II SA/Lu 126/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 649/12 dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data na prezentacie), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Z treści oświadczenia zawartego na druku PPF wynika, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia z ZUS w kwocie [...] złotych brutto. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Dla strony skarżącej w sprawie sądowoadministracyjnej, w której żąda wznowienia postępowania postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 sierpnia 2012 r. ustanowiony został pełnomocnika – radca prawny. Stosownie do unormowania art. 39 pkt 1 p.p.s.a. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przyznane stronie w sprawie ze skargi rozciąga się na postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie (por. uchwała NSA z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10, Lex nr 668584). Strona skarżąca jest zatem w niniejszej sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego – radcę prawnego. W świetle unormowania art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Strona skarżącą nie musi bowiem samodzielnie ponosić kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Nie można więc przyjąć aby koszty jego ustanowienia spowodować mogły uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.