach 1971-1973 i ponosi duże wydatki związane z jego remontem. Nie stać ją na ogrzewanie gazowe w związku z tym mieszkanie ogrzewa węglem i drzewem, którego koszt wynosi ok. [...] zł. Wyjaśniła, że po opłaceniu wydatków i raty w banku do jej dyspozycji na poczet kosztów wyżywienia oraz zakupu środków czystości i higieny osobistej pozostaje kwota ok. [...] złotych. Do formularza dołączyła dokumenty potwierdzające powyższe okoliczności. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. Oceniając sytuację materialną skarżącej w kontekście jej sytuacji finansowej i zdrowotnej, a jednocześnie uwzględniając niezbędne wydatki każdej osoby, jak chociażby koszty zakupu żywności, koniecznych artykułów gospodarstwa domowego i odzieży, należy uznać, iż dochód skarżącej jest na tyle niski, że nie pozwala na pokrycie wydatków związanych z miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego jednej osoby. Sytuacja materialna skarżącej nie pozwala jej zatem na poniesienie jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania, a tym samym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości zasadny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło