II SA/Lu 131/17

PostanowienieWSA w Lublinie2017-03-24

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty adiacenckiej, pomimo wcześniejszego uchylenia wyroku przez NSA i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący, którym przyznano prawo pomocy w zakresie kosztów sądowych, nie są w stanie ponieść również nałożonej opłaty adiacenckiej. Sąd podkreślił, że wcześniejsze postanowienie o wstrzymaniu wykonania utraciło moc, co uzasadnia ponowne rozpatrzenie wniosku w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strony skarżące złożyły skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą opłaty adiacenckiej i wniosły o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Po uchyleniu przez NSA wyroku WSA i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, skarżący ponownie zwrócili się o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. i I. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - w zakresie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 20 września 2013 r. B. G. i I. G. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego , wyrokiem z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 191/15, uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę WSA w Lublinie do ponownego rozpoznania. W dniu 23 marca 2017 r. skarżący ponownie zwrócili się do WSA w Lublinie o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie pozostaje w obrocie prawnym. Stosownie bowiem do art. 61 § 6 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tego postanowienia), orzeczenie to utraciło swą moc z chwilą wydania wyroku Sądu z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Podkreślić należy, że skarżący złożyli w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 957/13, przyznał skarżącym prawo pomocy w żądanym zakresie. Uznając zatem, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych, w tym uiszczenia wpisu sądowego, tym bardziej uzasadnione jest przekonanie, że nałożona na nich zaskarżoną decyzją opłata adiacencką jest poza ich możliwościami finansowymi. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło