II SA/Lu 1290/03
WyrokWSA w Lublinie2004-05-05
Skład orzekający: Jerzy Marcinowski, Marek Zalewski, Jadwiga Pastusiaka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić rejestracji pojazdu, jeśli dokument stanowiący podstawę jego własności (umowa kupna) został uznany za podrobiony prawomocnym wyrokiem sądu karnego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo odmówić rejestracji pojazdu, jeśli dokument stanowiący podstawę jego własności, na który powołuje się wnioskodawca, został prawomocnym wyrokiem sądu karnego uznany za podrobiony. W takiej sytuacji brak jest dowodu własności pojazdu, co stanowi podstawę do odmowy rejestracji zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą rejestracji samochodu. Podstawą odmowy było stwierdzenie prawomocnym wyrokiem sądu karnego, że umowa kupna samochodu, na którą powoływał się M. M., została podrobiona. M. M. kwestionował tę ocenę, twierdząc, że kwestia własności powinna być rozstrzygnięta w drodze powództwa cywilnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę M. M.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie: Sędzia NSA Marek Zalewski (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Pastusiaka, Protokolant st. sekr. Ewa Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2004 r sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania M. M. od decyzji Starosty z dnia [...] nr [...] r. odmawiającej zarejestrowania samochodu osobowego marki Volkswagen Golf 1,3 rok produkcji 1984, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym /tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515/, § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów /Dz.U. Nr 133 poz. 1123/ - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu podało, że organ pierwszej instancji, po wznowieniu postępowania w sprawie zarejestrowania w dniu [...] września 1996 r. pod nr [...] samochodu osobowego marki Volkswagen 1,3 rok produkcji 1984, uchylił decyzję Urzędu Rejonowego z dnia [...] września 1996 r. o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu na nazwisko M. M. i odmówił jego zarejestrowania.
W uzasadnieniu podał, że podstawę rejestracji samochodu stanowiła umowa kupna samochodu od L. K. z dnia [...] września 1996 r. Wniosek o wznowienie postępowania złożył L. K. załączając odpis wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Sygn. akt [...] stwierdzającym podrobienie umowy przez M. M.
W złożonym odwołaniu M. M. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podał, że został uznany winnym przedłożenia, jako autentycznej, przedmiotowej umowy, a więc jej nie podrobił.
Odwołanie to nie zasługiwało na uwzględnienie bowiem zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu. Dowodem własności zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów jest: umowa sprzedaży, prawomocne orzeczenie sądu rozstrzygające o prawie własności pojazdu. Z dołączonego do akt sprawy wyroku Sądu Rejonowego II Wydział Karny z dnia [...] kwietnia 2002 r. sygn. akt II K [...]wynika, że M. M. uznano za winnego tego, że w dniu [...] września 1996 r. przedłożył w Urzędzie Skarbowym i Wydziale Komunikacji Urzędu Rejonowego jako autentyczną umowę kupna-sprzedaży samochodu marki VW Golf nr rej. [...], która została uprzednio podrobiona. Nie ulega więc wątpliwości, że skarżący nie wypełnił przesłanek do rejestracji pojazdu określonych powołanymi wyżej przepisami, a decyzja Urzędu Rejonowego o rejestracji oparta została na podrobionym dokumencie, co stwierdzono prawomocnym wyrokiem sądu.
Na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył M. M. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie prawa.
W uzasadnieniu podał, że cytowany wyrok Sądu Rejonowego nie orzeka o podrobieniu przez niego umowy ani też nie określa, kto jest właścicielem samochodu. Kwestie te powinny być rozstrzygnięte w drodze powództwa o ustaleniu prawa własności i tylko takie rozstrzygnięcie mogłoby stanowić podstawę do uchylenia decyzji w przedmiocie zarejestrowania samochodu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skarga powyższa nie została rozpoznana przed dniem 31 grudnia 2003 r. i po tej dacie, stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./ podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153 poz. 1269/ - stwierdzić należy, iż nie narusza ona prawa materialnego oraz przepisów postępowania uzasadniających jej uchylenie.
Z ustaleń dokonanych przez organy administracyjne wynika, że Urząd Rejonowy decyzją z dnia [...] września 1996 r. zarejestrował samochód osobowy marki Volkswagen Golf 1,3 nr rej. [...] na nazwisko M. M. Podstawę rejestracji stanowiła dołączona przez M. M. do wniosku o rejestrację umowa kupna tegoż samochodu od L. K. z dnia [...] września 1996 r.
Wyrokiem prawomocnym wydanym przez Sąd Rejonowy dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie [...] M. M. uznany został za winnego tego, że w dniu [...] września 1996 r. w L. przedłożył w Urzędzie Skarbowym i Wydziale Komunikacji Urzędu Rejonowego jako autentyczną umowę kupna samochodu marki VW Golf nr rej. [...], która została uprzednio podrobiona i za to na podstawie art. 270 § 1 kk skazany na odpowiednią karę. Okoliczność ta stanowiła podstawę do wydania w dniu [...] maja 2003 r. postanowienia o wznowieniu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie zarejestrowania przedmiotowego samochodu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa, a następnie wydania w dniu [...] 2003 r. decyzji o uchyleniu decyzji Urzędu Rejonowego z dnia [...] września 1996 r. o zarejestrowaniu przedmiotowego samochodu i odmowie jego zarejestrowania na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 72 ust. 1, art. 73, ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515/ oraz § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów /Dz.U. Nr 133 poz. 1123/.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że przedłożona do rejestracji umowa kupna z dnia [...] września 1996 r., w świetle powołanego wyżej wyroku ze sprawy II K [...], nie stanowi dowodu własności pojazdu w rozumieniu art. 72 ust. 1 – Prawo o ruchu drogowym. Brak tytułu własności pojazdu zgłoszonego do rejestracji przez M. M. stanowił podstawę do odmowy jego zarejestrowania. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze stwierdzić należy, że nie zasługiwał on na uwzględnienie.
Organy administracyjne rozstrzygnęły sprawę zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego w zakresie rejestracji pojazdów. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostawała kwestia własności przedmiotowego samochodu i ewentualne jej ustalanie w drodze sporu cywilnego. Ustalenie to nie ma bowiem znaczenia dla faktu, że dotychczasowa jego rejestracja nastąpiła sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa.
Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło