II SA/Lu 1269/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent stażysta Kinga Górka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze skargi S. O na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr I[...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania S. O. od decyzji Starosty L., z dnia [...] r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Rozbudowa drogi powiatowej nr 2259L B. (ul. L.) - ) - [...] (ul. [...]) od km 8+794 do km 14+366 z wyłączeniem odcinka pod budowę S-19" na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017.poz. 1257; dalej jako "k.p.a.") oraz art. 11g ust. 1 ustawy z dnia [...] r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2015.poz. 2031 z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozstrzygnięcie organu nastąpiło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację drogi gminnej wniósł w dniu [...] r., Zarząd Powiatu w L. - zarządca drogi, co wypełnia dyspozycję art.11 a ust. 1 specustawy. Po przeanalizowaniu złożonych dokumentów, w dniu [...] r.. organ nałożył na inwestora, w trybie przepisów art. 123 k.p.a. obowiązek uzupełnienia braków wniosku. Inwestor wykonał zalecenia w dniu [...] r. Przed złożeniem wniosku inwestor, zgodnie z art. 11 b ust 1 specustawy drogowej uzyskał opinię Zarządu Województwa - uchwała nr [...] z dnia [...] r. Wójt Gminy N. D. nie wydał opinii w terminie czternastu dni od dnia zwrócenia się o jej wyrażenie, wobec powyższego niewydanie opinii organ pierwszej instancji potraktował jako brak zastrzeżeń do wniosku. Wypełnia to zapis art. 11 b ust. 2 specustawy drogowej. Zgodnie z art. 11 d ust. 1 pkt 1 specustawy drogowej do wniosku załączono mapę w skali 1:1000, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Ponadto dołączono analizę powiązania projektowanej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Do wniosku o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej inwestor dołączył także, wymagany przepisem art. 11 d ust. 1 pkt 5 specustawy drogowej, projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy 7 lipca 1994 r., - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016.poz. 290. z późn. zm.). Do projektu dołączył także oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej - wypełnia to wymogi art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Zakres inwestycji obejmuje rozbudowę istniejącej drogi powiatowej poprzez wykonanie jezdni o stałej szerokości 2 x 3,0 m oraz zachowaniu ciągłości chodników, budowę zatok autobusowych wraz z peronami, budowę zjazdów i wykonanie poboczy utwardzonych kruszywem. W celu odprowadzenia wód opadowych przewidziano budowę przydrożnych rowów trapezowych i rowów odparowujących przeznaczonych do zbierania wód bez wprowadzania ich do gruntu. Inwestycja obejmuje także budowę i przebudowę przepustów, studni rewizyjnych, szczelnych rowów przydrożnych i odcinka kanalizacji deszczowej. Projekt budowlany zatwierdzony badaną decyzją przewiduje przebudowę i zabezpieczenie sieci energetycznej, gazowej i teletechnicznej. W dniu [...] r., Starosta L. wydał decyzję nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Rozbudowa drogi powiatowej nr 2259L B. (ul. L.) - [...], ul. [...]) od km 8+794 do km 14+366 z wyłączeniem odcinka pod budowę S-19". Decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia [...] r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U.2015.2031 z późn. zm.), zwanej dalej "specustawą". Od powyższej decyzji odwołanie wniósł S. O.. Odwołujący się jest właścicielem działek nr [...] i 735 w obrębie ewidencyjnym [...] [...] które skarżoną decyzją zostały podzielone. Wydzielone działki nr [...] o powierzchni 0,0092 ha, [...] o powierzchni 0,0114 ha, [...] o powierzchni 0,0,0016 ha i [...] o powierzchni 0,0140 ha przeznaczono na pas drogowy. S. O. zarzucił decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego i wniósł o jej uchylenie. Odwołujący podniósł naruszenie prawa do należytej informacji w sprawie, naruszenie zasady czynnego udziału w sprawie i zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego. Ponadto, odwołujący się, podkreśla, że nie otrzymał odpisu decyzji, a jedynie zawiadomienie o jej wydaniu. Jednocześnie podniósł, że w kwietniu 2016 r., otrzymał od Zarządu Dróg Powiatowych w L. wezwania do usunięcia ogrodzenia działek nr [...] i 734 z pasa drogi objętej niniejszą decyzją. Skarżący zarzuca ponadto nieprawidłowości postępowania związanego z ustaleniami przebiegu granic pasa drogowego. Wojewoda, w trakcie przeprowadzonego postępowania odwoławczego rozpatrzył ponownie wniosek inwestora o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, dokonał analizy dokumentów zgromadzonych przez Starostę L., jak również zbadał poprawność postępowania organu pierwszej instancji oraz wydanej przez niego decyzji z dnia [...] r. Po dokonaniu analizy wniosku inwestora, organ odwoławczy uznał, że wniosek o wydanie decyzji zrid zawiera wszystkie elementy wyszczególnione w art. 11 d specustawy. Do wniosku dołączono wymagane opinie, uzgodnienia i decyzje. Organ odwoławczy poddał kontroli przeprowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację ww. przedsięwzięcia i stwierdził, że Starosta L. dochował procedur nakazanych przepisami prawa. Organ odwoławczy stwierdził, że strony zostały należycie poinformowane o wszczętym postępowaniu, podając jego podstawę prawną. Ponadto, informowano strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących przedmiotem postępowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Zgodnie z dyspozycją art. 11 d ust. 5 specustawy, pismem z dnia [...] r., znak: [...], Starosta L. zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji wnioskodawcę, właścicieli oraz użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem. Organ odwoławczy stwierdził, że kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom przedstawionym w art. 11 f ust. 1 specustawy, zawiera wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi i ustalenia związane z liniami rozgraniczającymi teren inwestycji. Organ II instancji podniósł także, że w decyzji określono również warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury, potrzeb obronności państwa oraz wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Rozpatrywaną decyzją zatwierdzono projekt budowlany branży drogowej, sanitarnej (kanalizacja deszczowa i gazowa), elektrycznej i telekomunikacyjnej oraz projekt rozbiórek obiektów, będący jej integralną częścią - załączniki od nr [...] do nr [...]. Zaskarżona decyzja rozstrzyga także o zatwierdzeniu podziałów nieruchomości oraz określa nieruchomości, które staną się z mocy prawa własnością samorządu terytorialnego - Powiatu L., z dniem, w którym decyzja stanie się ostateczna. Dokumentacja związana z podziałem nieruchomości - mapy podziałowe, przyjęto w dniu [...] r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starosty L.. Zgodnie z art. 11 f ust. 3 specustawy, zaskarżoną decyzję doręczono wnioskodawcy. O wydaniu decyzji pozostałe strony zawiadomiono w drodze obwieszczeń na tablicy ogłoszeń i w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w L. oraz na stronie internetowej - [...] wydanie nr [...] z dnia [...] r. W aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji, wysłanych na adresy dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych decyzją wskazane w katastrze nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez odwołującego, organ odwoławczy stwierdził, że w jego ocenie nie mogą zostać uwzględnione. Organ drugiej instancji ustalił, że zarzut uchybienia przepisów prawa materialnego, w tym głównie prawa własności poprzez poszerzenie pasa drogowego kosztem nieruchomości skarżącego, jest bezpodstawny. W myśl przepisów specustawy, zarządca drogi, czyli w tym wypadku Z. L., we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej decyduje o przebiegu drogi oraz wielkości terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, załączając mapy przedstawiające proponowany przebieg drogi oraz mapy zawierające projekty podziału nieruchomości. Inwestor ustala miejsce, sposób i kształt inwestycji, natomiast organ orzekający dokonuje jedynie jej oceny prawnej. Planowana inwestycja jest celem publicznym, co uzasadnia dopuszczalność objęcia jego lokalizacją nieruchomości będących własnością osób prywatnych, skutkując w przyszłości koniecznością ich nabycia w sposób ustawowo określony. Właścicielom przysługuje odszkodowanie na zasadach ogólnych. Organ pierwszej instancji działał na podstawie i w granicach specustawy w związku z tym nie można uznać, że naruszone zostały zasady ochrony prawa własności. Organ podkreślił także, że zarządca drogi realizując rozbudowę drogi zobowiązany jest do poszerzenia pasa drogowego do stanu zgodnego z wymogami wskazanymi w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U.2016.124 j.t.). Odnosząc się do zarzutów obejmujących prawidłowość wydzielenia i wielkości powierzchni działek nr [...] i 735 w obrębie ewidencyjnym [...] [...] objętych badaną decyzją, organ odwoławczy stwierdził, że dokumentacja geodezyjna i podziałowa jest wykonana przez osoby uprawnione, w oparciu o dokumenty znajdujące się Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L.. Wojewoda nie ma podstaw do kwestionowania prawidłowości podziałów dokonanych przez geodetę. Mapy podziałowe opatrzone są wymaganymi klauzulami, pieczęciami, mają żądaną skalę i treść oraz zostały przyjęte do państwowego zasobu. Organ badający prawidłowość decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie ma podstaw do ich kwestionowania. Natomiast zarzuty dotyczące granic działek nr [...] i 733 i 734, nie dotyczą badanej decyzji, gdyż rozwiązania projektowe rozbudowy drogi powiatowej nr [...] L nie ingerują w ww. działki. Natomiast postępowanie zarządcy drogi - Zarządu Dróg Powiatowych w L., obejmujące wezwanie do usunięcia przez skarżącego ogrodzenia z pasa drogowego nie dotyczy rozstrzygnięć badanej decyzji. W opinii organu odwoławczego, zarzutu S. O. obejmującego nieprawidłowości postępowania organu pierwszej instancji nie potwierdza zgromadzony materiał dowodowy. Jak podkreśla organ, strony zostały należycie poinformowane o toczącym się postępowaniu i o wydaniu badanej decyzji, a odwołujący się otrzymywał merytoryczne i szczegółowe zawiadomienia wymagane przepisami specustawy drogowej kierowane do stron. W aktach sprawy znajdują się potwierdzenia odbioru: zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] r. oraz zawiadomienia o wydaniu decyzji z dnia [...] r., kierowane bezpośrednio do S. O.. Po przeanalizowaniu zarzutów podniesionych w odwołaniu, jak również stanowiska inwestora, organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty skarżącego nie mogą zostać uwzględnione. W ocenie organu nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o zmianę rozwiązań projektowych rozbudowy drogi powiatowej nr 2259L B. (ul. L.) - [...]) od km 8+794 do km 14+366 z wyłączeniem odcinka pod budowę S-19", na realizację której zezwolił Starosta L. badaną decyzją z dnia [...] r., nr [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniósł S. O. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego. Zdaniem skarżącego Wojewoda nie przeprowadził postępowania dowodowego w odpowiednim zakresie poprzez zaniechanie ustalenia właściwych granic jego nieruchomości i przyjęcie błędnej powierzchni obszaru zajętego pod drogę. Skarżący podnosi, że w zawiadomieniu o wyznaczeniu daty przeprowadzenia czynności ustalenia granic wymieniono 4 działki skarżącego o nr [...], nie podano jednak z jakimi działkami będzie przeprowadzane rozgraniczenie. Skarżący podnosi, że postępowanie odwoławcze prowadzono z naruszeniem jego słusznego interesu i pominięto w postępowaniu ustalenia z czynności rozgraniczenia (ustalenia) granic jaka została przeprowadzona w dniu [...] r. Ponadto, skarżący zarzuca, że podczas czynności ustalania przebiegu granic geodeta nie okazał mu żadnych map ani innych dokumentów, czy też żadnych punktów osnowy geodezyjnej, jak również na czynność ustalenia granic zgłosił się jedynie skarżący, nie było przedstawiciela zarządcy ani właściciela drogi powiatowej. Ponadto, S. O. stwierdził, że ustalona granica pomiędzy jego działkami nr [...] 735, a pasem drogi jest inna niż ustalona podczas czynności rozgraniczenia przyjęta w dokumentacji zatwierdzonej skarżoną decyzją, co w efekcie spowodowało nieprawidłowe określenie linii rozgraniczających i błędny podział działek. Skarżący zarzuca skarżonej decyzji wadliwą wykładnię, zaznaczając, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może zatwierdzać naruszenie granic działek w oparciu o dokumenty niezgodne ze stanem faktycznym. W ocenie skarżącego wskazane błędy postępowania spowodują pozostawienie w obiegu prawnym wadliwej dokumentacji geodezyjnej i doprowadzą do pomniejszenia powierzchni działek zajętych pod drogę, co w konsekwencji obniży wysokość odszkodowania za zabrane nieruchomości. W związku z powyższym skarżący stwierdził, że w decyzji Starosty L. nieprawidłowo określono zarówno linie rozgraniczające pas drogowy przy działkach będących jego własnością jak i nieprawidłowo zatwierdzono podział tych działek - wyodrębniono działkę nr [...] o powierzchni jedynie 0,0016 ha, podczas gdy działka ta powinna obejmować znacznie większą powierzchnię, bo aż od linii ogrodzenia, będącej rzeczywistą granicą pasa drogowego i jego działek wzdłuż niego położonych. Takie ustalenia decyzji, w ocenie skarżącego są niezgodne z prawem i naruszają jego interes prawny, min. poprzez to, że Zarząd dróg Powiatowych w L. domaga się od skarżącego usunięcia ogrodzenia z przedmiotowych działek, bez przejęcia w drodze decyzji na rzecz Powiatu L. części działek, na których to ogrodzenie jest posadowione (wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą - kable energetyczne, słupy oświetleniowe i nasadzenia zieleni). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), normuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje wydane w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Powyższe oznacza, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. Przytoczona regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą decyzji organów obu instancji były przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2031; dalej także "specustawa"). W niniejszej sprawie kontrolą objęta jest decyzja Wojewody z dnia [...] r. nr [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jak również poprzedzająca ją decyzja Starosty L. z dnia [...] r., pod względem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Na wstępie rozważań merytorycznych, należy wyjaśnić, że decyzja zezwalająca na realizację określonej inwestycji drogowej wydawana jest na wniosek właściwego zarządcy drogi, spełniający warunki szczegółowo i enumeratywnie wymienione w art. 11d ust. 1 pkt 1-9 specustawy drogowej, w tym zawierający m.in. mapę przedstawiającą proponowany przebieg drogi i istniejące uzbrojenie terenu, analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu, cztery egzemplarze projektu budowlanego oraz opinie właściwych organów. Analiza akt niniejszej sprawy pozwala na stwierdzenie, że dołączona do sprawy dokumentacja, spełnia wskazane wyżej wymogi. Inwestor przedłożył bowiem projekt budowlany sporządzony przez uprawnione do tego podmioty wraz z wymaganymi mapami i opiniami. Wydana w oparciu o przedłożoną przez inwestora dokumentację decyzja Starosty L. z dnia [...] r. zawiera z kolei wszystkie niezbędne elementy określone w art. 11f ust. 1 specustawy drogowej. Nie budzi przy tym zastrzeżeń Sądu sposób określenia poszczególnych warunków realizacji spornej inwestycji, w tym kwestionowane przez skarżącego wyznaczenie linii rozgraniczających teren inwestycji, czy też zatwierdzony sposób podziału poszczególnych nieruchomości. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym to wnioskiem organ administracji jest związany. Dlatego też określone w takiej decyzji dane w zakresie lokalizacji, przebiegu oraz planowanych parametrów technicznych konkretnej inwestycji, muszą być zgodne z żądaniami inwestora. Odnosząc się do skargi, Sąd stwierdził, że nie zawiera ona argumentów przemawiających za jej uwzględnieniem i uchyleniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, ustosunkowując się do zarzutu skarżącego, że Wojewoda prowadząc postępowanie w sprawie nie zbadał kwestii słusznego interesu strony, należy podkreślić, że postępowanie administracyjne przeprowadzone było prawidłowo, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wyczerpujący, a fakty istotne dla podjęcia rozstrzygnięcia zostały bezsprzecznie ustalone. W trakcie postępowania odwoławczego Wojewoda wystąpił do inwestora, tj. Z. L. z prośbą o wypowiedzenie się w sprawie podniesionych przez skarżącego zastrzeżeń odnośnie powierzchni działek zajętych pod drogę. W piśmie z dnia [...] r., znak: [...] inwestor wyjaśnił szczegółowo problem granic działek S. O.. Należy zwrócić uwagę, że podział działek skarżącego dokonany został w oparciu o dokumenty właściwych służb geodezyjnych i sporządzony przez uprawnionego geodetę. Zgodnie z przytoczoną informacją inwestora, ogrodzenie działek skarżącego jest usytuowane niezgodnie z rzeczywistym przebiegiem granicy działek przedstawionymi w zasobie geodezyjnym Starostwa Powiatowego w L.. Jak podnosi organ, w trakcie czynności pomiarowych w dniu [...] r. skarżący był informowany o tym fakcie. Zarządca drogi wzywał skarżącego do usunięcia ogrodzenia z pasa drogowego. Niesłuszny jest także zarzut skarżącego, że organy pierwszej i drugiej instancji nie badały granic jego działek. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji organy przyjęły za właściwą granicę wynikającą z danych zasobu geodezyjnego i nie mogły się oprzeć o subiektywne przekonanie skarżącego o jej usytuowaniu. Sąd podziela stanowisko organu, że rozpatrując odwołanie skarżącego Wojewoda działający jako organ odwoławczy nie jest uprawniony do korygowania materiału dowodowego, w tym szczególnie obejmującego etap projektowania inwestycji. Zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 1 i 3 specustawy drogowej inwestor we wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej decyduje o przebiegu drogi załączając mapy zawierające projekty podziału nieruchomości. Ponadto, Sąd stwierdził, że organ słusznie uznał, że nie było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o badanie przebiegu granic jego działek, a tym samym badania w postępowaniu odwoławczym dokumentów będących w posiadaniu służb geodezyjnych. Jak podnosi organ odwoławczy, przekonanie skarżącego o przyjęciu w decyzji pomniejszonej powierzchni działek zajętych pod drogę wynika z niewłaściwego przyjęcia przez skarżącego faktycznego przebiegu granicy pasa drogowego. Przeprowadzony skarżoną decyzją podział działek dokonano w oparciu o dokumenty sporządzone przez uprawnione jednostki. Należy podkreślić, że jeżeli skarżący uważa, że winna być przeprowadzona korekta granic ich nieruchomości i pasa drogowego, to może wystąpić do właściwych służb o przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego poza postępowaniem dotyczącym decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Na uznanie nie zasługuje także zarzut dotyczący braku doręczenia zaskarżonej decyzji, a jedynie zawiadomienie o jej wydaniu. W sprawie spełnione zostały określone specustawą drogową wymogi proceduralne albowiem, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 11d ust. 5 tej ustawy, strony zostały powiadomione o planowanej inwestycji w drodze obwieszczenia wywieszonego na tablicy ogłoszeń Starostwa Powiatowego w L., w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w L. oraz na stronie internetowej [...] oraz poprzez wywieszenie informacji na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy N. D., a także na stronach internetowych tych urzędów, ponadto odrębnie drogą pocztową zostali powiadomieni dotychczasowi właściciele nieruchomości objętych planowaną inwestycją. W analogiczny sposób dokonano powiadomień o wydanych w sprawie decyzjach organów obu instancji. W zawiadomieniu i obwieszczeniu wskazano nieruchomości objęte wnioskiem oraz zawarto informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy. Powyższe wypełnia przepisy art. 11 f specustawy dotyczące informowania stron o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Natomiast zgodnie z art. 11 f ust.3 specustwy, zaskarżoną decyzję doręczono wnioskodawcy, a pozostałe strony, jak wynika z akt administracyjnych, zawiadomiono w drodze obwieszczeń na tablicy ogłoszeń i w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w L. oraz na stronie internetowej [...], wydanie nr [...] z dnia [...] r. W aktach administracyjnych znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru zawiadomień o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (k. 43 akt adm.) Należy zwrócić uwagę, że w trakcie postępowania odwoławczego Wojewoda wystąpił do inwestora, tj. Z. L. z prośbą o wypowiedzenie się w sprawie podniesionych przez skarżącego zastrzeżeń, co do planowanej inwestycji. W piśmie z dnia [...] r., znak: [...] inwestor podtrzymał swoje stanowisko odnośnie zasadności rozwiązań projektowych zaproponowanych we wniosku i przyjętych w zaskarżonej decyzji Starosty L. oraz szczegółowo odniósł się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu. Inwestor podkreślił, że rozbudowa drogi nr [...] L zaprojektowana jest po śladzie istniejącej drogi z uwzględnieniem konieczności jej poszerzenia na łukach a ukształtowanie terenu nie pozwala na zmianę geometrii drogi, gdyż wiązałoby się to ze znacznymi kosztami finansowymi wynikającymi z wykupu dodatkowych działek. W ocenie Sądu powyższe zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku w postaci uwzględnienia skargi. Wymaga raz jeszcze podkreślenia, że postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej toczy się na wniosek zarządcy drogi, którym organ administracji jest związany. Organ nie może dokonywać jakichkolwiek zmian np. w zakresie przebiegu, czy też lokalizacji konkretnej inwestycji. To bowiem inwestor dokonuje wyboru rozwiązań odnoszących się do planowanego przez niego przedsięwzięcia drogowego. Rolą orzekającego w sprawie organu jest natomiast sprawdzenie kompletności wniosku w świetle wymogów ustawowych oraz czy koncepcja składającego wniosek mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo. (por. wyroki NSA: z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. II OSK 339/13 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OSK 1730/14, LEX nr 1664490). Niewątpliwie specustawa drogowa ogranicza uprawnienia jednostki wynikające z prawa własności, użytkowania wieczystego, względnie ograniczonego prawa rzeczowego. Z tego też względu dopuszczalna jest weryfikacja przez organ zasadności żądania w zakresie ewentualnego istnienia rozwiązania alternatywnego zapewniającego możliwość realizacji tego samego celu publicznego przy ograniczeniu stopnia ingerencji w prawo własności osób trzecich, a także ocena przez organ niezbędności realizacji celu inwestycji jako przesłanki ingerencji w prawo własności nieruchomości. Ta weryfikacja nie może mieć jednak na celu samej kontroli zasadności poszczególnych rozwiązań wskazanych we wniosku, ale ma na celu zbadanie niezbędności inwestycji do realizacji ogólnego celu przedsięwzięcia drogowego (por. wyrok NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OSK 1730/14, LEX nr 1664490). Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Wojewody nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu, który uzasadniałby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Z tego względu skarga wniesiona przez S. O. nie zasługuje na uwzględnienie, lecz podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.