II SA/Lu 132/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia Jerzy Drwal (asesor WSA spr.), Grażyna Pawlos-Janusz (sędzia NSA), Protokolant Stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. sprawy ze skargi P. P. i B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...]października 2002 r. wydaną – na podstawie art. 104 kpa, art. 39, 40 ust. 1 i 3, art. 42 i 46 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru Funkcjonalnego Zespołu Miejskiego zatwierdzonego Uchwałą Nr [..] Miejskiej Rady Narodowej z dnia [...] grudnia 1986 r. z późniejszymi zmianami – przez Prezydenta Miasta, ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie usytuowanych na działce Nr [...] – w pasie drogowym – schodów terenowych do działki Nr [...] oraz likwidacji istniejących schodów do tej działki przy ul. D.M.M. Z decyzji wynikało, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie ulicy – obszar [...], a granice terenu inwestycji wskazano na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania M. i P.P. oraz B.B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. – wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla likwidacji istniejących schodów do działki Nr [...] i umorzyło postępowanie w tym zakresie oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy schodów terenowych do działki Nr [...]. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że zgłoszony zamiar inwestycyjny, polegający na budowie schodów terenowych na działce Nr [...] w pasie drogowym ulicy D.M.M., nie narusza ustaleń Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Zespołu Miejskiego zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Miejskiej Rady Narodowej z dnia [...]grudnia 1986 r. ze zmianami zatwierdzonymi Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] października 1993 r. Zdaniem Kolegium ustalenie inwestycji w skarpie pasa drogi [...] nie ma negatywnych skutków dla tej drogi. Uchylenie decyzji w części dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla likwidacji istniejących już schodów i umorzenie postępowania w tym zakresie motywowano przepisem art. 39 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym tylko zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, M. i P. P. oraz B. B. zarzucili, że lokalizacja planowanej inwestycji grozi naruszeniem konstrukcji drewnianego budynku mieszkalnego, w którym skarżący mieszkają od wielu lat. Ponadto zdaniem skarżących, zamiar inwestycyjny polegający na budowie nowych schodów w tym samym miejscu, w którym są już schody jest niczym nieuzasadniony. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W postępowaniu administracyjnym prowadzonym w przedmiotowej sprawie skarżący M. i P.P. oraz B.B. brali czynny udział odwołując się od decyzji pierwszoinstancyjnej. Z akt sprawy wynikało, że skargę M. P. na decyzję Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2002 r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu odrzucono postanowieniem Sądu z dnia 31 marca 2003 r. – Sygn. akt II SA/Lu 132/03 z uwagi na wpływ trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Z tego względu przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia w sprawie była skarga P. P. i B.B. W trakcie rozprawy w dniu 18 marca 2004 r. skarżący P. P. wyjaśnił, że właścicielką nieruchomości przy ulicy D.M.M. jest jego żona M.P., która odziedziczyła działkę po rodzicach. Skarżąca B.B wyjaśniła, że jest córką M.P. i nie jest właścicielką nieruchomości. Według rejestru gruntów, M.P. dysponowała udziałem w nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] przy ulicy D.M.M. – w wysokości ½ jako współwłaściciel. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zarówno P.P., jak i B.B. mieszkający w budynku przy ulicy D.M.M. nie mają interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zgodności z prawem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie schodów w pasie drogowym. W tej sytuacji skarżący P.P. i B.B. nie byli uprawnieni do wniesienia skargi w świetle powołanego art. 50 ust. 1, a zatem ich skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.