II SA/Lu 1315/02

WyrokWSA w Lublinie2004-02-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Maciej Kierek, Asesor WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w tym jego rozbudowy i nadbudowy, jeśli istnieje decyzja nakazująca rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe związanego z tym obiektem?
Ratio decidendi
Organ administracji może odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w tym jego rozbudowy i nadbudowy, jeżeli nie zostały spełnione warunki zapewniające usuwanie ścieków i odpadów. Istnienie decyzji nakazującej rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe oznacza, że budynek nie ma zapewnionych warunków w zakresie usuwania ścieków i odpadów, co uzasadnia odmowę wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.
Stan faktyczny
Skarżąca H. S. wniosła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty odmawiającą pozwolenia na użytkowanie rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego. Podstawą odmowy było istnienie decyzji nakazującej rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe. Skarżąca argumentowała, że zbiornik został wybudowany legalnie i użytkowany od wielu lat, a jego istnienie powinno być zalegalizowane. Sąd administracyjny rozpatrywał skargę na decyzję Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek (spr.), Sędziowie: Asesor WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Flis, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2004 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego oddala skargę Zaskarżoną decyzją Wojewoda działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dni 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz .U. Nr 98, poz. 1071 z 2000 r.) po rozpatrzeniu odwołania H. S. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] lipca 2002 r. znak: [...] odmawiającej H.S. pozwolenia na użytkowanie budynku w części obejmującej wykonaną rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce numer 972 przy ul. [...] – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu stwierdza się, że wyżej wymienioną decyzją organ I instancji odmówił H. S. udzielenia pozwolenia na użytkowanie wykonanej nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego przy ulicy [...] w D. Od decyzji złożyła odwołanie H. S., wnosząc, że wykonała wszystkie zalecenia wynikające z nakazów wydanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego . Po rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy stwierdza, co następuje: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] nakazał H..S. rozbiórkę samowolnie wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanego na działce numer 972. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. znak: [...]. Art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane (Dz. D. Nr 106, poz. 1126 z 2001 r.) stanowi, że obiekt należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać w sposób zapewniający warunki użytkowe zgodnie z przeznaczeniem obiektu, m.in. w zakresie usuwania ścieków i odpadów. Nakaz rozbiórki szamba powoduje brak możliwości prawidłowego funkcjonowania obiektu, co w konsekwencji prowadzi do wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie Wyjaśnienie H. S. dot. wykonania czynności nakazanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie może mieć wpływu na inne rozpatrzenie sprawy niż podane w postawie decyzji, gdyż działania tego organu określone w decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...] dotyczyły przedłożenia inwentaryzacji budowlanej budynku ( z wyłączeniem szamba), które to czynności zostały wykonane, lecz dalsze postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego poskutkowało nakazem rozbiórki szamba. Od tej decyzji H. S. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze stwierdza, decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 roku nr [...] Urząd Wojewódzki , utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lipca 2002 roku ( [...]) odmawiającej pozwolenia na użytkowanie budynku w części obejmującej wykonaną rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr 972 przy ul. [...] w D.. U podstaw zapadłej decyzji jak wynikało z treści jej uzasadnienia leżał fakt, że PINB decyzją z dnia [...]kwietnia 2002 roku nr [...] nakazał jej rozbiórkę wybudowanego zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanego na jej działce. W uznaniu Urzędu Wojewódzkiego nakaz rozbiórki szamba powodował brak możliwości prawidłowego funkcjonowania obiektu, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie szamba, jakkolwiek opisywana powyżej decyzja została przez skarżącą zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie . Decyzję powyższą uważa za niezasadną i zapadłą z obrazą przepisów art. 5 Prawa budowlanego. Nie zostały ponadto w jej ocenie dokonane przez wszystkie czynności zmierzające do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy budowy szamba przez co naruszono przepisy kpa. Nadmienia, że przedmiotowe szambo wybudowała w 1992 roku, po uzyskaniu zezwolenia właściwego terenowo organu administracji państwowej i w oparciu o złożone podanie którego kserokopia znajduje się w aktach sprawy. W tym też czasie do jej budynku mieszkalnego był doprowadzany gaz, istniał zakład fryzjerski. Bez zezwolenia na wybudowanie szamba nie byłoby możliwe przyłączenie gazu i odprowadzenie ścieków. Brak dokumentów w Starostwie Powiatowym o zezwoleniu na wybudowanie szamba nie może rodzić dla niej negatywnych skutków prawnych, zwłaszcza iż oprócz zgody organu administracji państwowej był wymóg istnienia zgody także SANEPID-u. Wybudowane przez nią szambo istnieje od ponad 10 lat co w świetle art. 5 Prawa Budowlanego spowodowało zalegalizowanie nawet w przypadku braku zgody jego istnienie. Szambo powyższe jak i budynek mieszkalny użytkuje od szeregu lat co powoduje, że sytuacja faktyczna nie ulegała zmianie. Szambo bowiem było przez nią wykorzystywane zgodnie z jego przeznaczeniem , zarówno w czasie kiedy istniał sam budynek mieszkalny jak również po jego nadbudowie. Wbrew twierdzeniom Starostwa Powiatowego do jej działki jak i działek sąsiednich istnieje swobodny dostęp i dojazd, co powoduje, iż nie ma żadnych uciążliwości z możliwości właściwego korzystania z sąsiednich działek gruntu przez ich właścicieli. Opisywana przez nią sytuacja ulegnie radykalnej zmianie z chwilą wybudowania kanalizacji miejskiej w D. która jest w trakcie budowy. Uważa , że problem szamba jako takiego w ogóle nie istnieje i jest tylko i wyłącznie czystym formalizmem, który nie został do końca wyjaśniony przez organy powołane do prowadzenia nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o jej oddalenie. Rozpatrując złożoną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 59 ust. 1 i 5 w zw. z art. 5 prawa budowlanego. Należy także zwrócić uwagę, że w art. 59 ust. 4 zastrzeżono, że nie jest dopuszczalne wydanie pozwolenia na użytkowanie, bez brakujących instalacji i urządzeń służący ochronie środowiska. Natomiast art. 5 ma szczególne znaczenie w procesie budowlanym i określa podstawowe wymagania zapewniające prawidłowe zaprojektowanie, budowę, użytkowanie i utrzymywanie obiektu budowlanego. Z art. 5 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego wynika, że obiekt należy użytkować w sposób zapewniający warunki użytkowe, a w szczególności w zakresie usuwania ścieków i odpadów. Ocena materiału dowodowego w sprawie należy do organów administracji i zdaniem Sądu nie nosi cech dowolności. Odnosząc się do zarzutów skargi należy powiedzieć, że sprawa nie dotyczy szamba ale odmowy pozwolenia na użytkowanie budynku w części obejmującej wykonaną rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego. Organ administracji odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie nadbudowy budynku mieszkalnego, ponieważ stwierdził, że nie zostały spełnione warunki zapewniające usuwanie ścieków i odpadów. W świetle cyt. przepisów stanowisko organów administracji jest uzasadnione prawnie. Jeżeli istnieje decyzja nakazująca rozbiórkę zbiornika na nieczystości ciekłe to jest oczywiste, że budynek mieszkalny i jego nadbudowa nie ma zapewnionych warunków w zakresie usuwania ścieków i odpadów a zatem nie można wydać zezwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego . W tej sytuacji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa i skargę od niej oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym (Dz.U. nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło