II SA/Lu 1306/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Czesława K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 20 października 1999 r. (...) w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego - oddala skargę. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., po rozpatrzeniu odwołania Czesława K. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 września 1999 r. nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego o wymiarach 5,30 x 5,37 m usytuowanego na działce nr 414 położonej w W. Organ odwoławczy przytoczył następujące motywy rozstrzygnięcia: Organ I instancji ustalił, iż Czesław K. w 1996 r. wybudował budynek gospodarczy drewniany o konstrukcji słupowej, z dachem jednospadowym krytym eternitem. Ze względu na wybudowanie obiektu bez pozwolenia na budowę organ I instancji nakazał jego rozbiórkę na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. W odwołaniu od tej decyzji Czesław K. podniósł, iż wzniesiony przez niego obiekt stanowi zadaszenie bez trwałego połączenia z gruntem. Nawet w przypadku podzielenia tego stanowiska, nie można podważyć zasadności decyzji nakazującej rozbiórkę. Budowa tymczasowego obiektu budowlanego, jakim jest budynek nie połączony trwale z gruntem, wymaga zgłoszenia, jeżeli jest to obiekt przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie nie dłuższym niż 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy /art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 5a Prawa budowlanego/. Nie dokonanie zgłoszenia również obliguje organ administracji do nakazania rozbiórki. Czesław K. w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucił niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że współwłaściciel działki nie sprzeciwiał się wzniesieniu przedmiotowego obiektu. Obiekt jest niezbędny do przechowywania narzędzi rolniczych i płodów rolnych. Utrzymuje się z renty w kwocie 310 zł i nie stać go na poniesienie kosztów rozbiórki. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. W myśl art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Poza sporem jest, że skarżący zrealizował przedmiotowy obiekt nie legitymując się pozwoleniem na budowę. Zarzuty skarżącego, iż przedmiotowy obiekt jako tymczasowy nie wymagał pozwolenia na budowę, pozbawione są podstaw. Budowa tymczasowych obiektów budowlanych wymaga również pozwolenia na budowę, za wyjątkiem obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5a. Jednak budowa takich obiektów wymaga zgłoszenia /art. 30 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, czego skarżący również nie uczynił. Zasadnie więc organ administracji nakazał rozbiórkę przedmiotowego obiektu na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, który stanowi, że właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Zastosowanie rygoru określonego w powołanym przepisie prawa nie jest uzależnione od innych, poza samowolą, okoliczności. Nie ma zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczność, iż drugi współwłaściciel nieruchomości wyraził zgodę na budowę przedmiotowego obiektu, na co powołał się skarżący. Zgoda współwłaściciela nieruchomości stanowi jedną z przesłanek do uzyskania pozwolenia na budowę /prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - art. 32 ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy/ lecz pozwolenia nie zastępuje. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy są dalsze zarzuty skargi dotyczące niezbędności obiektu oraz trudnej sytuacji materialnej skarżącego. Okoliczności te, w świetle art. 48 Prawa budowlanego, nie wyłączają obowiązku organu administracji nakazania rozbiórki obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia albo zgłoszenia. Z tych względów skargę jako nie zawierającą uzasadnionych podstaw należało oddalić z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.